Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Orzeczenia wymiaru sprawiedliwościSąd Krajowy — środki odwoławcze od wyroków sądów Rzeczypospolitej Sclavińskiej i Księstwa Trizondalu, poz. 3855 [X]

Srebrny Róg, dnia 26 października 2009 r.

Wyrok Sądu Najwyższego sygn. SN/KP/1/2009

powtórne rozpatrzenie sprawy SN/K/2/2009

Grodzisk, dnia 24 października 2009 r.

WYROK Sądu Najwyższego w imieniu Księcia Sarmacji
w składzie:
- SSN Przemysław diuk Figiel - Przewodniczący składu
- SSN Ariston z Chios

Na podstawie art. 8 ust. 4 Ustawy Sejmu nr 92 z dnia 2 kwietnia 2009 r. o organizacji wymiaru sprawiedliwości [http://prawo.sarmacja.org/akt,3548.html], zwaną dalej UoOWS uznaję oskarżonego Wojciecha Hergemona (T0003) za NIEWINNEGO zarzucanego mu czynu z art. 66 ust. 2 Kodeksu karnego.

UZASADNIENIE:

W dniu 21 września 2009 roku oskarżony został skazany wyrokiem Sądu Najwyższego sygn. SK/K/7/2008‭, podstawie art. 66 ust. 2 Kodeksu karnego, na karę trzech miesięcy zesłania, karę dodatkową dyb oraz karę dodatkową napiętnowania. W dniu 22 września skazany, za pośrednictwem swojego pełnomocnika, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniosek ten został - po konwalidacji - przyjęty do dalszego rozpoznania.

We wniosku postawiono wyrokowi szereg zarzutów, w szczególności te, jakoby opierał się on na błędnych podstawach faktycznych. W szczególności pełnomocnik zauważył, że sąd nie wykorzystał wszystkich środków, które pozwoliłyby stwierdzić ponad wszelką wątpliwość winę skazanego.

Księstwo Sarmacji podczas ponownego rozpatrywania sprawy było reprezentowane przez Prokuratora Generalnego. Żadna ze stron nie powołała nowych dowodów.

Sąd zważył, co następuje:

Art. 66 Kodeksu karnego stanowi, że:

1. Kto włamuje się do systemów informatycznych Księstwa Sarmacji, podlega karze więzienia albo karze twierdzy. 2. Tej samej karze podlega ten, kto wykorzystuje luki w systemach informatycznych Księstwa Sarmacji do użycia go niezgodnie z prawem albo przeznaczeniem.

 

Oznacza to, że dla bytu przestępstwa, opisanego w ust. 2 niezbędne jest wypełnienie następujących przesłanek:

  1. wykorzystanie luki w systemie informatycznym;
  2. system ten musi należeć do Księstwa Sarmacji;
  3. celem wykorzystania luki musi być użycie niegodnie z prawem lub przeznaczeniem.

Art. 4 ust. 1 Dekretu Księcia Sarmacji nr 500 o przekazaniu władzy książęcej [http://prawo.sarmacja.org/akt,3014.html] stanowi, że:

Arystokracja i szlachta odnawiają przed Księciem złożone przysięgi szlacheckie i arystokratyczne, w miejscu określonym Dekretem o tytułach arystokratycznych i szlacheckich. Odmowa lub faktyczne niezłożenie przysięgi w terminie trzydziestu dni od dnia koronacji pociągają za sobą utratę tytułu szlacheckiego lub arystokratycznego, chyba, że nieobecność członka arystokracji lub szlachty została należycie usprawiedliwiona.

Z kolei art. 3 ust. 2 Dekretu Księcia Sarmacji nr 48 o tytułach arystokratycznych i szlacheckich stanowi, że:

Publiczną przysięgę, o której mowa w ust. 1 [tj. przysięgę szlachecką - przyp. PF], składa się za pośrednictwem Urzędu Heroldii — http://heroldia.sarmacja.org/.

 

Tak więc sąd stwierdził przede wszystkim, że istnieje urząd heroldii, którego funkcjonowanie nie jest jest ściśle określone prawnie i ma on raczej charakter działania faktycznego niż prawnego. W związku z tym nie ma przepisów, które szczegółowo regulowałyby kwestię jego przeznaczenia.

Sąd stwierdził, że przeznaczeniem Heroldii jest składanie publicznych przysiąg szlacheckich, co wynika wprost z art. 3 ust. 2 dekretu o tytułach. Jednakże, dekret nr 500 wyraźnie stwierdza, że arystokracja i szlachta odnawiają przysięgi szlacheckie bądź też omawiają złożenia przysiąg lub tego faktycznie nie dokonują. Zauważyć należy, że dekret nr 500 w żaden sposób - również negatywnie - nie wskazuje miejsca, w którym należy dokonać ewentualnej odmowy złożenia przysięgi. Co więcej - w opinii sądu - naturalne jest, że zarówno przysięgę jak i odmowę jej złożenia składa się publicznie - możliwie w tym samym miejscu. Sąd nie widzi nic złego w fakcie złożenia odmowy przysięgi za pośrednictwem Urzędu Heroldii tym bardziej, że przepisy nie zakazują takiego zachowania. Wynika to z faktu - co należy podkreślić, że żaden przepis nie określa przeznaczenia Heroldii, żaden też nie reguluje jej stanu prawnego. Trudno więc mówić o wykorzystaniu "niezgodnie z przeznaczeniem" nie mówiąc już o wykorzystaniu "sprzecznym z prawem". Z powyższego wynika, że czyn skazanego nie wypełnił przesłanek czynu zabronionego, opisanego w art. 66 ust. 2 KK, a więc nie można mówić o popełnieniu przez niego przestępstwa.

Na marginesie powyższych rozważań należy zauważyć, że ustawodawca przewidział cięższą sankcję za niezłożenie bądź odmowę złożenia przysięgi na podstawie dekretu nr 500 niż dekretu nr 42. Wynika to z faktu, że w przypadku pierwszego dekretu utrata tytułu jest obligatoryjna, podczas gdy w drugim dekrecie ustawodawca przewidział jedynie fakultatywną - uzależnioną od decyzji Księcia - utratę tytułu. Nie można więc odmówić nikomu możliwości złożenia odmowy tytułu.

Sąd zauważył też, że skazany nie dokonał żadnych fizycznych uszkodzeń skryptu, a wyjaśnienia złożone podczas procesu są spójne i zgodne z treścią złożonej odmowy (w szczególności ze słowami: "I niech się diuk Konias odwali).

W związku z powyższym, Sąd uznał jak na wstępie.

Wyrok jest prawomocny z chwilą publikacji w Dzienniku Praw.

(—) SSN Przemysław diuk Figiel,
przewodniczący składu orzekającego

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny