Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Królestwo BaridasuOrdonanse, poz. 11135 [X]

Almera, dnia 13 października 2019 r.

Ordonans Króla

o wartościach najwyższych i obywatelstwie — Kodeks Społeczny

 

My, Laurẽt Gedeon I,

z  woli Narodu panujący Król Baridasu, wielki książę Arped etc. etc.

na podstawie art. 1 ust.8 Praw Kardynalnych stanowimy, co następuje:

 

Rozdział I

KRÓLESTWO BARIDASU

Art. 1.

Priorytety i wartości najwyższe

  1. W ramach Królestwa Baridasu i w oparciu o nie kształtuje się życie społeczeństwa baridajskiego.
  2. Państwo zapewnia mu swobodny rozwój, a gdy tego dobro powszechne wymaga, nadaje mu kierunek lub normuje jego warunki.
  3. Twórczość jednostki jest dźwignią życia zbiorowego.
  4. Królestwo zapewnia swoim obywatelom i mieszkańcom możność rozwoju ich wartości osobistych oraz wolność sumienia, słowa i zrzeszeń z zachowaniem czci należnej dla Króla i jego reprezentantów we władzach Korony.
  5. Granicą tych wolności jest dobro Królestwa Baridasu.
  6. Obywatele i mieszkańcy winni są Państwu wierność i rzetelne spełnianie nakładanych przez nie obowiązków.
  7. Wartością wysiłku i zasług obywatela lub mieszkańca na rzecz Baridasu mierzone będą jego uprawnienia do wpływania na sprawy publiczne.
  8. Obywatele Królestwa Baridasu posiadać będą pełnię tych praw, a mieszkańcy tylko ich część.
  9. Pozostałe osoby, które nie posiadają statusu obywatela lub mieszkańca traktowani są jako goście, którym swobody poruszania się mogą być w każdej chwili ograniczone, w granicach prawa sarmackiego.
  10. Aktywność i praca jest podstawą rozwoju i potęgi Królestwa Baridasu, to jest kraju który roztacza opiekę nad pracą i sprawuje nadzór nad jej warunkami.
  11. Żadne działanie nie może stanąć w sprzeczności z celami Królestwa Baridasu, wyrażonymi w jego sprawach.
  12. W razie oporu Państwo stosuje środki przymusu i podejmuje czynności prawne.
  13. Odstępstwo od tej reguły stosować można tylko za porozumieniem stron oraz z rzeczywistą korzyścią dla dobra wspólnego i Królestwa
  14. Każdy obywatel ma prawo do otrzymania pomocy materialnej ze strony Królestwa Baridasu w przypadku popadnięcia nie z własnej woli w kłopoty majątkowe. Przepis ten realizuje się w sposób określony przez Króla i Dwór spełniający rolę Rządu Jego Królewskiej Mości.

Rozdział II

OBYWATELSTWO BARIDAJSKIE

Art. 2.

Obywatele, mieszkańcy i goście

  1. Mieszkaniec Królestwa może być obywatelem, gościem albo martwą duszą.
  2. Obywatelem jest osoba, która złożyła przysięgę i wywiązuje się z powinności, które z tego tytułu są na nią nałożone oraz traktuje Królestwo jako dobro najwyższe.
  3. Obywatelem honorowym jest osoba, która w sposób szczególny zasłużyła się Królestwu Baridasu, a z racji swoich obowiązków lub pełnionych urzędów nie może traktować Baridasu jako dobro najwyższe.
  4. Jedynie obywatele prawo w Królestwie stanowić mogą, a honorowi obywatele mogą uczestniczyć w tym procesie bez prawa wiążącego głosu.
  5. Mieszkańcem jest osoba, która zamieszkuje miasto systemowe Baridasu lub jeżeli szczególne przepisy tak stanowią, mieszka w innym mieście należącym do prowincji Księstwa Sarmacji.
  6. Gościem jest osoba, która mieszka w innym mieście należącym do innej prowincji lub mieszka w mieście systemowym Baridasu, ale posiada profil w systemie związany z reprezentowaniem interesów innego państwa.
  7. Martwą duszą jest, kto nie wykonywał czynności w systemie informatycznym w ciągu ostatnich trzydziestu jeden dni.
  8. Zdolność prawną mieszkańca lub obywatela baridajskiego ocenia się według prawa sarmackiego i baridajskiego, a w następnej kolejności według prawa lokalnego.

Art. 3.

Nadanie obywatelstwa

  1. Warunkiem uzyskania obywatelstwa baridajskiego jest posiadanie obywatelstwa Księstwa Sarmacji.
  2. Przesłanką nadania obywatelstwa jest dostateczna aktywność mieszkańca oraz jego były i obecny stosunek do Królestwa, jego obywateli i władz.
  3. Obywatelstwo baridajskie nadaje się mieszkańcom Królestwa Baridasu, którzy posiadają profil mieszkańca w systemie informatycznym oraz są zameldowani w jednym głównych miast systemowych Baridasu.
  4. Szczególnie uzasadnionym wypadkiem uzasadniającym nadanie obywatelstwa jest znacznych rozmiarów aktywność mieszkańca albo dostateczna aktywność mieszkańca, zamieszkującego Sclavinię.
  5. Wicekról lub zgodnie z jego decyzją Marszałek Baridasu nadaje obywatelstwo na wniosek mieszkańca. Jeżeli osoba nie jest mieszkańcem żadnego baridajskiego miasta, w rozumieniu sarmackiego systemu informatycznego, nadanie obywatelstwa może nastąpić tylko w szczególnie uzasadnionych wypadkach po uzyskaniu pozytywnej opinii Króla. Nadanie obywatelstwa staje się skuteczne z chwilą ujawnienia w systemie informatycznym.
  6. Od postanowienia Wicekróla lub Marszałka Baridasu w sprawie o nadanie obywatelstwa, przysługuje wnioskodawcy odwołanie do Króla. Przepis stosuje się odpowiednio do bezczynności Wicekróla lub Marszałka Baridasu.
  7. Król odwołanie uwzględnia albo oddala.
  8. Obywatelstwo nadaje się po złożeniu przysięgi.
  9. Rotą przysięgi składanej przez obywateli jest niżej zawarta formuła:

 „Ja, NN, przysięgam, że jako obywatel Królestwa Baridasu, wykonując swe prawa i obowiązki, zawsze na uwadze mieć będę dobro całej rzeczypospolitej sarmackiej; Że będę wspierał Królestwo i Jego prawa oraz bronił ich przed wszystkimi wrogami, zewnętrznymi i wewnętrznymi; Oraz że będę wspierał rzeczpospolitą sarmacką ze wszystkich swoich sił, kiedy prawo lub dobro wspólne będą tego wymagać”.

Przysięgę można złożyć z dodaniem formuły religijnej.

Art. 4.

Utrata obywatelstwa

  1. Utrata obywatelstwa następuje z mocy prawa, jeżeli obywatel nie wykonywał żadnych czynności w systemie informatycznym przez okres co najmniej trzydziestu jeden dni.
  2. Utrata obywatelstwa następuje również, jeżeli obywatel nie wykonywał żadnych czynności na terutorium Królestwa Baridasu przez okres co najmniej trzydziestu jeden dni.
  3. Wicekról lub Marszałek Baridasu odbiera obywatelstwo mieszkańcowi, który nie posiada obywatelstwa sarmackiego.
  4. Wicekról lub Marszałek Baridasu odbiera obywatelstwo na wniosek Rady lub osobiście w szczególnie uzasadnionych wypadkach gdy osoba działa na szkodę królestwa.
  5. Utrata obywatelstwa staje się skuteczna z chwilą ujawnienia w systemie informatycznym.
  6. Do postanowienia Wicekróla lub Marszałka Baridasu, w sprawie o odebranie obywatelstwa, stosuje się odpowiednio przepisy art. 3 ust. 6 i 7.
  7. Odwołanie od postanowienia w przedmiocie obywatelstwa składa się w terminie trzech dni od jego opublikowania.
  8. Król może nadawać i odbierać obywatelstwo z pominięciem powyższych przepisów.

 

 

Rozdział III

HIERARCHIA, RODY I LENNA

Art. 5.

Rody i lenna

Sprawy rodów i lenn w Królestwie regulują właściwe przepisy sarmackie.

Art. 6.

Hierarchia

 

  1. Na czele Królestwa oraz na szczycie hierarchii stoi Król, a porządek społeczny w Królestwie Baridasu opiera się na zasadach hierarchiczności, rodowości i lennach.
  2. W osobie Króla i jego reprezentanta Wicekróla skupia się jednolita i niepodzielna władza państwowa, która sprawowana jest osobiście lub poprzez Dwór Królewski oraz Radę Królestwa i inne organy władzy państwowej.
  3. Organy naczelne powołuje Król lub w jego imieniu Wicekról, a ich kompetencje zostają określone w ordonansie i wynikających z niego aktach wykonawczych.

Art. 7.

Tytuły w hierarchii

 

  1. Poddani Króla należą do stanów królewskiego, książęcego, najwyższego, wysokiego, średniego lub niskiego bądź nędznego, z zastrzeżeniem ust. 10.
  2. Stan królewski tworzą Król oraz członkowie Rodziny Królewskiej, określeni właściwym postanowieniem Króla.
  3. Stan książęcy tworzą królowie-seniorzy i książęta Baridasu , a także inne osoby określone przez Króla.
  4. Stan najwyższy tworzą: diukowie i markizowie.
  5. Stan wysoki tworzą: hrabiowie i wicehrabiowie,
  6. Stan średni tworzą: baronowie i baroneci.
  7. Stan niski tworzą: kawalerowie i obywatele baridajscy.
  8. Stan nędzny tworzą słupy.
  9. Tytuły książąt w Baridasie nadaje Król z własnej inicjatywy lub na wniosek Rady Królestwa wyrażony uchwałą, przy czym Król może wniosek odrzucić.
  10. Słupem jest osoba, niezależnie od posiadanego obywatelstwa, tytułu arystokratycznego lub szlacheckiego, która decyzją Rady została uznana w Baridasie za niemile widzianą, w związku z drastycznym bądź uporczywym i powtarzającym się złamaniem prawa bądź obyczaju baridajskiego lub działaniu przeciwko imieniu, dobru i interesowi Królestwa.

 

Art. 8.

Tytuły ceremonialne

 

  1. Królowi przysługuje tytuł ceremonialny: „Jego Królewskiej Mości”.
  2. Królowi seniorowi oraz Regentowi przysługuje tytuł ceremonialny: „Jego Królewskiej Wysokości”.
  3. Książętom, o których mowa w art. 3 ust. 4 przysługuje tytuł ceremonialny Jego Książęcej Wysokości”.
  4. El Presidente przysługuje tytuł ceremonialny „Jego Ekscelencji”.
  5. Diukowi przysługuje tytuł ceremonialny „Jaśnie Oświeconego”.
  6. Markizowi przysługuje tytuł ceremonialny „Jaśnie Wielmożnego”.
  7. Hrabiemu przysługuje tytuł ceremonialny „Prześwietnego”.
  8. Wicehrabiemu przysługuje tytuł ceremonialny „Wielmożnego”.
  9. Baronowi przysługuje tytuł ceremonialny „Czcigodnego”.
  10. Baronetowi przysługuje tytuł ceremonialny „Sławetnego”.
  11. Kawalerowi przysługuje tytuł ceremonialny „Poważanego”.
  12. Obywatelowi przysługuje tytuł ceremonialny „Wiernego”.
  13. Słupowi przysługuje tytuł ceremonialny „Nędznego”.
  14. Głowom innych państw i ich oficjalnym przedstawicielom przysługuje tytuł ceremonialny „Ich Ekscelencji”, o ile nie są monarchami. W przypadku tych osób, będących monarchami, przysługuje im tytuł „Ich Wysokości”, z ewentualną modyfikacją w postaci dodania odpowiedniego tytułu monarszego.
  15. Król w drodze postanowienia może ustalić inne osoby którym przysługuje powyższa bądź inna tytulatura ceremonialna.

Art. 9.

Stosowanie tytulatury

  1. Członkowie stanów książęcego, najwyższego, wysokiego i średniego oraz kawalerowie mają prawo i obowiązek posługiwania się posiadanym tytułem.
  2. Władze publiczne i obywatele mają obowiązek stosowania tytulatury wobec członków stanów królewskiego, książęcego, najwyższego, wysokiego, średniego i niskiego.
  3. Władze publiczne i obywatele mają prawo stosowania tytulatury wobec członków stanu nędznego.

 

Art. 10.

Lennicy

  1. Lennik jest wiernym sługą swego zwierzchnika oraz winien jest mu posłuszeństwo.
  2. Tylko lennik korzystający z pełni praw obywatelskich może tworzyć prawo lenne, które musi być spójne z prawem sarmackim i baridajskim. Prawo to powstaje wyłącznie w uzgodnieniu z władzami Królestwa, a jego publikacja wymaga sankcji Króla.
  3. Tworzenie prawa lennego możliwe jest po uzyskaniu przywileju. Uzyskanie przywileju tworzenia prawa przez właściciela lenna możliwe jest gdy lenno:

1) zostało naniesione na mapę Królestwa Baridasu;
2) ma udokumentowaną historię przyznanych ziem;
3) posiada swoje symbole.

4. Prawa lennego nie publikuje się w Dzienniku Praw.

 

Rozdział IV

PRZEPISY PORZĄDKOWE

Art. 11.

Grzywny i kary

  1. Kary finansowe mogą być nakładane za podejmowanie działań, które szkodzą Królestwu Baridasu.
  2. Grzywny jako kary finansowe, o ile inne przepisy nie stanowią inaczej, nakładane są przez Pretora.
  3. W przypadku niewyznaczenia Pretora lub jego nieobecności powyżej 3 dni w imieniu Pretora karę nałożyć może Król bądź Premier.
  4. Od kary grzywny przysługuje w terminie 7 dniu od jej nadania odwołanie do Króla.
  5. Do grzywn należą następujące kary pieniężne:

1) do 100 000 lt za posługiwanie się nieuprawnionym tytułem, nazwą bądź urzędem baridajskim oraz za prowadzenie działań uzurpacyjnych bądź podważających suwerenne władze i naruszające prawa do terytorium kraju korony;
2) do 50 000 lt za używanie w stosunku do władz Królestwa Baridasu słów powszechnie uznawanych za obraźliwe;
3)do 20 000 lt za jednorazowe niepodporządkowanie się poleceniom wydanym w ramach spraw i czynności urzędowych;
4)do 7 000 lt za celowe i powtarzające się niestosowanie ustalonej tytulatury, stosowanie jej błędnie bądź nieprzestrzeganie form językowych:

      1. formy odnoszącej się do Baridasu lub Baridajczyków, to jest użycie innego słowa jak „baridajski”,
      2. formy męskiej odnoszącej się do mieszkańców i obywateli baridajskich, osób narodowości baridajskiej lub poczuwających się do niej, którą właściwą jest „Baridajczyk” lub „Baridajka”.

 

Rozdział V

PRZEPISY KOŃCOWE

Art. 12

Vacatio legis

  1. Traci moc Dekret królewski – Kodeks Społeczny z dnia 22 sierpnia 2018 r. (Dz. P. poz. 10332).
  2. Traci moc Dekret królewski o obywatelstwie baridajskim z dnia 22 sierpnia 2018 r. (Dz. P. poz. 10333).
  3. Ordonans wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

 

(—) Jego Królewska Mość Laurẽt Gedeon I
Król Baridasu

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny