Ustawa Sejmu nr 59

o ochronie przestrzeni prywatnej

Art. 1. [Zakaz zbliżania się]

Książę lub sąd może, na wniosek, orzec zakaz zbliżania się do siebie dwóch osób, zwany dalej „zakazem”, jeżeli przemawiają za tym zasady współżycia społecznego oraz ochrona dobrostanu przynajmniej jednej tych osób, niezależnie od tego, czy działania tej osoby lub tych osób względem siebie wyczerpują znamiona przestępstw, wykroczeń lub innych naruszeń dóbr chronionych prawem.

Brzmienie art. 1 ustalone poprzez Ustawę Sejmu nr 77 o zmianie Ustawy o ochronie przestrzeni prywatnej oraz Dekretu z mocą ustawy o ochronie porządku publicznego z dnia 29 sierpnia 2008 r.

Art. 2. [Definicja i zakres ochrony]

Zbliżaniem się jest, w szczególności, nawiązywanie bezpośredniego kontaktu przy użyciu poczty elektronicznej, komunikatora internetowego, telefonu lub w inny sposób oraz zwracanie się bezpośrednio lub pośrednio albo czynienie jakichkolwiek odniesień w miejscach publicznych. Zbliżaniem się jest także podejmowanie tych działań wobec osób bliskich niezamieszkałych w Księstwie Sarmacji.
Jednakże, ochrona nie przysługuje w zakresie, w jakim działania, o których mowa w ust. 1 są ściśle i w sposób nierozerwalny związane ze sprawowaniem funkcji publicznej lub ubieganiem się o pochodzącą z wyboru funkcję publiczną.

Art. 3. [Czas zakazu]

Książę lub sąd orzeka zakaz na okres od dwóch tygodni do sześciu miesięcy.
Książę lub sąd znosi zakaz przed upływem terminu na wniosek strony, która wniosła o zakaz, jeżeli druga strona nie wnosi sprzeciwu.

Brzmienie art. 3 ustalone poprzez Ustawę Sejmu nr 77 o zmianie Ustawy o ochronie przestrzeni prywatnej oraz Dekretu z mocą ustawy o ochronie porządku publicznego z dnia 29 sierpnia 2008 r.

Art. 4. [Przepis karny]

Kto narusza orzeczony przez Księcia lub sąd zakaz zbliżania się do drugiej osoby podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.

Art. 5. [Przepisy końcowe]

Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

(—) Piotr Mikołaj.