Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy i dekrety z mocą ustawy Dekrety i rozporządzenia wykonawcze Wszystkie akty normatywne Grodziska Wszystkie akty normatywne Gellonii Wszystkie akty normatywne Teutonii Wszystkie akty normatywne Czarnolasu Wszystkie akty normatywne Prawdy Wszystkie akty normatywne Soli Kancelaria Sejmu Księstwa Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Państwowe akty prawne ⇒ Orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczące prawodawstwa, poz. 432 [X]

Grodzisk, dnia 6 maja 2006 r.

Orzeczenie Sądu Najwyższego

w sprawie stwierdzenia nieważności niektórych przepisów Statutu Marchii Teutońskiej z dnia 7 maja 2005 r.

Sąd Najwyższy w składzie Prezes Sądu Najwyższego, Przemysław hr. Figiel stwierdza nieważność art. 7 ust. 1, art. 11 ust. 2 p. 10 (w związku z tym: art. 13, art. 37), art. 12 ust. 1, 3 (oraz 4, 5 — sprostowanie omyłki w druku), art. 15 ust. 3, art. 18 ust. 2, 3, art. 23 ust. 2, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 3, art. 38 ust. 2 oraz art. 41 Statutu Marchii Teutońskiej z dnia 7 maja 2005 r.

Sąd stwierdził istnienie następujących kolizji:

  1. Art. 7 ust. 1 z art. 1 ust. 2 oraz art. 29 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
  2. Art. 11 ust. 2 p. 10 z art. 9 ust. 1 Konstytucji Księstwa Sarmacji i w związku z tym:
    1. Art. 13,
    2. Art. 37,
  3. Art. 12 ust. 1, 3 (oraz 4, 5 — sprostowanie omyłki w druku) z art. 3 ust. 2 Dekretu Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 186,
  4. Art. 15 ust. 3 z art. 6 ust. 1 lit. a Dekretu Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 186,
  5. Art. 18 ust. 2, 3 z art. 1 ust. 1 i 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
  6. Art. 23 ust. 2 z art. 4 ust. 2 Ustawy Rady Książęcej nr 6,
  7. Art. 33 ust. 1 z art. 21 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
  8. Art. 34 ust. 3 z art. 47 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
  9. Art. 38 ust. 2 z art. 1 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji,
  10. Art. 41 z art. 1 ust. 2 Konstytucji Księstwa Sarmacji.

Uzasadnienie:

Usterką, która powtarza się w wielu regulacjach, jest różnicowanie obywateli, czy to według zasług, czy też posiadania obywatelstwa prowincji. Tymczasem ustawodawca stanowczo podkreśla, że prowincje nie są wyjątkiem od zasady równości wobec prawa, co znalazło swój wyraz w Ustawie Sejmu nr 37. Nie może być więc mowy o faworyzowaniu określonej grupy osób, posiadających obywatelstwo sarmackie i jednocześnie obywatelstwo prowincji, gdyż prowadziłoby to do dyskryminacji obywateli sarmackich bez obywatelstwa prowincji.

Konstytucja przyznaje prawo do wprowadzania stanów nadzwyczajnych wyłącznie Księciu. Niemożliwe jest więc wprowadzenie takiego stanu przez namiestnika, nawet jeżeli ma on dotyczyć tylko części terytorium Sarmacji.

Dekret Księcia Sarmacji z mocą ustawy nr 186 daje mu wyłączną kompetencję do ustanawiania zastępcy namiestnika. Nie mogą więc dokonać tego władze samorządowe. Ustanawia on także wyłączność Korony w sprawach kierowania polityką państwową.

Niedopuszczalne jest też, aby komukolwiek przyznawać immunitet, czy też umniejszać mu obowiązek ponoszenia odpowiedzialności przed sądem poprzez wprowadzanie określonych obostrzeń. Immunitet może być nadany jedynie Konstytucją.

Zgodnie z Ustawą Rady Książęcej nr 6 prawo do nadawania klauzul niejawności ma jedynie Książę lub osoba przez niego upoważniona.

Absolutnie skandaliczne jest umieszczenie zapisu o wydawaniu wyroków w imieniu namiestnika, gdy Konstytucja stwierdza wprost, iż „sądy wydają wyroki w imieniu Księcia”.

Konstytucja określa też zasady, na jakich mogą być przeprowadzane rewizje i przeszukania. Może to nastąpić jedynie za zgodą sędziego Sądu Najwyższego lub prokuratora Prokuratury Generalnej. Żadne dodatkowe organy nie mogą być do tego uprawnione.

(—) Przemysław hr. Figiel,
Prezes Sądu Najwyższego.

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2008 :: Webdesign Piotr M. Kozanecki