Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Archiwum prawa państwowegoUstawy i dekrety z mocą ustawy, poz. 3548 [X]

Grodzisk, dnia 2 kwietnia 2009 r.

Ustawa Sejmu nr 92

o organizacji wymiaru sprawiedliwości (uchylony)

Rozdział I
PRZEPISY WSPÓLNE

Art. 1. [Organa wymiaru sprawiedliwości]

  1. Wymiar sprawiedliwości w Księstwie Sarmacji stanowi Sąd Najwyższy.
  2. W celu ułatwienia klasyfikacji rozpatrywanych spraw, tworzy się następujące komórki organizacyjne Sądu Najwyższego:
    1. Wydział Konstytucyjny i Spraw Apelacyjnych — właściwy w sprawach konstytucyjnych i administracyjnych, powtórnego rozpatrywania spraw oraz apelacji od wyroków sądów ustanowionych na podstawie odrębnych przepisów prawa,
    2. Wydział Powszechny — właściwy w sprawach cywilnych, karnych i o wykroczenia oraz nadzoru nad wymierzaniem kar w drodze mandatów karnych i stosowaniem środków zapobiegawczych określonych w odrębnych przepisach prawa.
  3. Sąd Najwyższy otwierając rozprawę, klasyfikuję sprawę przypisując ją do odpowiedniego wydziału.

Art. 2. [Powoływanie sędziów]

  1. Sędziów Sądu Najwyższego powołuje i odwołuje Książę, za zgodą Izby Senatorskiej.
  2. Przewodniczącego Sądu Najwyższego powołuje oraz za zgodą Izby Senatorskiej odwołuje Książę.
  3. Wiceprzewodniczących Sądu Najwyższego powołuje i odwołuje przewodniczący Sądu Najwyższego.

Art. 3. [Sędziowie]

  1. Sędzią Sądu Najwyższego może być obywatel sarmacki, który:
    1. nie posiada obywatelstwa państwa obcego,
    2. daje rękojmię rzetelnego, niezawisłego, bezstronnego oraz zgodnego z etyką i prawem postępowania,
    3. nie został skazany za przestępstwo prawomocnym wyrokiem sądu;
  2. Sędzia Sądu Najwyższego może złożyć rezygnację ze sprawowanego urzędu, lub funkcji w Sądzie Najwyższym. Rezygnację stwierdza postanowieniem Marszałek Izby Senatorskiej.
  3. Sędzia Sądu Najwyższego traci urząd w przypadku utraty obywatelstwa sarmackiego lub nabycia obywatelstwa państwa obcego. Utratę urzędu stwierdza postanowieniem Marszałek Izby Senatorskiej.
  4. Sędzia Sądu Najwyższego traci urząd w przypadku skazania za przestępstwo prawomocnym wyrokiem sądu. Utratę urzędu stwierdza postanowieniem Marszałek Izby Senatorskiej.

Art. 4. [Ślubowanie]

  1. Sędzia, obejmując urząd, składa publiczne ślubowanie według roty „Ślubuję uroczyście jako (nazwa funkcji) służyć wiernie Księstwu Sarmacji, stać na straży prawa, obowiązki sędziego wypełniać sumiennie, sprawiedliwość wymierzać zgodnie z przepisami prawa, bezstronnie według mego sumienia, dochować tajemnicy państwowej i służbowej, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości”. Ślubowanie może być złożone z dodaniem zdania „Tak mi dopomóż Bóg” lub innej formuły religijnej.
  2. Niezłożenie ślubowania w terminie siedmiu dni od dnia powołania jest równoznaczne ze złożeniem rezygnacji.

Art. 5. [Przewodniczący Sądu Najwyższego]

  1. Pracami Sądu Najwyższego kieruje przewodniczący.
  2. Przewodniczący sądu w szczególności:
    1. reprezentuje sąd na zewnątrz,
    2. wyznacza skład orzekający, w tym przewodniczącego, do rozpatrzenia sprawy,
    3. rozpatruje wnioski o wyłączenie ze składu orzekającego sędziego, co do którego istnieją uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności w rozpatrywanej sprawie, z zastrzeżeniem ust. 3,
    4. wykonuje inne kompetencje i obowiązki określone ustawą;
  3. Wniosek o wyłączenie ze składu orzekającego przewodniczącego sądu rozpatruje jeden z wiceprzewodniczących sądu.
  4. Wiceprzewodniczący sądu zastępują przewodniczącego sądu podczas jego nieobecności oraz wykonują funkcje przewodniczącego sądu w zakresie ustalonego przez przewodniczącego sądu podziału obowiązków.

(Art. 5 ust. 3 i ust.4 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 98 o zmianie Ustawy o wymiarze sprawiedliwości i Ustawy o Prokuraturze z dnia 6 września 2009 r.)

Art. 6. [Wniosek]

  1. Wniosek wszczynający postępowanie składa się na ręce przewodniczącego (wiceprzewodniczącego) sądu.
  2. Wniosek wszczynający postępowanie zawiera:
    1. oznaczenie wnioskodawcy,
    2. oznaczenie pełnomocnika wnioskodawcy (jeżeli dotyczy),
    3. oznaczenie oraz adres poczty elektronicznej pozwanego lub oskarżonego,
    4. rodzaj sprawy,
    5. określenie stanu faktycznego ze wskazaniem czasu, miejsca,
    6. sposobu i okoliczności,
    7. wnioskowane rozstrzygnięcie sprawy,
    8. powoływane dowody,
    9. uzasadnienie.
  3. Przewodniczący (wiceprzewodniczący) sądu może zwrócić wniosek, jeżeli:
    1. wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 2,
    2. nie ma przesłanek do nadania biegu sprawie,
    3. postępowanie sądowe w danej sprawie toczy się lub zostało zakończone,
    4. sprawa należy do właściwości innego sądu.
  4. Na postanowienie w sprawie zwrócenia wniosku przysługuje zażalenie do wiceprzewodniczącego sądu, a jeżeli postanowienie wydał wiceprzewodniczący — do przewodniczącego sądu.

Art. 7. [Rozprawa i posiedzenie]

  1. W sprawach konstytucyjnych, administracyjnych, cywilnych, karnych oraz w przypadku powtórnego rozpatrywania spraw skład orzekający rozpatruje sprawę po przeprowadzeniu rozprawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.
  2. W sprawach o wykroczenie przewodniczący składu orzekającego może postanowić o nieprzeprowadzaniu rozprawy. Na postanowienie o nieprzeprowadzaniu rozprawy przysługuje zażalenie do przewodniczącego sądu, a jeżeli jest on przewodniczącym składu orzekającego — do wiceprzewodniczącego sądu.
  3. Skład orzekający może przychylić się do zgodnego wniosku oskarżonego i oskarżyciela o dobrowolne poddanie się karze przez oskarżonego; rozprawy nie przeprowadza się.
  4. Rozprawą kieruje przewodniczący składu orzekającego według własnego uznania, dążąc do należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
  5. Przewodniczący składu orzekającego zamyka rozprawę, gdy uzna, że wszystkie istotne okoliczności sprawy zostały należycie wyjaśnione.
  6. W pozostałych sprawach sąd rozpatruje sprawę na posiedzeniu.

Art. 8. [Skład orzekający]

  1. W sprawach konstytucyjnych Sąd Najwyższy orzeka większością co najmniej trzech głosów.
  2. W sprawach podległych Wydziałowi Konstytucyjnemu i Spraw Apelacyjnych Sąd Najwyższy orzeka większością co najmniej dwóch głosów.
  3. (skreślony),
  4. W sprawach podległych Wydziałowi Powszechnemu Sąd Najwyższy orzeka w składzie jednoosobowym.
  5. Orzeczenie zapada na niejawnej naradzie, w terminie 7 dni od zamknięcia rozprawy.

(Art. 8 w brzmieniu ustalonym Dekretem Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 553 z dnia 18 maja 2009 r.)

(Art. 8 ust. 1 skreslony, a ust.2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 98 o zmianie Ustawy o wymiarze sprawiedliwości i Ustawy o Prokuraturze z dnia 6 września 2009 r.)

Art. 9. [Przepisy porządkowe]

  1. W razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności sądowych albo ubliżenia stronom przewodniczący składu orzekającego może ukarać winnego karą porządkową grzywny, nadzoru lub aresztu.
  2. Na świadka, biegłego lub specjalistę, który bez usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie, przewodniczący składu orzekającego może nałożyć karę pieniężną w wysokości nieprzekraczającej 50 000 lt. Karę pieniężną należy uchylić, jeżeli ukarany dostatecznie usprawiedliwi swe niestawiennictwo.
  3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do przedstawiciela organu władzy publicznej, który nie wykonuje wydanego przez przewodniczącego składu orzekającego polecenia podjęcia lub zaniechania określonych czynności.

Art. 10. [Prawomocność wyroku]

1. Wyroki sądów stają się prawomocne z chwilą opublikowania w Dzienniku Praw Księstwa Sarmacji.
2. Wyroki Sądu Najwyższego w sprawach rozpatrywanych w ramach Wydziału Powszechnego mogą zostać opublikowane w Dzienniku Praw najwcześniej:
a) z chwilą upływu terminu o którym mowa w art. 11 ust. 5, o ile w tym terminie nie został złożony wniosek o powtórne rozpatrzenie sprawy lub wniosek ten został odrzucony,
b) z chwilą odrzucenia wniosku o powtórne rozpatrzenie sprawy, jeżeli taka decyzja Sądu Najwyższego zapadła po terminie o którym mowa w art. 11 ust. 5.
3. Nie publikuje się Dzienniku Praw wyroków, o których mowa w ust. 2, w sprawach które Sąd Najwyższy przyjął do powtórnego rozpatrzenia.

 

(Art. 10 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 99 o zmianie Ustawy Sejmu nr 92 o organizacji wymiaru sprawiedliwości z dnia 11 listopada 2009 r.)

Art. 10a. [Wykonanie wyroku]

Wykonanie Wyroków Sądu Najwyższego rozpoczyna się nie później, niż po upływie trzech dni od dnia uprawomocnienia.

(Art. 10a dodano, w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 99 o zmianie Ustawy Sejmu nr 92 o organizacji wymiaru sprawiedliwości z dnia 11 listopada 2009 r.)

Rozdział II
PRZEPISY SZCZEGÓLNE

Art. 11. [Wydział Konstytucyjny i Spraw Apelacyjnych]

  1. Sąd Najwyższy orzeka w sprawach zgodności obowiązujących przepisów prawa z przepisami prawa wyższego rzędu, ustala ich powszechnie obowiązującą wykładnię (sprawy konstytucyjne) oraz orzeka jako sąd administracyjny na zasadach określonych odrębnymi przepisami prawa o postępowaniu administracyjnym (sprawy administracyjne).
  2. Przepis prawa niezgodny z prawem wyższego rzędu traci moc obowiązującą z chwilą ogłoszenia wyroku Sądu Najwyższego, chyba że Sąd Najwyższy oznaczy późniejszy termin.
  3. Sąd Najwyższy orzeka w sprawach konstytucyjnych na wniosek Księcia, Marszałka Izby Senatorskiej, co najmniej jednej czwartej senatorów, Marszałka Izby Poselskiej, co najmniej jednej czwartej posłów, Kanclerza, Prokuratora Generalnego, pana ziemi lub przewodniczącego składu orzekającego sądu — jeżeli od orzeczenia Sądu Najwyższego zależy rozstrzygnięcie w rozpatrywanej przez sąd sprawie
  4. Sąd Najwyższy orzeka w sprawach apelacyjnych od wyroków sądów utworzonych na podstawie odrębnych przepisów prawa, w takim przypadku możliwe jest również zwrócenie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
  5. Sprawa rozpatrywana w ramach Wydziału Powszechnego, na wniosek osoby zainteresowanej złożony w ciągu 7 dni od dnia publikacji wyroku, o której mowa w art 10a ust. 2, może zostać powtórnie rozpatrzona
  6. Wniosek o którym mowa w ust.4. Winien być złożony w przeciągu siedmiu dni od dnia wydania wyroku.
  7. Ten sam sędzia nie może orzekać w sprawie oraz przy powtórnym jej rozpatrywaniu.
  8. Na czas powtórnego rozpatrywania sprawy, zawiesza się wykonanie wyroku.
  9. Powtórnie wydany wyrok jest ostateczny, uchyla on wyrok wcześniejszy.

(Art. 11 ust. 3 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 98 o zmianie Ustawy o wymiarze sprawiedliwości i Ustawy o Prokuraturze z dnia 6 września 2009 r.)

(Art. 11 ust.8 usunięty, ust. 5 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 99 o zmianie Ustawy Sejmu nr 92 o organizacji wymiaru sprawiedliwości z dnia 11 listopada 2009 r.)

Art. 12. [Wydział Powszechny]

  1. Sąd Najwyższy orzeka w sprawach cywilnych na wniosek strony posiadającej interes prawny.
  2. Sąd Najwyższy orzeka w sprawach karnych i o wykroczenia na wniosek oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego, jeżeli ustawa tak stanowi.
  3. Sąd Najwyższy, w przypadku stwierdzenia braku winy wynikającego z ograniczonej zdolności oskarżonego lub obwinionego do rozpoznawania własnych czynów, może orzec środek wychowawczy lub poprawczy, choćby nieznany ustawie, jaki uzna za konieczny dla resocjalizacji oskarżonego lub obwinionego.

Rozdział III
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE, ZMIENIAJĄCE I KOŃCOWE

Art. 13. [Przepisy końcowe]

  1. Ustawa wchodzi w życie dnia 20 kwietnia 2009 r.
  2. Z chwilą wejścia w życie ustawy traci moc Dekret Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 478 o organizacji wymiaru sprawiedliwości.
  3. Z chwilą wejścia w życie ustawy znosi się z funkcji sędziów Sądu Krajowego, przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Sądu Krajowego.
  4. Z chwilą wejścia w życie ustawy sprawy prowadzone przez Sąd Krajowy zostają przekazane do rozpatrzenia w Sądzie Najwyższym.

(Art. 13 ust. 1 w brzmieniu ustalonym Dekretem Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 551 z dnia 11 kwietnia 2009 r.)

(—) Daniel Łukasz.

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny