Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Orzeczenia wymiaru sprawiedliwościSąd Krajowy — sprawy karne i o wykroczenia, poz. 3825 [X]

Srebrny Róg, dnia 21 września 2009 r.

Wyrok Sądu Najwyższego sygn. SN/K/2/2009

w sprawie z oskarżenia publicznego przeciwko Wojciechowi Hergemonowi

Grodzisk, dnia 21 września 2009 r.

Wyrok w imieniu Księcia Sarmacji

Sąd Najwyższy Księstwa Sarmacji w składzie:
Przewodniczący: SSN v-hr Accursius
po rozpoznaniu na rozprawie sprawy SN/K/2/2009 [poprz. SK/K/7/2008]
z oskarżenia: Prokuratora Generalnego Księstwa Sarmacji Jakuba Bakonyi
przeciwko: Wojciechowi bar. Kaczmarczykowi, obecnie Wojciechowi Hergemonowi

oskarżonego o to, że:
w dniu 7 października 2008 r. w godz. 18:59-19:04 wykorzystał lukę systemu informatycznego Księstwa Sarmacji - Heroldii Księstwa Sarmacji polegającą na tym, że możliwe było wprowadzenie do urzędowej bazy danych przysiąg arystokratycznych i szlacheckich także innych wartości, niż przewidziane w oficjalnych formularzach, poprzez wprowadzenie do bazy danych za pośrednictwem spreparowanego przez siebie formularza następującej treści:

1. "Ja, Wojciech Kaczmarczyk, Arcyksiążę Księstwa Sarmacji, w obliczu Księcia Sarmacji oraz wszystkich Jego poddanych, przysięgam wierność Księciu Sarmacji, Księstwu Sarmacji oraz Jego Prawom. We wszystkich swych czynach kierować się będę dobrem Księstwa, a jego pomyślność będzie dla mnie zawsze najwyższym prawem i obowiązkiem. I niech się diuk Konias odwali." (poz. 48, poprawiono polskie znaki)
2. "Ja, Wojciech Kaczmarczyk, Arcyksiążę, zaprzeczam, iż jako baron Księstwa Sarmacji, w obliczu Księcia Sarmacji oraz wszystkich Jego poddanych, przysięgam wierność Księciu Sarmacji, Księstwu Sarmacji oraz Jego Prawom. We wszystkich swych czynach kierować się będę dobrem Księstwa, a jego pomyślność będzie dla mnie zawsze najwyższym prawem i obowiązkiem. I niech się diuk Konias odwali." (poz. 49, poprawiono polskie znaki)


to jest o przestępstwo przeciwko Księstwu Sarmacji opisane treścią art. 66 ust. 2 ustawy Sejmu nr 45 Kodeks Karny z dnia 6 marca 2007 r.:
I. oskarżonego Wojciecha bar. Kaczmarczyka uznaje winnym zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 66 ust. 2 w zw. z art. 24 ust. 1 kodeksu karnego wymierza mu karę trzech miesięcy zesłania do prowincji Księstwa Sarmacji – Hrabstwa Gellonii,
II. na podstawie art. 36 ust. 1 kodeksu karnego wymierza karę dodatkową dyb na okres 4 dni,
III. na podstawie art.37 ust. 2 kodeksu karnego orzeka wobec oskarżonego karę dodatkową napiętnowania,
IV. odstępuje od obciążenia oskarżonego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania.

v-hr Accursius
Przewodniczący Sądu Najwyższego Księstwa Sarmacji.

Sąd odstąpił od pouczenia z uwagi na fakt, że oskarżony ustanowił obrońcę z wyboru.

Uzasadnienie

1.A.
Aktem oskarżenia z dnia 10 października 2008 r. zarzucono Wojciechowi bar. Kaczmarczykowi, posługującemu się w Sarmacji identyfikatorem A2799 (adres e-mail w aktach sprawy) wykorzystanie luki w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji - Heroldii Księstwa Sarmacji (ustanowionej Dekretem Księcia Sarmacji nr 500 o przekazaniu władzy książęcej, zwanej dalej „Heroldią”) i użycie systemu niezgodnie z przeznaczeniem poprzez wprowadzenie do bazy danych przysiąg arystokratycznych i szlacheckich treści nieprzewidzianych przez poprawną konfigurację oprogramowania Heroldii.
W związku z zarzutem aktu oskarżenia Prokurator Generalny wniósł wobec o wymierzenie oskarżonemu kary jednego miesiąca zesłania do Hrabstwa Gellonii.

1. B.
Stanowisko w przedmiocie wysokości kary zostało w toku postępowania zmienione: w miejsce żądania kary zesłania jednego miesiąca do Hrabstwa Gellonii postem z dnia 25 lip 2009, z godz. 15:47 Prokurator Generalny zażądał zesłania oskarżonego na dwa miesiące do Hrabstwa Gellonii.

1. C.
W akcie oskarżenia wskazano, że oskarżony w dniu 7 października 2008 r., (w godz. 18:59-19:04, poz. 48-49 w Heroldii), wykorzystując lukę systemu informatycznego polegającą na tym, że możliwe było wprowadzenie do urzędowej bazy danych przysiąg arystokratycznych i szlacheckich także innych, niż przewidziane w oficjalnych formularzach, wartości, wprowadził do bazy danych za pośrednictwem spreparowanego przez siebie formularza:
- "Ja, Wojciech Kaczmarczyk, Arcyksiążę Księstwa Sarmacji, w obliczu Księcia Sarmacji oraz wszystkich Jego poddanych, przysięgam wierność Księciu Sarmacji, Księstwu Sarmacji oraz Jego Prawom. We wszystkich swych czynach kierować się będę dobrem Księstwa, a jego pomyślność będzie dla mnie zawsze najwyższym prawem i obowiązkiem. I niech się diuk Konias odwali." (poz. 48, poprawiono polskie znaki)
- "Ja, Wojciech Kaczmarczyk, Arcyksiążę, zaprzeczam, iż jako baron Księstwa Sarmacji, w obliczu Księcia Sarmacji oraz wszystkich Jego poddanych, przysięgam wierność Księciu Sarmacji, Księstwu Sarmacji oraz Jego Prawom. We wszystkich swych czynach kierować się będę dobrem Księstwa, a jego pomyślność będzie dla mnie zawsze najwyższym prawem i obowiązkiem. I niech się diuk Konias odwali." (poz. 49, poprawiono polskie znaki).


1. D.
W uzasadnieniu zarzutów oskarżenia wskazano, że tożsamość oskarżonego nie ulega wątpliwości z uwagi na fakt korzystania z identyfikatora i hasła w Księstwie Sarmacji, których poprawność weryfikowało oprogramowanie Heroldii; podobnie, nie ulega wątpliwości czas popełnienia przestępstwa z uwagi na wpis w bazie danych, na który osoba odnawiająca przysięgę nie miała możliwości wpływu.
W akcie oskarżenia podniesiono również, że oskarżony popełnił przestępstwo świadomie, zarzucany mu czyn jest czynem społecznie szkodliwym, ponadto podważa autorytet władzy książęcej, w szczególności poprzez kpinę z przysięgi szlacheckiej, stanu szlacheckiego i prawa ogólnie. W uzasadnieniu oskarżenia zwrócono także uwagę, że czyn może stawiać w krępującej i, by tak rzec, głupiej sytuacji osoby, które w sposób odpowiedni skorzystały z tej instytucji, jak również argumentowano, że stanowi jasne wezwanie do szukania i wykorzystywanie tej, jak i innych luk w systemach informatycznych przez inne osoby.

2. A.
Oskarżony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu, stwierdził jednakże w poście z dnia 8 września 2009 r., że: w podanych godzinach w sposób opisany przez autora skryptu (…) złożył odmowy przysięgi o treści podanej w akcie oskarżenia..
Oskarżony skorzystał z prawa do ustanowienia obrońcy w osobie Łukasza Augusta, Króla Teutonii.

2. B.
Oskarżony obecnie pełni funkcję Prezesa Teutońskiego Instytutu Historii oraz jak sam stwierdza: jakiegoś prezesopodobnego Narodowego Odrodzenia Teutonii, przy czym nie jest pewien pełnienia ostatniej z wymienionych funkcji. W Sarmacji mieszka od grudnia 2004r. Wyjaśnił również, że pełnił wszystkie funkcje poza szefem rządu i senatorem (wliczając w powyższe rozumowanie to, że w dniu 1 kwietnia był regentem).
W toku postępowania oskarżony wyjaśnił, że udostępniał swoje dane identyfikacyjne wielu osobom, tj. głównie v-rodzinie, jednak nie pamięta okresów, zaznaczając przy tym, że w interesującym Wysoki Sąd czasie nikt się za mnie nie podawał.

Oskarżony nie przyznał się do winy.

3. A.
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2009 r., powołano biegłego z zakresu systemów informatycznych Księstwa Sarmacji w osobie JKW Piotra Mikołaja, autora systemu informatycznego Heroldii.

Biegły JKW Piotr Mikołaj powołany na okoliczność ustalenia czy oskarżony wykorzystał system Heroldii Księstwa Sarmacji w dniu 7 października 2008 r., (w godz. 18:59-19:04, poz. 48-49 w Heroldii) poprzez wprowadzenie do urzędowej bazy danych przysiąg arystokratycznych i szlacheckich innych wartości, treści lub danych niż przewidziane w zapisach tego systemu w szczególności przez wprowadzenie do bazy danych za pośrednictwem zmodyfikowanego lub uzupełnionego przez oskarżonego systemu treści zarzucanej w akcie oskarżenia udzielił w opinii z dnia 1 sierpnia 2009 r. odpowiedzi twierdzącej.
W uzasadnieniu opinii biegły JKW Piotr Mikołaj wskazał, że: system informatyczny nie miał wbudowanej kontroli wprowadzania nieprzewidzianych danych. Dane do bazy danych były przekazywane bezpośrednio z formularza. Zbudowanie własnego formularza, z innymi danymi — jak uczynił Wojciech Hergemon — umożliwiało wprowadzenie innych, niż „domyślne” wartości do bazy danych.
W opinii stwierdzono ponadto, że zdarzenia opisane treścią aktu oskarżenia stanowiły w istocie: wykorzystanie luki bezpieczeństwa, umożliwiającej wprowadzenie do urzędowej bazy danych innych danych niż przewidziane przez urzędowy formularz na stronie http://heroldia.sarmacja.org/. Działanie takie musiało mieć charakter świadomy, wymagać podstawowej wiedzy z zakresu obsługi metody POST ( http://pl.wikipedia.org/wiki/POST_(metoda) ) i być poprzedzone sporządzeniem formularza (lub skryptu), z którego przesłano dane do systemu informatycznego Heroldii.

3 . B.
W opinii uzupełniającej z dnia 5 sierpnia 2009 r. biegły JKW Piotr Mikołaj dodatkowo wyjaśnił, że: System informatyczny Heroldii wymaga autoryzacji przy pomocy identyfikatora i hasła mieszkańca (w przypadku podania niepoprawnego generowany jest komunikat "Podano niepoprawny identyfikator oraz/lub hasło.").

3. C.
W kolejnej opinii uzupełniającej z dnia 8 sierpnia 2009 r. stwierdzono w odpowiedzi na pytanie sądu o treści: czy istnieją inne środki techniczne po za przedstawionymi przez biegłego w dotychczasowych wyjaśnieniach umożliwiające stwierdzenie z jakiej stacji została dokonana modyfikacja systemu Heroldii ?, że:
Możliwe jest zwrócenie się do dostawcy serwera, AVX, o logi połączeń z http://www.heroldia.sarmacja.org z tego dnia. Dzięki nim możliwe byłoby jednoznaczne ustalenie, czy zmiany dokonano poprzez wysłanie danych z preparowanego formularza oraz pozyskanie adresu IP osoby, która tego dokonała. Dokonanie zmiany przez bazę danych, nie zostałoby prawdopodobnie w tych logach odnotowane.

3.D.
W toku dalszych ustaleń podjętych na wniosek sądu przez Ministra Infrastruktury okazało się, że: istnieje możliwość odzyskania logów z zeszłego roku (o ile nośnik archiwizacyjny nie uległ uszkodzeniu). Operacja odszukania i udostępnienia tych logów będzie jednak kosztować 24.4 zł.

Sąd odstąpił od skorzystania z tego środka dowodowego z uwagi na konieczność poniesienia realnych kosztów.

3.E.
W ostatniej opinii uzupełniającej z dnia 17 sierpnia 2009 r. biegły JKW Piotr Mikołaj wskazał, że: Jedynymi logami systemu Heroldii są te, które są publicznie dostępne pod adresem http://heroldia.sarmacja.org/przysiegi.php. Wpis w bazie danych składa się z czterech pól: numerycznego identyfikatora (pozycja), przysięgi właściwej, identyfikatora składającego przysięgę oraz czasu złożenia przysięgi. Na pytanie sądu: „czy oskarżony Wojciecha bar. Kaczmarczyk zmodyfikował system informatyczny Heroldii w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem” udzielił odpowiedzi negatywnej z najwyższym możliwym stopniem prawdopodobieństwa. Odpowiedzi pozytywnej mogę udzielić na pytanie, czy „wykorzystał” system niezgodnie z przeznaczeniem.
Z dodatkowych informacji uzyskanych z opinii biegłego z dnia 17 sierpnia 2009 r. oraz informacji uzyskanych w toku postępowania od Ministra Infrastruktury wynika, że: bazie danych Syriusza, w tabeli logów nie ma wpisu świadczącego o tym, że mieszkaniec o identyfikatorze A2799 dnia 7 października 2008 potwierdzał swoją tożsamość za pomocą hasła na stronie http://heroldia.sarmacja.org”. W bazie danych nie ma również wpisów świadczących o potwierdzaniu swojej tożsamości przez inne osoby odnawiające przysięgi.

4.A.
Sąd ustalił, że system informatyczny Heroldii został sporządzony i był wykorzystywany w celu wykonania postanowień dekretu Księcia Sarmacji nr 500 o przekazaniu władzy książęcej z dnia 2 października 2008 r.
Art. 4 ww. dekretu przewidywał, że Arystokracja i szlachta odnawiają przed Księciem złożone przysięgi szlacheckie i arystokratyczne, w miejscu określonym Dekretem o tytułach arystokratycznych i szlacheckich. Odmowa lub faktyczne niezłożenie przysięgi w terminie trzydziestu dni od dnia koronacji pociągają za sobą utratę tytułu szlacheckiego lub arystokratycznego, chyba, że nieobecność członka arystokracji lub szlachty została należycie usprawiedliwiona. Usypia się tytuł arystokratyczny lub szlachecki osoby, która nie odnowiła przed Księciem przysięgi arystokratycznej lub szlacheckiej.
Miejscem określonym Dekretem o tytułach arystokratycznych i szlacheckich przeznaczonym do odnowienia przed Księciem złożonych przysiąg szlacheckich i arystokratycznych był zgodnie z treścią art. 10 dekretu Księcia Sarmacji nr 500 o przekazaniu władzy książęcej z dnia 2 października 2008 r. Urząd Heroldii — http://www.heroldia.sarmacja.org/

4. B.
Formularz Urzędu Heroldii przewiduje złożenie przysięgi według treści opisanej w brzmieniu art. 3 ust. 1 Dekretu Księcia Sarmacji nr 48 o tytułach arystokratycznych i szlacheckich z dnia 13 listopada 2002 r. Treść przysięgi przewidziana w powyższym przepisie została odzwierciedlona w Formularzu urzędu Heroldii i ma brzmienie następujące:
„Ja, NN, [tytuł] Księstwa Sarmacji, w obliczu {Boga Wszechmogącego}, Księcia Sarmacji oraz wszystkich Jego poddanych, przysięgam wierność Księciu Sarmacji, Księstwu Sarmacji oraz Jego Prawom. We wszystkich swych czynach kierować się będę dobrem Księstwa, a jego pomyślność będzie dla mnie zawsze najwyższym prawem i obowiązkiem. {Tak mi dopomóż Bóg.}”.
Po zwrocie Ja należało dokonać wpisu imienia i nazwiska (ew. innego określenia) osoby składającej przysięgę. Zwroty zawarte w nawiasach służyły umożliwieniu każdej osobie odnawiającemu przysięgę odwołania się do Boga. Formularz urzędu Heroldii zawierał w pierwszej części roty, przed słowami Księstwa Sarmacji również rozwijaną listę tytułu arystokratycznych i szlacheckich mającą na celu ułatwienie złożenia przysięgi.
Pod treścią przysięgi zostało umieszczone dwa pola pod nazwami: Identyfikator oraz Hasło mające na celu potwierdzenie tożsamości osoby składającej - odnawiającej przysięgę arystokratyczną lub szlachecką.
W celu złożenia przysięgi, po wypełnieniu wszystkich pól formularza zgodnie z wymogami art. 3 ust. 1 Dekretu Księcia Sarmacji nr 48 o tytułach arystokratycznych i szlacheckich z dnia 13 listopada 2002 r. oraz wyborze opcji fakultatywnych należało zatwierdzić fakt złożenia poprzez wybór/kliknięcie na pole Przysięgam.

W oparciu o tak ustalony stan faktyczny Sąd zważył co następuje.

5. A.
W ocenie sądu zarówno wina jak i sprawstwo oskarżonego nie budzą wątpliwości, znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Sam materiał stanowiący podstawę skazania został zgromadzony w sposób wyczerpujący, z zachowaniem obowiązujących reguł procesowym, w toku kilkumiesięcznego postępowania dowodowego i wyjaśniającego. W sprawie został powołany biegły, który złożył kilka opinii całkowicie wyczerpująco udzielając odpowiedzi na pytania i wątpliwości sądu.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że czyn zarzucony oskarżonemu jest opisany treścią art. 66 ust. 2 kodeksu karnego, który przewiduje, że kto wykorzystuje luki w systemach informatycznych Księstwa Sarmacji do użycia go niezgodnie z prawem albo przeznaczeniem, podlega karze więzienia albo karze twierdzy. Z powyższego wynika, że ustawodawca zdecydował się poddać karze zachowanie polegające na wykorzystywaniu luk w systemach informatycznych Księstwa Sarmacji. Po drugie działanie przestępcze ma charakter celowy, celem działania sprawcy ma być użycie systemu informatycznego niezgodnie z prawem albo przeznaczeniem. Zachowanie sprawcze wypełniające dwa wyżej opisane znamiona skutkuje orzeczeniem kary więzienia lub twierdzy.

5.B.
Bezspornym jest, że system informatyczny Heroldii Księstwa Sarmacji posiadał luki. Potwierdził to zarówno autor systemu, powołany w niniejszej sprawie jako biegły, jak również Minister Infrastruktury. Okoliczności powyższej nie zakwestionował także sam oskarżony ani jego obrońca.

5. C.
O sprawstwie oskarżonego przesądzają w ocenie sądu następujące okoliczności. W celu prawidłowego odnowienia przysięgi szlacheckiej lub arystokratycznej przy pomocy systemu Heroldii niezbędne było podanie loginu i hasła identyfikujących daną osobę. Weryfikacja tożsamości mieszkańca przy pomocy tych dwóch czynników jest przy tym podstawowym rozwiązaniem stosowanym w większości państw wirtualnych nie tylko w zakresie składania przysiąg lecz przede wszystkim dla potrzeb innych aktów publicznych: udziału w wyborach, referendach etc.
Sam login ma charakter publiczny w tym sensie, że jest on znany powszechnie, istnieje łatwy sposób jego sprawdzenia. Hasło jest natomiast swoistym kluczem, elementem tajnym i znanym z założenia jedynie osobie, która się nim posługuje. Oznacza to, że każda czynność faktyczna lub prawna dokonana z wykorzystaniem tych dwóch elementów pozwala na stworzenie domniemania graniczącego z pewnością, że dane zachowanie jest spowodowane przez konkretną osobę, o danym loginie.
Jeżeli zatem w bazie danych Heroldii znajdują się wpisy dokonane przez oskarżonego, można twierdzić, że zostały one dokonane przez niego. Wątpliwość, która się w tym miejscu pojawia dotyczy tego czy możliwe było odnowienie przysięgi przez inną osobę niż oskarżony, która podszyłaby się pod jego tożsamość.

Powołany w toku postępowania biegły w opinii z dnia 17 sierpnia 2009 r. stwierdził, że: W bazie danych Syriusza, w tabeli logów nie ma wpisu świadczącego o tym, że mieszkaniec o identyfikatorze A2799 dnia 7 października 2008 potwierdzał swoją tożsamość za pomocą hasła na stronie http://heroldia.sarmacja.org.oraz, że w bazie danych nie ma również wpisów świadczących o potwierdzaniu swojej tożsamości przez inne osoby odnawiające przysięgi.
W tej samej opinii biegły stwierdził jednakże, że: Jedynymi logami systemu Heroldii są te, które są publicznie dostępne pod adresem http://heroldia.sarmacja.org/przysiegi.php. Wpis w bazie danych składa się z czterech pól: numerycznego identyfikatora (pozycja), przysięgi właściwej, identyfikatora składającego przysięgę oraz czasu złożenia przysięgi.
Z zestawienia dwóch powyższych fragmentów opinii pozornie może wynikać, że oskarżony nie złożył w tym dniu przysięgi. W bazie danych Syriusza – tabeli logów brak jest bowiem wpisów potwierdzających fakt złożenia przysięgi przez oskarżonego w tym dniu.
Taki wniosek nie daje się jednakże pogodzić z wiarygodnymi i spójnymi wyjaśnieniami samego oskarżonego, który wyjaśnił, że: w podanych godzinach w sposób opisany przez autora skryptu (biegły nie jest tu najlepszym określeniem) złożyłem odmowy przysięgi o treści podanej w akcie oskarżenia co przemawia za wnioskiem, że oskarżony korzystał z systemu Heroldii w dniu i w godzinach objętych aktem oskarżenia. Wyjaśnienia oskarżonego w tym fragmencie są wewnętrznie zgodny, wprost wskazują na jego działanie.

Podkreślenia wymaga także fakt, że oskarżony nie zaprzeczył w toku postępowania temu, że osobiście korzystał z systemu Heroldii. Nie są również znane sądowi inne okoliczności, jak choćby fakt publicznego zaprzeczenia przez oskarżonego powyższej okoliczności.

Mając na uwadze powyższe sąd przyjął, że oskarżony w dniu 7 października 2008 r. w godz. 18:59-19:04 wykorzystał lukę systemu informatycznego Księstwa Sarmacji - Heroldii Księstwa Sarmacji polegającą na tym, że możliwe było wprowadzenie do urzędowej bazy danych przysiąg arystokratycznych i szlacheckich także innych wartości, niż przewidziane w oficjalnych formularzach.

5. C.
Działanie oskarżonego było działaniem zawinionym w postaci winy umyślnej. W ocenie sądu oskarżony celowo zmodyfikował formularz przysięgi tak aby uzyskać efekt w postaci odmowy odnowienia przysięgi. Konieczność wykorzystania loginu i hasła oraz wypełnienia pustych pól formularza wskazuje na działanie świadome, celowe co eliminuje winę nieumyślną. Z winą umyślną mamy bowiem do czynienia wówczas jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
W toku postępowania oskarżony wyjaśnił, że: złożyłem odmowy przysięgi o treści podanej w akcie oskarżenia, co wprost wskazuje na wolę działania, chęć zachowania zarzuconego aktem oskarżenia.

5.D.
Czyn popełniony przez oskarżonego jest czynem o znacznym, szczególnie wysokim stopniu szkodliwości. Zgodnie z dyrektywą ustawową wskazaną w art. 58 kodeksu karnego przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.

Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że przypisany oskarżonemu czyn jest jednym z pierwszych przestępstw opisanych w części szczególnej kodeksu karnego. Fakt ten świadczy o szczególnym znaczeniu jakie ustawodawca przykłada do prawidłowego działania systemów informatycznych Księstwa Sarmacji. Niezależnie od powyższego dobrem chronionym w treści przepisu art. 66 ust. 2 kodeksu karnego jest bezpośrednio integralność i spójność systemów informatycznych Księstwa a pośrednio sama integralność informatyczna Księstwa rozumiana jako prawo suwerennego państwa wirtualnego do niezakłóconego tworzenia, udostępnia i wykorzystywania programów informatycznych. Dobro naruszone czynem oskarżonego jest więc dobrem o szczególnym, najwyższym znaczeniu dla Księstwa Sarmacji.

Sposób popełnienia przestępstwa przez oskarżonego wyrażający się w działaniu umyślnym, nakierowanym na wywołanie efektu zdyskredytowania, ośmieszenia nowego Księcia Sarmacji wskazuje na szczególne nasilenie złej woli, chęć szkodzenia oraz może być odczytywane w charakterze publicznej manifestacji niezależności, zachęcającej innych obywateli do działań separatystycznych.

Warto wskazać, że odnowienie przysięgi szlacheckiej lub arystokratycznej miało charakter dobrowolny. Żaden z arystokratów ani też żaden ze szlachciców nie został zmuszony, chociażby pośrednio do odnowienia przysięgi. Jeżeli zatem wolą oskarżonego było nieodnowienie przysięgi nie powinien on podejmować żadnego działania, w szczególności nie powinien posługiwać się systemem Heroldii. System ten został bowiem stworzony jedynie w celu odnowienia (złożenia) przysiąg nie zaś w celu składania odmowy, negowania faktu przysięgi. Inne jego wykorzystanie niż określone dekretem skutkuje odpowiedzialnością z art.66 kodeksu karnego.

Postawa oskarżonego w toku postępowania, jego ironiczny stosunek do władz Księstwa Sarmacji, w tym do organów sądowych oraz wyjaśnienia złożone w toku postępowania wskazują, że motywem działania oskarżonego było wywołanie efektu dyskredytującego, ośmieszającego i poniżającego tych arystokratów oraz szlachciców, którzy złożyli bądź odnowili przysięgi wobec nowego Księcia.

W tym miejscu należy też wskazać na szczególny czas popełnienia czynu przydający na okres historycznej zmiany na najważniejszym stanowisku w Księstwie Sarmacji. Po raz pierwszy w historii Księstwa doszło do sukcesji na tronie książęcym, najwyższa władza została pokojowo przekazana przez Księcia założyciela jego następcy. Historia oraz doświadczenie życiowe wskazuje, że każde państwo jest w tych momentach szczególnie wrażliwe i podatne na wystąpienia antyrządowe, antyksiążęce. Często ujawniają się w tych momentach tendencje separatystyczne, którym towarzyszą wystąpienia osób krytycznie nastawionych do legalnych władz. Zarysowany powyżej szczególny kontekst sytuacyjny jest kolejną okolicznością obciążającą.
Mając na uwadze powyższe sąd wymierzył oskarżonemu karę podstawową w środkowym przedziale ustawowego zagrożenia, mając jednakże na uwadze konieczność zapewnienia realnej dolegliwości sąd wymierzył oskarżonemu dwie kary dodatkowe.

6.A.
Okolicznością łagodzącą przy wymiarze kary oskarżonemu był fakt braku uprzedniego skazania, niedziałanie w warunkach recydywy jak również młody wiek oskarżonego i przekonanie sądu, że orzeczona kara spełni cele wychowawcze.
Okolicznościami obciążającymi było działanie oskarżonego z zamiarem bezpośrednim, umyślne, nakierowane na osiągnięcie celu przestępczego wyrażającego się w wykorzystaniu luki w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji Heroldii do użycia go niezgodnie z prawem albo przeznaczeniem. Na niekorzyść oskarżonego przemawia również fakt, że momencie popełnienia przestępstwa oskarżony był szlachcicem, który złożył uprzednio przysięgę na wg. roty wobec Księstwa Sarmacji. Okolicznością obciążającą był również szczególny kontekst historyczny w którym doszło do popełnienia czynu.

6.B.
Wymierzając oskarżonemu karę zesłania do hrabstwa Gellonii, sąd miał na uwadze konieczność zapewnienia realnej dolegliwości oskarżonemu, będącej nie jedynie prostą odpłatą czy odwetem państwa lecz działaniem o charakterze wychowawczym.

Za orzeczeniem kary dyb, pomimo nieco przedłużonego postępowania sądowego, przypadającego na okres wakacyjny, przemawia konieczność zapewnienia szybkiej reakcji państwa na czyn przestępczy. Wykonanie kary dyb winno mieć również działanie prewencyjne wobec oskarżonego, jeżeli w sytuacji niepogodzenia się z wyrokiem zechce skorzystać z dróg pozaprawnych w celu uniknięcia wykonania kary.

Za orzeczeniem kary dodatkowej napiętnowania, przemawia szczególna szkodliwość społeczna czynu, fakt jego popełnienia na szkodę Księstwa Sarmacji w sytuacji historycznego przekazania władzy Książęcej.

Wymierzenie tej kary wiąże się też z koniecznością działania prewencyjnego w ramach prewencji ogólnej, bowiem kara za czyn popełniony przez oskarżonego za który został on skazany winna odstraszać innych potencjalnych sprawców, którzy umyślnie wykorzystując luki w systemach informatycznych Księstwa Sarmacji chcieliby doprowadzić do jego dezintegracji lub poniżenia na forum międzynarodowym

6.C.
Sąd odstąpił od nałożenia na oskarżonego obowiązku zwrotu kosztów postępowania, mając na uwadze fakt że oskarżony w wystarczający sposób został obciążony kosztami postępowania.

SSN v-hr. Accursius,
przewodniczący składu orzekającego

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny