Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwowe: jednolite i obowiązująceUstawy, poz. 5833 [X]

Grodzisk, dnia 26 października 2010 r.

Ustawa Sejmu nr 115

Kodeks Sprawiedliwości

(Ustawa w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 171 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 17 lutego 2013 r. Poprzednia wersja ustawy znajduje się w archiwum Dziennika Praw)

Art. 1–11.

(Skreślone)

Art. 12. [Zakaz zbliżania się]

  1. Sąd może orzec zakaz zbliżania się do siebie dwóch osób, jeżeli przemawiają za tym zasady współżycia społecznego lub ochrona dobrostanu przynajmniej jednej tych osób, niezależnie od tego, czy działania tej osoby lub tych osób względem siebie wyczerpują znamiona przestępstw lub innych naruszeń dóbr chronionych prawem.
  2. Zbliżaniem się jest, w szczególności, nawiązywanie bezpośredniego kontaktu przy użyciu poczty elektronicznej, komunikatora internetowego, serwisu społecznościowego, telefonu lub w inny sposób oraz zwracanie się bezpośrednio lub pośrednio albo czynienie jakichkolwiek odniesień w miejscach publicznych. Zbliżaniem się jest także podejmowanie tych działań wobec osób bliskich niezamieszkałych w Księstwie Sarmacji.
  3. Jednakże, ochrona nie przysługuje w zakresie, w jakim działania, o których mowa w ust. 2 są ściśle i w sposób nierozerwalny związane ze sprawowaniem funkcji publicznej lub ubieganiem się o pochodzącą z wyboru funkcję publiczną.
  4. Sąd orzeka zakaz zbliżania się na okres od tygodnia do sześciu miesięcy, na wniosek strony lub Prefekta Generalnego albo z urzędu. Sąd może znieść zakaz przed upływem terminu na wniosek strony, jeżeli druga strona nie wnosi sprzeciwu.

Art. 13–22.

(Skreślone)

ROZDZIAŁ IV
PRAWO KARNE

Art. 23. [Przestępstwo]

  1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego popełnienia.
  2. Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa stosuje się ustawę nową. Jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla sprawcy.
  3. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna szkodliwość jest znikoma.
  4. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu przypisać winy w czasie czynu.

Art. 24. [Umyślność]

  1. Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego popełnienia, na to się godzi.
  2. Czyn zabroniony popełniony jest nieumyślnie, jeżeli sprawca nie mając zamiaru jego popełnienia, popełnia go jednak na skutek niezachowania ostrożności wymaganej w danych okolicznościach, mimo że możliwość popełnienia tego czynu przewidywał albo mógł przewidzieć.
  3. Czyn zabroniony można popełnić nieumyślnie, jeżeli ustawa tak stanowi.

Art. 25. [Zbieg przepisów]

  1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo.
  2. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy, skazuje się za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, wymierzając karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.

Art. 26. [Karalność]

  1. Karę za sprawstwo, usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo wymierza się w granicach przewidzianych dla danego przestępstwa, z zastrzeżeniem ust. 2.
  2. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącego znamię czynu zabronionego.
  3. Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł dokonaniu czynu zabronionego.
  4. (Skreślony)

(Art. 26 ust. 4 dodany Ustawą Sejmu nr 180 o zmianie niektórych ustaw pod kątem praw i wolności obywatelskich z dnia 8 lipca 2013 r.)

(Art. 26 ust. 4 skreślony Ustawą Sejmu nr 242 o korekcie przepisów dotyczących immunitetu Jego Książęcej Mości z dnia 12 lutego 2015 r.)

Art. 27. [Wyłączenie odpowiedzialności karnej]

  1. Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezprawny, bezpośredni zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.
  2. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie da się inaczej uniknąć, a dobro poświęcone nie przestawia wartości oczywiście wyższej od dobra ratowanego.
  3. Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność wyłączająca bezprawność albo winę.
  4. (Skreślony)

(Art. 27 ust. 4 skreślony Ustawą Sejmu nr 180 o zmianie niektórych ustaw pod kątem praw i wolności obywatelskich z dnia 8 lipca 2013 r.)

Art. 28. [Kary]

  1. Karami są więzienie i banicja.
  2. Kara więzienia może zostać zamieniona w części lub w całości na obowiązek wykonania pracy społecznej. W takim przypadku sąd może, na wniosek osoby skazanej, wyznaczyć pracę społeczną z terminem jej wykonania, pod rygorem wykonania kary więzienia.
  3. W przypadku, gdy ukarany odmówi wykonania lub nie wykona zasądzonej pracy społecznej, wykonuje się karę więzienia w pełnym orzeczonym wymiarze.
  4. W przypadku, gdy skazany wykona pracę społeczną, kara więzienia zostaje skrócona odpowiednio.
  5. Listę prac społecznych podaje do publicznej wiadomości właściwy członek Rady Ministrów, w drodze obwieszczenia.

(Art. 28 ust. 2–5 dodane Ustawą Sejmu nr 244 o pracach społecznych z dnia 15 marca 2015 r.)

Art. 29. [Więzienie]

  1. Odbywający karę więzienia nie może wypowiadać się poza więzieniem ani korzystać z systemu informatycznego Księstwa Sarmacji, z zastrzeżeniem ust. 2–4.
  2. Odbywający karę więzienia obywatel sarmacki może głosować w wyborach i referendach.
  3. Odbywający karę więzienia poseł może głosować w Sejmie. Przepis zdania poprzedzającego stosuje się odpowiednio do innych funkcji publicznych pochodzących z wyboru powszechnego.
  4. Odbywający karę więzienia może wypowiadać się w sądzie za każdorazową, uprzednią zgodą członka składu orzekającego.
  5. Odbywający karę więzienia w wymiarze co najmniej miesiąca z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych innych niż funkcja posła oraz nie może ich obejmować w trakcie odbywania kary. Przepisu zdania poprzedzającego nie stosuje się do ukaranego lub skazanego za wykroczenie albo ukaranego karą porządkową.
  6. Odbywający karę więzienia nie może wnosić prywatnych aktów oskarżenia, pozwów ani składać innych wniosków urzędowych chociażby przez pełnomocnika, z zastrzeżeniem ust. 7. W jego imieniu oraz na jego wniosek czynności te podejmuje Prefekt Generalny, jeżeli uzna, że wymaga tego ochrona porządku prawnego lub istotnych praw skazanego. Na odmowę lub brak rozpoznania wniosku w terminie siedmiu dni przysługuje zażalenie do Księcia.
  7. Odbywający karę więzienia może składać wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz o zwolnienie z odbycia reszty kary. Wnioski składa się w niepublicznym dziale Więzienia Książęcego.
  8. Siedzibą Więzienia Książęcego jest Republika Scholandzka.

(Art. 29 ust. 7 skreślony Ustawą Sejmu nr 203 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 9 stycznia 2014 r.)

(Art. 29 ust. 7 dodany Ustawą Sejmu nr 226 o siedzibach Naczelnej Izby Architektury, Trybunału Koronnego i Więzienia Książęcego z dnia 13 sierpnia 2014 r.)

(Art. 29 ust. 4 i 6 w brzmieniu ustalonym, a ust. 7 dodany Ustawą Sejmu nr 251 o zmianie przepisów dotyczących wymiaru sprawiedliwości z dnia 10 lipca 2015 r.)

Art. 30. [Banicja]

  1. Skazanego na karę banicji usuwa się z Księstwa Sarmacji i wszystkich jego miejsc publicznych. Dane osobowe skazanego usuwa się z systemów informatycznych Księstwa Sarmacji. Skazany, z mocy samego prawa, traci posiadane obywatelstwo, tytuł szlachecki lub arystokratyczny, ordery i odznaczenia państwowe, a także stopień wojskowy. Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych.
  2. Prawa i obowiązki majątkowe skazanego przechodzą na rzecz Korony, przy czym Korona odpowiada za zobowiązania majątkowe do wysokości nabytych praw.
  3. Skazany na karę banicji, z zastrzeżeniem ust. 4, nie może uczestniczyć w postępowaniach przed organami władzy publicznej, w tym w postępowaniu sądowym, w szczególności nie może pozywać, wnosić prywatnych oskarżenia, być pozywany ani oskarżony. Sprawy wszczęte przed uprawomocnieniem się wyroku skazującego na karę banicji umarza się.
  4. (Skreślony)
  5. Karę banicji wykonuje się nie wcześniej niż w terminie siedmiu dni od uprawomocnienia się wyroku, chyba że Książę oświadczy że nie skorzysta z prawa łaski.
  6. Banicja jest dożywotnia. Wobec skazanego na banicję Książę może zastosować prawo łaski.

(Art. 30 ust. 4 skreślony Ustawą Konstytucyjną o konsolidacji organów wymiaru sprawiedliwości z dnia 22 kwietnia 2014 r.)

Art. 31. [Kary dodatkowe]

Karami dodatkowymi są grzywna, konfiskata majątku, przepadek, zakaz sprawowania funkcji publicznych, obniżenie stopnia wojskowego oraz degradacja.

Art. 32. [Grzywna]

  1. Karę dodatkową grzywny można wymierzyć obok kary więzienia. Jeżeli społeczna szkodliwość czynu nie jest znaczna, a cele kary zostaną w ten sposób spełnione, można wymierzyć jedynie karę dodatkową grzywny.
  2. Grzywnę wymierza się na rzecz Korony.
  3. Grzywnę wymierza się w wysokości do:
    1. w przypadku zagrożenia karą więzienia do sześciu miesięcy albo karą banicji — 1 000 000 libertów,
    2. w przypadku zagrożenia karą więzienia do trzech miesięcy — 150 000 libertów,
    3. w przypadku zagrożenia karą więzienia do miesiąca — 50 000 libertów,
    4. w przypadku zagrożenia karą więzienia do trzech lub siedmiu dni — 10 000 libertów.
  4. Wysokość grzywny określa się, uwzględniając stosunki majątkowe skazanego.

(Art. 32 ust. 3 pkt 4 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 237 o zakazie ziania ogniem w miejscach publicznych z dnia 11 stycznia 2015 r.)

Art. 32a. [Konfiskata majątku]

Karę dodatkową konfiskaty majątku można wymierzyć obok kary więzienia, a zamiast kary dodatkowej grzywny, jeżeli społeczna szkodliwość czynu jest znaczna. Prawa i obowiązki majątkowe skazanego na karę dodatkową konfiskaty majątku przechodzą na rzecz Korony, przy czym Korona odpowiada za zobowiązania majątkowe do wysokości nabytych praw.

Art. 33. [Przepadek]

  1. Orzeka się przepadek mienia pochodzącego bezpośrednio z przestępstwa z zakresie w jakim mienie to nie podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
  2. Orzeka się przepadek korzyści majątkowych, które sprawca, chociażby pośrednio uzyskał z popełnienia przestępstwa w zakresie w jakim korzyść ta nie podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.

Art. 34. [Zakaz sprawowania funkcji publicznych]

  1. Zakaz sprawowania wszystkich albo określonych funkcji publicznych orzeka się, jeżeli sprawca dopuścił się przestępstwa w związku z wykonywaniem przez niego funkcji publicznej, a z okoliczności wynika, że sprawowanie w przyszłości funkcji publicznej przez sprawcę groziłoby istotnym dobrom chronionym prawem.
  2. Zakaz sprawowania funkcji publicznych trwa najdłużej sześć miesięcy.

Art. 35. [Obniżenie stopnia wojskowego i degradacja]

  1. Można orzec obniżenie stopnia wojskowego, jeżeli żołnierz dopuścił się czynu zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej.
  2. Można orzec degradację, jeżeli żołnierz dopuścił się czynu zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej, a stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny.

Art. 36. [Recydywa]

  1. Popełnia czyn zabroniony w warunkach recydywy, kto będąc uprzednio skazanym, ponownie popełnia czyn zabroniony zagrożony taką samą karą lub karą łagodniejszą.
  2. Kto w warunkach recydywy popełnia czyn zabroniony zagrożony karą więzienia do trzech dni, podlega karze więzienia do siedmiu dni.
  3. Kto w warunkach recydywy popełnia czyn zabroniony zagrożony karą więzienia do siedmiu dni, podlega karze więzienia do miesiąca.
  4. Kto w warunkach recydywy popełnia czyn zabroniony zagrożone kary więzienia do miesiąca, podlega karze więzienia do trzech miesięcy.
  5. Kto w warunkach recydywy popełnia czyn zabroniony zagrożony karą więzienia do trzech miesięcy, podlega karze więzienia do sześciu miesięcy lub banicji.
  6. Kto w warunkach recydywy popełnia czyn zabroniony zagrożony karą więzienia sześciu miesięcy albo karą banicji, podlega karze banicji.

(Art. 36 ust. 2 dodany Ustawą Sejmu nr 237 o zakazie ziania ogniem w miejscach publicznych z dnia 11 stycznia 2015 r.)

Art. 36a. [Warunkowe zawieszenie wykonania kary]

  1. Sąd, wymierzając karę więzienia lub karę dodatkową grzywny, może warunkowo zawiesić jej wykonanie na okres próby trwający do sześciu miesięcy.
  2. Zawieszona kara podlega wykonaniu, jeżeli skazany w okresie próby popełnił przestępstwo albo jeżeli popełnił wykroczenie w warunkach recydywy.

Art. 37. [Zwolnienie z odbycia reszty kary]

  1. Skazanego na karę więzienia można zwolnić z odbycia reszty kary, jeżeli z okoliczności wynika, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego.
  2. Skazanego można zwolnić po odbyciu przez niego co najmniej jednej trzeciej orzeczonej kary więzienia.
  3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zwolnienia z kary dodatkowej zakazu zajmowania funkcji publicznych.

Art. 38. [Zatarcie skazania]

  1. Z chwilą zatarcia skazania uważa się je za niebyłe.
  2. Zatarcie skazania następuje z mocy prawa po upływie sześciu miesięcy od wykonania kary więzienia lub upłynięcia okresu próby, o którym mowa w art. 36a.
  3. Sąd może, na wniosek skazanego, zarządzić zatarcie skazania po co najmniej trzech miesiącach od wykonania kary więzienia lub upłynięcia okresu próby, o którym mowa w art. 36a i co najmniej sześciu miesiącach od skorzystania przez Księcia z prawa łaski w przypadku kary banicji.

Art. 39. [Przedawnienie]

  1. Czyny zabronione pod groźbą kary więzienia do sześciu miesięcy lub banicji przedawniają się po upływie sześciu miesięcy.
  2. Czyny zabronione pod groźbą kary więzienia do trzech miesięcy przedawniają się po upływie trzech miesięcy.
  3. Czyny zabronione pod groźbą kary więzienia do miesiąca przedawniają się po upływie miesiąca.
  4. Czyny zabronione pod groźbą kary więzienia do siedmiu dni przedawniają się po upływie siedmiu dni.
  5. Bieg terminu przedawnienia wstrzymuje się na czas postępowania sądowego oraz w trakcie korzystania przez oskarżonego z immunitetu.

Art. 40.

  1. Zabronione pod groźbą kary więzienia do sześciu miesięcy lub banicji jest:
    1. podejmowanie działań mających na celu pozbawienie Księstwo Sarmacji niepodległości, oderwanie od niego części obszaru lub zmianę środkami bezprawnymi konstytucyjnego ustroju Księstwa Sarmacji,
    2. podejmowanie działań zmierzających bezpośrednio do bezprawnego usunięcia konstytucyjnego organu Księstwa Sarmacji,
    3. posługiwanie się więcej niż jedną tożsamością w Księstwie Sarmacji w celu osiągnięcia korzyści majątkowej albo wprowadzenia w błąd innych osób lub organu władzy publicznej,
    4. doprowadzanie miejsca publicznego do stanu praktycznej nieużywalności,
    5. zamieszczenie stron internetowych lub bazy danych jednostki samorządu terytorialnego albo jej organu lub instytucji na serwerze nie będącym jednym z serwerów Księstwa Sarmacji, bez uprzedniej zgody Księcia,
    6. branie udziału w działalności obcego wywiadu przeciwko Księstwu Sarmacji,
    7. prezentowanie treści pornograficznych osobie nieletniej,
    8. naruszanie lub omijanie zakazów wynikających z kary więzienia, w szczególności zamieszczanie wypowiedzi w miejscu publicznym za pośrednictwem osoby trzeciej,
    9. bezprawne umożliwianie odbywającemu karę więzienia albo skazanemu na karę banicji wypowiadania się w miejscu publicznym albo korzystania z systemu informatycznego Księstwa Sarmacji,
    10. włamywanie się do systemu informatycznego Księstwa Sarmacji,
    11. ujawnienie osobie niepowołanej danych dostępu do serwera, konta na serwerze, bazy danych lub oficjalnego kanału informacyjnego Księstwa Sarmacji,
    12. dokonanie bez odpowiedniego umocowania zmiany na serwerze, w bazie danych lub oficjalnym kanale informacyjnym Księstwa Sarmacji,
    13. popełnienie czynu zabronionego określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2–4 i 8 w sposób lub z motywacji zasługującej na szczególne potępienie,
    14. prowadzenie agitacji wyborczej (referendalnej), choćby wyłącznie na rzecz udziału w głosowaniu, pomimo posiadania wiedzy o wyniku wyborów (referendum).
  2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 pkt 4 (doprowadzanie miejsca publicznego do stanu praktycznej nieużywalności), 7 (prezentowanie treści pornograficznych osobie nieletniej), 9 (bezprawne umożliwianie odbywającemu karę więzienia albo skazanemu na karę banicji wypowiadania się w miejscu publicznym albo korzystania z systemu informatycznego Księstwa Sarmacji), 11 (ujawnienie osobie niepowołanej danych dostępu do serwera, konta na serwerze, bazy danych lub oficjalnego kanału informacyjnego Księstwa Sarmacji), 12 (dokonanie bez odpowiedniego umocowania zmiany na serwerze, w bazie danych lub oficjalnym kanale informacyjnym Księstwa Sarmacji), 14 (prowadzenie agitacji wyborczej lub referendalnej) działa nieumyślnie, podlega karze więzienia do miesiąca.

(Art. 40 ust. 1 pkt 7 skreślony Ustawą Sejmu nr 180 o zmianie niektórych ustaw pod kątem praw i wolności obywatelskich z dnia 8 lipca 2013 r.)

(Art. 40 ust. 1 pkt 7 dodany Ustawą Sejmu nr 186 o zmianie Ustawy o prefektach z dnia 2 października 2013 r.)

(Art. 40 ust. 1 pkt 14 dodany, a ust. 2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 188 o zmianie Ordynacji wyborczej i Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 3 października 2013 r.)

(Art. 40 ust. 1 pkt 5 w brzmieniu ustalonym Ustawą konstytucyjną o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 21 lutego 2014 r.)

Art. 41.

  1. Zabronione pod groźbą kary więzienia do trzech miesięcy jest:
    1. wywieranie środkami bezprawnymi wpływu na organ władzy publicznej,
    2. wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego,
    3. składanie fałszywych zeznań lub fabrykowanie dowodów albo w inny sposób utrudnianie lub udaremnianie postępowania karnego,
    4. podawanie się za funkcjonariusza publicznego,
    5. ujawnienie osobie niepowołanej treści niejawnych miejsc obrad władz publicznych, treści utajnionego postępowania sądowego lub niejawnych treści znajdujących się w bazach danych Księstwa Sarmacji,
    6. przyjmowanie korzyści majątkowej lub jej obietnicy albo żądanie takowej w związku z pełnieniem funkcji publicznej,
    7. przywłaszczanie sobie herbu, władztwa nad terenami Sarmacji, tytułu arystokratycznego, szlacheckiego, tytułu przynależnego Księciu Sarmacji i Królowi Baridasu, księcia-seniora Sarmacji, tytułów przynależnych każdoczesnemu namiestnikowi Prowincji lub Kraju Koronnego, tytułów nadawanych przez Księcia lub namiestnika Prowincji lub Kraju Koronnego,
    8. prowadzenie agitacji na rzecz innej mikronacji, choćby nieuznawanej przez Księstwo Sarmacji zgodnie z odrębnymi przepisami prawa.
    9. wykorzystywanie błędu w systemie informatycznym Księstwa, w celu przysporzenia lub wyrządzenia szkody,
    10. uzyskiwanie przysporzenia w wyniku czynu określonego w pkt 9 popełnionego przez inną osobę,
    11. zatajanie przed władzami istnienia błędu w systemie informatycznym Księstwa, mogącego prowadzić do bezprawnego przysporzenia lub wyrządzenia szkody.
  2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 pkt 5 (ujawnienie osobie niepowołanej treści niejawnych miejsc obrad władz publicznych lub niejawnych treści znajdujących się w bazach danych Księstwa Sarmacji) działa nieumyślnie, podlega karze więzienia do miesiąca.
  3. Kto działa nieumyślnie dopuszczając się przestępstwa przysporzenia przy wykorzystaniu błędu w systemie informatycznym Księstwa, ten podlega karze więzienia do miesiąca. Nie popełnia przestępstwa działając nieumyślne ten, kto sam lub na wezwanie właściwego organu zwróci uzyskane przysporzenie lub powiadomi o uzyskanym w wyniku jego działań przysporzeniu przez inną osobę, lub powiadomi o wyrządzonej szkodzie.
  4. Nie popełnia przestępstwa ten, kto uzyskuje przysporzenia w wyniku czynu określonego w ust. 1 pkt 10 lub ust. 3, jeśli sam lub na wezwanie właściwego organu zwróci uzyskane przysporzenie.

(Art. 41 ust. 1 pkt 8 dodany Ustawą Sejmu nr 225 o zakazie działalności konkurencyjnej z dnia 6 sierpnia 2014 r.)

(Art. 41 ust. 1 punkty 9-11 oraz ust. 3 i 4 dodane Ustawą Sejmu nr 258 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 26 sierpnia 2015 r.)

(Art. 41 ust. 1 pkt 5 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 276 o alternatywnych formaach postępowania sądowego z dnia 26 lutego 2016 r.)

(Art. 41 ust. 1 pkt 7 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 311 o ochronie tytułów z dnia 6 stycznia 2017 r.)

Art. 42.

  1. Zabronione pod groźbą kary więzienia do miesiąca jest:
    1. publiczne znieważanie Księcia, Księstwa Sarmacji lub Narodu Sarmackiego;
    2. publiczne znieważanie głowy innej mikronacji, kierownika placówki dyplomatycznej albo osoby korzystającej z podobnej ochrony na podstawie umów międzynarodowych lub powszechnie uznanych zwyczajów — jeżeli inna mikronacja zapewnia wzajemność;
    3. publicznie znieważanie, usuwanie lub, w przypadku prawnego obowiązku, nieumieszczanie symboli państwowych;
    4. naruszenie ciszy wyborczej;
    5. tytułowanie osoby trzeciej nienależnym tytułem arystokratycznym, szlacheckim lub tytułem przynależnym Księciu Sarmacji i Królowi Baridasu lub w inny sposób władcą Sarmacji lub Baridasu, księcia-seniora Sarmacji, tytułem przynależnym każdoczesnemu namiestnikowi Prowincji lub Kraju Koronnego, tytułów nadawanych przez Księcia lub namiestnika Prowincji lub Kraju Koronnego;
    6. naruszenie zakazu zbliżania się do innej osoby;
    7. niepodporządkowanie się orzeczeniu sądu;
    8. sprzeniewierzenie się ugodzie zawartej przed mediatorem.
  2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 pkt 6 (naruszenie zakazu zbliżania się do innej osoby) działa nieumyślnie, podlega karze więzienia do 7 dni.

(Art. 42 ust. 2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 180 o zmianie niektórych ustaw pod kątem praw i wolności obywatelskich z dnia 8 lipca 2013 r.)

(Art. 42 ust. 1 pkt 7 dodany Ustawą Sejmu nr 251 o zmianie przepisów dotyczących wymiaru sprawiedliwości z dnia 10 lipca 2015 r.)

(art. 42 ust. 1 pkt 7 w brzmieniu ustalonym przez art. 4 pkt 1 ustawy konstytucyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. — Przepisy wprowadzające kodeks postępowania sądowego)

(art. 42 ust. 1 pkt 8 dodany przez art. 4 pkt 2 ustawy konstytucyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. — Przepisy wprowadzające kodeks postępowania sądowego)

(Art. 42 ust. 1 pkt 5 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 311 o ochronie tytułów z dnia 6 stycznia 2017 r.)

Art. 43.

  1. Zabronione pod groźbą kary więzienia do trzech miesięcy i ścigane z oskarżenia prywatnego jest:
    1. bezprawne uniemożliwianie albo utrudnianie innej osobie wypowiadania się w miejscu publicznym albo korzystania z systemu informatycznego Księstwa Sarmacji,
    2. stosowanie groźby bezprawnej wobec pokrzywdzonego lub osoby mu bliskiej,
    3. pomawianie innej osoby o takie postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć w oczach opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do określonej działalności, stanowiska lub zawodu,
    4. publiczne znieważanie innej osoby,
    5. podszywanie się pod inną osobę,
    6. kradzież, oszustwo, zniszczenie, sprzeniewierzenie powierzonego majątku lub przywłaszczenie, w tym własności intelektualnej,
    7. (skreślony)
    8. ujawnienie bez zgody nadawcy otrzymanej korespondencji o charakterze niezwiązanym ze sprawowaniem funkcji publicznej, choćby przez jej adresata, lub naruszenie tajemnicy korespondencji w inny sposób,
    9. złośliwe niepokojenie innej osoby,
    10. publiczne posługiwanie się danymi osobowymi umożliwiającymi realną identyfikację lub realnym wizerunkiem osoby, która sobie tego nie życzy.
  2. Przestępstwa, o których mowa w ust. 1 mogą być ścigane również z oskarżenia publicznego, jeżeli wymaga tego interes społeczny.
  3. Jeżeli publiczną zniewagę wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział publiczną zniewagą wzajemną, sąd może odstąpić od wymierzenia kary; w takim przypadku przepisu art. 36a ust. 2 nie stosuje się.
  4. Jeżeli ujawnienie korespondencji o charakterze niezwiązanym ze sprawowaniem funkcji publicznej wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego albo jeżeli pokrzywdzony odpowiedział wzajemnym ujawnieniem korespondencji o tym samym charakterze, sąd może odstąpić od wymierzenia kary; w takim przypadku przepisu art. 36a ust. 2 nie stosuje się.

(Art. 43 ust. 3 dodany Ustawą Sejmu nr 191 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 23 października 2013 r.)

(Art. 43 ust. 1 pkt 8 w brzmieniu ustalonym, a ust. 4 dodany Ustawą Sejmu nr 240 o tajemnicy korespondencji z dnia 27 stycznia 2015 r.)

Art. 44. [Wykroczenia]

  1. Zabronione pod groźbą kary więzienia do siedmiu dni jest:
    1. wielokrotne zamieszczanie w miejscu publicznym tej samej lub wielu różnych wypowiedzi, w bardzo krótkich odstępach czasu (spamowanie),
    2. używanie wyrazów wulgarnych w miejscu publicznym,
    3. uporczywe niepoprawne formatowanie wypowiedzi zamieszczanych w miejscu publicznym.
    4. (Skreślony)
    5. (Skreślony)
  2. Zabronione pod groźbą kary więzienia do trzech dni jest zachowanie w miejscu publicznym, jakiego wśród konkretnych okoliczności, ze względu na przyjęte zwyczajowo normy, nie należało się spodziewać, wywołujące lub mogące wywołać oburzenie ze strony otoczenia.
  3. Prowincja może zabronić na swoim terytorium pod karą więzienia do 7 dni lub karą grzywny do 10 tysięcy libertów także innych czynów.
  4. Karę grzywny za czyn zabroniony przez prowincję lub popełniony w jej miejscu publicznym wymierza się na rzecz prowincji.

(Art. 44 [ust. 1] pkt 4 i 5 skreślone Ustawą Sejmu nr 180 o zmianie niektórych ustaw pod kątem praw i wolności obywatelskich z dnia 8 lipca 2013 r.)

(Art. 44 [ust. 1] pkt 2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 186 o zmianie Ustawy o prefektach z dnia 2 października 2013 r.)

(Art. 44 ust. 2 dodany Ustawą Sejmu nr 237 o zakazie ziania ogniem w miejscach publicznych z dnia 11 stycznia 2015 r.)

(art. 44 ust. 3–4 dodane przez art. 4 pkt 3–4 ustawy konstytucyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. — Przepisy wprowadzaające kodeks postępowania sądowego)

ROZDZIAŁ V
PRAWO CYWILNE

Art. 45. [Ciężar dowodu]

Ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Art. 46. [Przedawnienie roszczenia]

Roszczenie przedawnia się po upływie dwóch miesięcy od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Bieg przedawnienia roszczenia zawiesza się na czas postępowania w sprawie o dochodzenie roszczenia.

Art. 47. [Szkoda]

  1. Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia. Przepis zdania poprzedzającego stosuje się odpowiednio do osób prawnych.
  2. Przez szkodę rozumie się poniesione straty oraz utracone korzyści.
  3. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego pociągało za sobą nadmierne trudności dla zobowiązanego, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
  4. W razie naruszenia dobra osobistego, sąd może przyznać temu czyje dobro zostało naruszone zadośćuczynienie pieniężne za doznaną szkodę, jeżeli nie została naprawiona w inny sposób.

Art. 48. [Zwłoka]

  1. Dłużnik popada w zwłokę, gdy nie spełnia świadczenia w umówionym terminie, chyba że opóźnienie jest następstwem okoliczności za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.
  2. Jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania.
  3. Wierzycielowi w razie zwłoki dłużnika przysługuje roszczenie o odsetki za zwłokę.
  4. Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, odsetki nalicza się w wymiarze 1% wartości świadczenia za każdy dzień zwłoki. Wartość naliczonych odsetek nie może przekroczyć dwukrotnej wartości świadczenia.

Art. 49. [Nabywanie autorskich praw majątkowych]

  1. Korona nabywa autorskie prawa majątkowe do stron internetowych, skryptów oraz innych dzieł stworzonych w związku z funkcjonowaniem Książęcych Sił Zbrojnych oraz urzędów i instytucji powołanych przez centralne władze publiczne.
  2. Prowincje nabywają autorskie prawa majątkowe do stron internetowych, skryptów oraz innych dzieł stworzonych w związku z funkcjonowaniem własnych miejscowości i jednostek administracyjnych oraz urzędów i instytucji powołanych przez ich władze publiczne.
  3. Dopuszczalne jest, w drodze umów, odmienne ułożenie stosunków prawnych pomiędzy Koroną lub prowincją a wykonawcami stron internetowych, skryptów i innych dzieł.

(Art. 49 w brzmieniu ustalonym Ustawą konstytucyjną o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 21 lutego 2014 r.)

Art. 50. [Osoby prawne]

Osobami prawnymi są Korona, Książęce Siły Zbrojne oraz prowincje.

Art. 50a. [Rejestracja małżeństw]

Małżeństwa zawarte przez osoby tej samej płci podlegają rejestracji w systemie informatycznym Księstwa Sarmacji na tych samych zasadach, co małżeństwa zawarte przez kobietę i mężczyznę.

(Art. 50a dodany Ustawą Sejmu nr 174 o małżeństwach z dnia 14 kwietnia 2013 r.)

Art. 50b.

  1. Nieobecnym jest mieszkaniec nieobecny w systemie informatycznym od co najmniej 61 dni, a trwale nieobecnym — od co najmniej 1460 dni.
  2. Po upływie 200, 450, 900, 1400, 1440 i 1445 dni od dnia ostatniej obecności w systemie informatycznym mieszkańca nieobecnego powiadamia się automatycznie, za pośrednictwem poczty elektronicznej, o treści art. 50b–50c ustawy.
  3. Prowincja, w której mieszka nieobecny lub trwale nieobecny mieszkaniec, a — w przypadku bezdomności — w której sprawował ostatnią funkcję publiczną lub z którą był związany według powszechnej wiedzy, może zmienić miejsce zamieszkania nieobecnego lub trwale nieobecnego mieszkańca;

(Art. 50b. dodany Ustawą Sejmu nr 282 o scaleniu niektórych ustaw z dnia 16 kwietnia 2016 roku.)

(Art. 50b. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 287 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 11 maja 2016 r.)

(Art. 50b. ust. 1. i ust. 2. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 296 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2016 r.)

Art. 50c.

  1. Majątek mieszkańca trwale nieobecnego z mocy prawa przechodzi na własność Korony, z zastrzeżeniem ust. 3.
  2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do instytucji należących do mieszkańca trwale nieobecnego.
  3. Rada Ministrów likwiduje środki pieniężne zgromadzone na rachunku mieszkańca trwale nieobecnego.
  4. Rada Ministrów może rozporządzać składnikami majątku nabytymi na mocy niniejszego artykułu jedynie w drodze publicznej licytacji, odbywającej się na Forum Centralnym i trwającej minimum 24 godziny. Sejm może zezwolić Radzie Ministrów na rozporządzanie tymi składnikami majątku w inny, ściśle określony w uchwale sposób.

(Art. 50c. dodany Ustawą Sejmu nr 282 o scaleniu niektórych ustaw z dnia 16 kwietnia 2016 roku.)

(Art. 50c. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 287 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 11 maja 2016 r.)

(Art. 50b. ust. 4. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 296 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2016 r.)

Art. 50d.

  1. Realną śmierć ogłasza Książę w sposób zwyczajowo przyjęty. Ogłoszenie nie podlega obowiązkowi publikacji w Dzienniku Praw Księstwa Sarmacji.
  2. Rozrządzić majątkiem na wypadek realnej śmierci można jedynie przez testament.
  3. Spadkodawca może odwołać testament lub dokonać jego zmiany, sporządzając w całości nowy testament.
  4. Testamentu nie można sporządzić ani odwołać przez przedstawiciela.
  5. Sporządzenie i odwołanie testamentu dla swej ważności wymagają zamieszczenia w wyodrębnionym dziale Trybunału Koronnego na Forum Centralnym.
  6. W przypadku braku testamentu do całości majątku stosuje się odpowiednio przepisy art. 50c.
  7. Jeżeli ogłoszenie realnej śmierci nastąpiło po przejściu na własność Korony majątku i instytucji realnie zmarłego mieszkańca, a przed rozporządzeniem nimi w całości przez Radę Ministrów, przechodzą one na własność spadkobierców w takim zakresie, w jakim pozostały własnością Korony.
  8. Przepisów art. 50b–50c nie stosuje się do realnie zmarłych mieszkańców, z zastrzeżeniem przepisów ust. 6 i 7.

(Art. 50d. dodany Ustawą Sejmu nr 282 o scaleniu niektórych ustaw z dnia 16 kwietnia 2016 roku.)

(Art. 50d. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 287 o zmianie Kodeksu Sprawiedliwości z dnia 11 maja 2016 r.)

ROZDZIAŁ VI
PRZEPIS KOŃCOWY

Art. 51. [Przepis końcowy]

Ustawa wchodzi w życie po upływie siedmiu dni od dnia ogłoszenia.

(—) Piotr II Grzegorz.

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny