Wyrok Sądu Najwyższego sygn. SN/Ko/5/2009

wykładnia ustaw 45,92,94

Sąd Najwyższy Księstwa Sarmacji
w składzie:

SSN Konrad hr. von Schlange-Staufen - Przewodniczący składu,
SSN Mikołaj mar. Arped-Muzyk-Liberi.

w sprawie o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni Ustawy Sejmu nr 45 — Kodeks Karny, zwanej dalej Kodeksem Karnym, Ustawy Sejmu nr 92 o organizacji wymiaru sprawiedliwości, zwanej dalej Ustawą o wymiarze sprawiedliwości, oraz Ustawy Sejmu nr 94 o Prokuraturze, zwanej dalej Ustawą o Prokuraturze w zakresie dotyczącym zagadnienia prawnego:

Czy akt oskarżenia o przestępstwo, które zgodnie z Kodeksem Karnym jest ścigane z oskarżenia publicznego, może składać przed sądem w Księstwie Sarmacji jedynie prokurator?

orzeka następującą odpowiedz:

Tylko i wyłącznie prokurator ma legitymację czynną do wniesienia i popierania aktu oskarżenia o przestępstwo, które zgodnie z Kodeksem Karnym jest ścigane z oskarżenia publicznego.

UZASADNIENIE

Dnia 29 października 2009 r. posłowie Krzysztof Konias i Wojciech Hergemon na podstawie art. 11 ust. 3 Ustawy o wymiarze sprawiedliwości wnieśli o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni Kodeksu Karnego, Ustawy o wymiarze sprawiedliwości oraz Ustawy o prokuratorze w zakresie legitymacji czynnej do wniesienia aktu oskarżenia o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego.

W toku rozprawy Sąd stwierdził, iż przedmiotowej zapytanie dotyczy wykładni łącznie następujących przepisów powszechnie obowiązujących:

Art. 1,11,12 Ustawy o wymiarze sprawiedliwości
Art. 2,3,6 Ustawy o Prokuraturze

Najważniejsze dla rozpoznania niniejszej sprawy według Sądu są dwie poniższe normy prawne:

Art. 12.ust. 2 Ustawy o wymiarze sprawiedliwości stanowi, że
Sąd Najwyższy orzeka w sprawach karnych i o wykroczenia na wniosek oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego, jeżeli ustawa tak stanowi.

Art. 6 ust. 1 Ustawy o prokuraturze stanowi, że
Prokurator wykonuje czynności oskarżyciela publicznego przed sądami. Może również wykonywać te czynności w sprawach wniesionych do sądu przez innych oskarżycieli, za ich zgodą.

Przechodząc zatem do meritum z przepisów prawa jasno wynika, iż jeżeli ustawa stanowi, że przestępstwo jest ścigane z oskarżenia publicznego tylko i wyłącznie prokurator na terenie Księstwa Sarmacji może wykonywać czynności oskarżyciela publicznego mając legitymacje do wniesienia i popierania aktu oskarżenia za przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego.

Kierując się przedstawioną powyżej argumentacją, Sąd Najwyższy rozstrzygając przedstawione przez Wnioskodawców zagadnienie prawne orzekł jak na wstępie.

(—) SSN Konrad hr. von Schlange-Staufen, Przewodniczący składu orzekającego.