Dziennik Praw Księstwa Sarmacji: Ustawa Sejmu nr 210 o Trybunale Koronnym
Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwoweUstawy, poz. 6482 [X]

Grodzisk, dnia 22 kwietnia 2014 r.

Ustawa Sejmu nr 210

o Trybunale Koronnym (uchylony)

(Tytuł i treść ustawy w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 211 o zmianie Ustawy o Senacie z dnia 3 maja 2014 r. oraz Ustawą Sejmu nr 213 o zmianie Ustawy o Trybunale Koronnym z dnia 8 maja 2014 r.

Art. 1. [Trybunał Koronny]

  1. W skład Trybunału Koronnego wchodzą Książę oraz od trzech do siedmiu asesorów. Liczbę asesorów Trybunału Koronnego określa Książę w rozporządzeniu.
  2. Trybunał Koronny rozstrzyga spory prawne niezastrzeżone do właściwości innych organów władzy publicznej.
  3. Trybunał Koronny orzeka w sprawach zgodności aktów normatywnych z aktami wyższego rzędu oraz ustala ich powszechnie obowiązującą wykładnię.
  4. Trybunał Koronny nadzoruje działalność innych niż Sejm organów władzy publicznej, publicznych osób prawnych i innych publicznych jednostek organizacyjnych.
  5. Siedzibą Trybunału Koronnego jest Eldorat.

(Art. 1 ust. 5 dodany Ustawą Sejmu nr 226 o siedzibach Naczelnej Izby Architektury, Trybunału Koronnego i Więzienia Książęcego z dnia 13 sierpnia 2014 r.)

(Art. 1 ust. 1 zmieniony Ustawa Sejmu nr 269 o zmianie Ustawy o Trybunale Koronnym z dnia 19.01.2016 r.)

Art. 2. [Asesorzy]

  1. Asesorów wybiera indywidualnie Sejm, na czteromiesięczną kadencję, w drodze uchwały przyjętej większością ⅔ głosów liczby posłów, w obecności co najmniej połowy uprawnionych do głosowania.
  2. Marszałek Sejmu zarządza wybór asesora po publikacji rozporządzenia, o którym mowa w Art. 1 ust. 1, w Dzienniku Praw, nie wcześniej niż 21 dni i nie później niż 7 dni przed upływem kadencji asesora opuszczającego urząd. Swoją kandydaturę może zgłosić niezasiadający w Sejmie aktywny obywatel sarmacki wyróżniający się wysokim poziomem wiedzy prawniczej, który uzyskał obywatelstwo Księstwa Sarmacji nie później niż 12 miesięcy przed dniem zgłoszenia kandydatury na asesora, oraz nie został skazany lub ukarany za przestępstwo.
  3. Asesor traci funkcję w przypadku złożenia rezygnacji, objęcia mandatu posła, utraty lub pozbawienia obywatelstwa sarmackiego, utraty statusu aktywnego obywatela, skazania lub ukarania za przestępstwo albo nieobecności trwającej ponad 30 dni. Utratę funkcji stwierdza Marszałek Sejmu, w drodze postanowienia.
  4. Sejm może, większością co najmniej dwóch trzecich głosów, odwołać asesora z funkcji, z uzasadnionej przyczyny — w szczególności w przypadku bezczynności trwającej powyżej 7 dni. W przypadku bezczynności, o której mowa w zdaniu poprzedzającym, Marszałek Sejmu zarządza postępowanie uchwałodawcze z urzędu.

(Art. 2 ust. 2 zmieniony Ustawa Sejmu nr 269 o zmianie Ustawy o Trybunale Koronnym z dnia 19.01.2016 r.)

(Art. 2 ust. 1 uchylony w części wyrokiem Trybunału Koronnego z dnia 18 czerwca 2016 r.)

(Art. 2 ust. 1 w brzmieniu ustalonym Ustawą konstytucyjną o zmianie Konstytucji i ustawy o Trybunale Konstytucyjnym z dnia 6 lipca 2016 r.)

Art. 3. [Organizacja Trybunału Koronnego]

  1. Pracami Trybunału Koronnego kieruje Książę
  2. Marszałek Trybunału Koronnego, zwany dalej „Marszałkiem”, zastępuje Księcia podczas jego nieobecności na stanowisku trwającej ponad 24 godziny oraz w zakresie ustalonego przez Księcia podziału obowiązków; w przypadku nieobecności zarówno Księcia, jak i Marszałka, zastępuje ich Marszałek Sejmu.
  3. Książę powołuje Marszałka z grona asesorów.

Art. 4. [Uprawniony wnioskodawca]

  1. Trybunał Koronny orzeka na wniosek strony posiadającej interes prawny, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2–4.
  2. Trybunał Koronny orzeka w sprawach karnych na wniosek oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego, jeżeli ustawa tak stanowi.
  3. Trybunał Koronny orzeka w sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 3, na wniosek Księcia, Marszałka Sejmu, Kanclerza, namiestnika, grupy co najmniej jednej czwartej posłów oraz grupy aktywnych obywateli w liczbie stanowiącej co najmniej dziesięć procent liczby obywateli głosujących w ostatnich wyborach do Sejmu.
  4. Trybunał Koronny orzeka w sprawach określonych w art. 1 ust. 4 także z urzędu; w takim przypadku przepisu art. 5 nie stosuje się.

Art. 5. [Wniosek wszczynający postępowanie]

  1. Wniosek wszczynający postępowanie zawiera:
    1. oznaczenie stron, w tym uprawnionego wnioskodawcy,
    2. określenie stanu faktycznego,
    3. wnioskowane rozstrzygnięcie,
    4. (skreślony)
  2. W przypadku czynów zabronionych popełnionych w miejscach publicznych za określenie stanu faktycznego wystarcza odsyłacz oraz wskazanie zarzucanego czynu.
  3. Wnioskodawcę można wezwać do uzupełnienia wniosku w podanym terminie, jeżeli treść wniosku nie jest wystarczająca dla rozpoznania sprawy.
  4. Wniosek może zostać zwrócony, jeżeli:
    1. wniosek nie spełnia wymagań określonych w ust. 1,
    2. wnioskodawca nie uzupełnił wniosku w terminie określonym w ust. 3,
    3. nie ma przesłanek do nadania biegu sprawie,
    4. postępowanie w danej sprawie toczy się lub zostało zakończone,
    5. sprawa nie należy do właściwości Trybunału Koronnego.
  5. Na postanowienie w sprawie zwrócenia wniosku przysługuje zażalenie do Marszałka, a jeżeli postanowienie wydał Marszałek — do Księcia.
  6. Książę (Marszałek) na umotywowany wniosek może postanowić o odstąpieniu od wymogu wniesienia opłaty.

(Art. 5 ust. 1 pkt 4 oraz ust. 6 dodane Ustawą Sejmu nr 232 o zmianie Ustaw o Trybunale Koronnym i o finansach publicznych z dnia 30 listopada 2014 r.)

(Art. 5 ust. 1 pkt 4 skreślony Ustawą Sejmu nr 274 o zmianie przepisów ustawy o finansach publicznych z dnia 14 lutego 2016 r.)

Art. 6. [Nadanie biegu sprawie]

  1. Książę (Marszałek), nadając bieg sprawie, wyznacza skład orzekający — w tym jego przewodniczącego; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
  2. W sprawach, o których mowa w art. 1 ust. 3 oraz sprawach karnych, o których mowa w art. 40 Kodeksu Sprawiedliwości, do składu orzekającego wyznacza się co najmniej trzy osoby, chyba że stoi temu na przeszkodzie nieobsadzenie funkcji asesorów lub dobro wymiaru sprawiedliwości.
  3. Książę (Marszałek) może postanowić o zmianie składu orzekającego, z uzasadnionej przyczyny — w szczególności w przypadku bezczynności trwającej powyżej 7 dni; przepis art. 5 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
  4. Członkiem składu orzekającego nie może być kandydat w wyborach do Sejmu lub w wyborach Księcia.
  5. Organom oraz przedstawicielom grup określonych w art. 4 ust. 3 zapewnia się możliwość uczestnictwa w postępowaniu w sprawie, o której mowa w art. 1 ust. 3. W sprawie takiej przewodniczący składu orzekającego nie może odstąpić od przeprowadzenia rozprawy.
  6. Rozprawą, o ile postanowił o jej przeprowadzeniu, kieruje przewodniczący składu orzekającego według własnego uznania, dążąc do należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy.
  7. Niestawiennictwo uczestnika postępowania nie wstrzymuje toku rozprawy.
  8. Przewodniczący składu orzekającego zamyka rozprawę gdy uzna, że wszystkie istotne okoliczności sprawy zostały należycie wyjaśnione.

(Art. 6 ust. 4 dodany Ustawą Sejmu nr 261 o zmianie Ustawy o Trybunale Koronnym z dnia 23 września 2015 r.)

(Art. 6. ust. 5. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 279 o doprecyzowaniu Ustawy o Trybunale Koronnym z dnia 29 marca 2016 r.)

Art. 6a. [Utajnienie rozprawy]

  1. Na wniosek co najmniej jednej strony postępowania, odbywającego się na podst. art. 4 ust. 2, w zakresie spraw wszczętych z oskarżenia prywatnego, rozprawa może zostać utajniona.
  2. Wniosek o utajnienie sprawy może zostać złożony jako klauzula we wniosku o wszczęcie postępowania, bądź jako wniosek formalny w trakcie rozprawy.
  3. Strona przeciwna może w czasie 24 godzin od złożenia wniosku o utajnienie rozprawy złożyć wniosek o procedowanie w normalnym trybie.
  4. Decyzję o utajnieniu rozprawy podejmuje, jeżeli wniosek został złożony przed rozprawą - Książę (Marszałek Trybunału), a jeśli został złożony w jej trakcie - skład orzekający stosownym postanowieniem.
  5. Rozprawę utajnioną przeprowadza się w ukrytym poddziale działu Trybunału Koronnego na Forum Centralnym.
  6. Dostęp ciągły do ukrytego poddziału posiadają Asesorzy. Na czas rozprawy, do jej zakończenia, dostęp tymczasowy otrzymują strony postępowania.
  7. Asesor orzekający w sprawie nie może ujawnić treści rozprawy utajnionej bez zgody obu stron postępowania. Strony postępowania nie mogą ujawniać treści bądź informacji dotyczących innych trwających rozpraw utajnionych lub mediacji.
  8. W sprawach o utajonym przebiegu na forum Trybunału Koronnego publikuje się jedynie wyrok w sprawie, zaś treść przeprowadzonej rozprawy zostaje zarchiwizowana w dedykowanej Tajnej Kancelarii, do której dostęp mają jedynie Asesorzy.

(Art. 6a dodano w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 276 o alternatywnych formaach postępowania sądowego z dnia 26 lutego 2016 r.)

Art. 6b. [Mediacja i ugoda procesowa]

  1. Na umotywowany wniosek co najmniej jednej strony postępowania, na podst. art. 4 ust. 2, w zakresie spraw wszczętych z oskarżenia prywatnego, jeśli strona przeciwna nie wyrazi sprzeciwu, może zostać zarządzona mediacja.
  2. Wniosek o wszczęcie mediacji może zostać złożony przez którąkolwiek ze stron postępowania nie później niż w ciągu 48 godzin od momentu złożenia pozwu.
  3. Mediację przeprowadza Asesor wyznaczony przez Księcia (Marszałka Trybunału).
  4. Mediacja może zostać przeprowadzona w ukrytym poddziale działu Trybunału Koronnego na Forum Centralnym bądź na wydzielonym kanale IRC. Jeżeli do mediacji wykorzystano kanał IRC, zapis rozmów mediacyjnych ma zostać dołączony do akt sprawy.
  5. Wynikiem mediacji jest ugoda procesowa, stwierdzająca zawarcie porozumienia między stronami i warunki owego porozumienia przez strony ustalone. Warunki powinny być zgodne z prawem sarmackim.
  6. Ugoda uzyskuje moc prawną, jeżeli zostanie potwierdzona i podpisana przez Asesora prowadzącego. Ugoda powinna zostać ogłoszona publicznie.

(Art. 6b dodano w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 276 o alternatywnych formaach postępowania sądowego z dnia 26 lutego 2016 r.)

Art. 7. [Wydanie i wykonanie orzeczenia]

  1. Orzeczenie Trybunału Koronnego zapada większością głosów, przy udziale co najmniej dwóch osób*, w terminie 7 dni od zamknięcia rozprawy.
  2. Orzeczenie Trybunału Koronnego w sprawie zatwierdzenia wymierzonej przez Prefekta kary pozbawienia wolności następuje nie później niż 72 godziny od chwili złożenia przez Prefekta wniosku o zatwierdzenie kary. Orzeczenie w tej sprawie jest wydawane na posiedzeniu niejawnym, bez procesu, jednoosobowo przez Asesora wyznaczonego przez Marszałka Trybunału Koronnego lub, w przypadku jego braku, Księcia, i jest ostateczne.
  3. Orzeczenie jest prawomocne z chwilą ogłoszenia.

* Usunięcie usterki technicznej: w oryginalnie opublikowanym brzmieniu „senatorów”.

(Art. 7 ust. 2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 278 o zmianie zmianie niektórych ustaw z dnia 26 lutego 2016 r.) (* inaczej niż w ustawie zastosowano, z racji ograniczeń publikatora, numerację kolejną, czyli 1a zmieniono na 2, zaś dotychczasowe 2 na 3,  poprawka techniczna dodana na etapie ujednolicania tekstu ustawy)

Art. 8. [Ponowne rozpoznanie sprawy]

  1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, strona może w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia złożyć umotywowany wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy; przepisy art. 5 i 6 stosuje się odpowiednio.
  2. Jeżeli wniosek złożyła tylko jedna ze stron, jej sytuacja nie może ulec pogorszeniu w następstwie ponownego rozpoznania sprawy.

Art. 8a. [Koszty postępowania]

  1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi, na jego żądanie, uzasadnione koszty niezbędne do skutecznej obrony swoich praw, w tym koszty zastępstwa przez pełnomocnika.
  2. W razie częściowego uwzględnienia żądań strony wszczynającej postępowanie, Trybunał Koronny może wzajemnie znieść pomiędzy stronami koszty postępowania.
  3. Trybunał orzeka o zwrocie kosztów zastępstwa przez pełnomocnika biorąc pod uwagę w szczególności:
    1. zawiłość sprawy,
    2. czy strona wszczynająca postępowanie dała powody do wytoczenia sprawy, w szczególności czy przed wniesieniem sprawy do Trybunału wzywała drugą stronę do zachowania zgodnego z prawem lub umową lub podjęła inne polubowne środki rozwiązania sporu,
    3. w wyjątkowych przypadkach również zasady słuszności.
  4. Tytułem zwrotu kosztów zastępstwa przez pełnomocnika strona może żądać kwoty nie większej niż 25.000 libertów.
  5. Trybunał Koronny orzeka o kosztach w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Od postanowienia o kosztach służy zażalenie do Księcia, a jeżeli Książę uczestniczył w wydaniu orzeczenia – do Marszałka Trybunału, a jeżeli w wydaniu orzeczenia uczestniczyli zarówno Książę, jak i Marszałek Trybunału, do rozpoznania zażalenia Książę wyznacza asesora.

(Art. 8a dodany w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 274 o zmianie przepisów ustawy o finansach publicznych z dnia 14 lutego 2016 r.)

(Art. 8a w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 289 o zmianie Ustawy o Trybunale Koronnym z dnia 22 maja 2016 r.)

Art. 9. [Przepisy porządkowe]

  1. W razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności urzędowych przewodniczący składu orzekającego, a przed nadaniem biegu sprawie — Książę (Marszałek), może ukarać winnego karą do dwóch tygodni więzienia oraz karą dodatkową grzywny do 50 000 lt.
  2. Na świadka lub specjalistę, który bez usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie, przewodniczący składu orzekającego może nałożyć karę grzywny do 50 000 lt. Karę należy uchylić, jeżeli ukarany dostatecznie usprawiedliwi swe niestawiennictwo.
  3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do przedstawiciela organu władzy publicznej, który nie wykonuje wydanego przez Księcia (Marszałka) lub przewodniczącego składu orzekającego polecenia podjęcia lub zaniechania określonych czynności.
  4. Od kar porządkowych wymierzonych na podstawie ustępów poprzedzających przysługuje odwołanie do Księcia (Marszałka).

Art. 10. [Przepisy zmieniające]

  1. Ilekroć w obowiązujących przepisach prawa jest mowa o „wyroku sądu”, należy przez to rozumieć także orzeczenie Trybunału Koronnego.
  2. Ustawie Sejmu nr 107 — Regulaminie Sejmu z dnia 10 lipca 2010 r. wprowadza się następujące zmiany:
    1. W art. 4 ust. 5 słowo „senatorowie” zastępuje się słowami „aktywni arystokraci”;
    2. Art. 6a[1] otrzymuje tytuł „Aktywni arystokraci” i brzmienie „Aktywnymi arystokratami są książęta-seniorzy, diukowie, markizowie i hrabiowie będący aktywnymi obywatelami w rozumieniu Ustawy o obywatelstwie sarmackim”.

Art. 11. [Przepis końcowy]

  1. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
  2. Traci moc Ustawa Sejmu nr 145 o Sądzie Koronnym z dnia 2 grudnia 2011 r.

_________________________________________________________________

  1. [Senat] 1. W skład Senatu wchodzą książęta-seniorzy, diukowie, markizowie i hrabiowie będący aktywnymi obywatelami w rozumieniu Ustawy o obywatelstwie sarmackim, a niebędący posłami. 2. Pracami Senatu kieruje Marszałek Senatu wybierany przez Senat pod przewodnictwem Księcia, z grona Senatu. Marszałek Senatu powołuje i odwołuje Wicemarszałków Senatu, którzy zastępują go podczas jego nieobecności oraz w zakresie ustalonego podziału obowiązków. 5. Senat przyjmuje uchwały zwykłą większością głosów przy udziale co najmniej jednej trzeciej senatorów.

(—) Tomasz Ivo Hugo.

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny