Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwoweKonstytucja Księstwa Sarmacji, poz. 6551 [X]

Grodzisk, dnia 24 stycznia 2011 r.

Konstytucja

Księstwa Sarmacji — tekst jednolity w okresie obowiązywania Ustawy konstytucyjnej o Sejmie Walnym (uchylony)

Tekst nie zawiera przepisów zawieszonych Ustawą konstytucyjną o Sejmie Walnym z dnia 14 maja 2014 r. Dla czytelności tekstu, usunięto także adnotacje redakcyjne. Poprzednie brzmienie ustawy zasadniczej znajduje się pod tym adresem.

Rozdział I
KSIĘSTWO SARMACJI

Art. 1. [Księstwo Sarmacji]

  1. Księstwo Sarmacji jest wolnym państwem, którego celem jest ochrona, obrona i popieranie wolności w obrębie jego granic.
  2. Księstwo Sarmacji strzeże niepodległości, nienaruszalności i integralności swojego terytorium oraz otacza opieką obywateli i dziedzictwo narodowe.

Art. 2. [Prawo]

  1. Prawo Księstwa Sarmacji stanowią, w hierarchii ważności: Konstytucja, ratyfikowane umowy międzynarodowe, ustawy, rozporządzenia, prawo samorządów terytorialnych na ich obszarze oraz normy prawa zwyczajowego.
  2. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach i w trybie określonych w ustawie.
  3. Określenie podmiotów zobowiązanych do ponoszenia podatków, opłat i innych obowiązków oraz ich przedmiotu i wysokości lub zakresu, a także zasad korzystania z ulg i zwolnień, może nastąpić tylko w ustawie lub w trybie i na zasadach określonych ustawą.

Art. 2 ust. 3 w brzmieniu nadanym przez Ustawę konstytucyjneą o zmianie zasad ustanawiania podatków.

Art. 4. [Suwerenność Narodu]

  1. Władza w Księstwie Sarmacji należy do Narodu — wszystkich obywateli sarmackich.
  2. Formą rządów Księstwa Sarmacji jest monarchia parlamentarna.
  3. Wyłącznie obywatele sarmaccy mają prawo do sprawowania funkcji publicznych.

Art. 5. [Podział władzy]

Władzę ustawodawczą w Księstwie Sarmacji sprawuje Sejm, władzę wykonawczą — Rada Ministrów, władzę sądowniczą — Książę i organy powołane ustawą.

Art. 6. [Symbole i stolica]

  1. Herbem wielkim Księstwa Sarmacji jest „Orzeł Biały (srebrny) z dziobem i łapami złotymi w tarczy dwudzielnej w słup, której prawa połowa jest barwy czerwonej, zaś lewa połowa barwy niebieskiej. Całość umieszczona na płaszczu gronostajowym zwieńczonym mitrą książęcą”. Herbem małym Księstwa Sarmacji jest „Orzeł Biały (srebrny) z dziobem i łapami złotymi w zwieńczonej mitrą książęcą tarczy dwudzielnej w słup, której prawa połowa jest barwy czerwonej, zaś lewa połowa barwy niebieskiej”.
  2. Barwami Księstwa Sarmacji są kolory biały, czerwony i niebieski, ułożone w trzech poziomych, równoległych pasach, z których górny, o szerokości równej łącznej szerokości pasów środkowego i dolnego, jest koloru białego, zaś środkowy i dolny są kolorów czerwonego i niebieskiego. Flagą Księstwa Sarmacji jest prostokąt o barwach Księstwa Sarmacji, którego stosunek długości do szerokości wynosi 8:5.
  3. Hymnem Księstwa Sarmacji jest „Wielka Sarmacjo”.
  4. Stolicą Księstwa Sarmacji oraz siedzibą Księcia i Sejmu jest Książęce Miasto Grodzisk. Siedzibą Rady Ministrów jest Cesarskie Miasto Srebrny Róg.

Rozdział II
KSIĄŻĘ

Art. 7. [Książę]

Książę jest głową Państwa oraz symbolem jedności Narodu.

Art. 8. [Opróżnienie tronu]

  1. Opróżnienie tronu książęcego następuje wskutek:
    1. abdykacji,
    2. śmierci,
    3. opuszczenia Księstwa Sarmacji przez okres dłuższy niż trzy miesiące lub
    4. uchwały Sejmu, w przypadku wystąpienia określonej w ustawie przesłanki złożenia z tronu na mocy lub w następstwie prawomocnego wyroku sądu.
  2. Opróżnienie tronu książęcego w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 stwierdza Marszałek Sejmu, a jeżeli funkcja Marszałka Sejmu jest opróżniona — Kanclerz.
  3. Opróżnienie tronu książęcego w przypadku określonym w ust. 1 pkt 3 stwierdza Sejm większością co najmniej dwóch trzecich głosów.

Art. 9. [Wolna elekcja]

  1. W przypadku opróżnienia tronu książęcego Regent zarządza wolną elekcję.
  2. Wybór Księcia jest powszechny oraz odbywa się w głosowaniu tajnym, w systemie pojedynczego głosu przechodniego.
  3. Ustawa określa warunki wybieralności oraz siłę głosu przysługującą obywatelom spełniającym określone ustawą kryterium aktywności.
  4. Książę obejmuje tron po złożeniu przed Narodem przysięgi na wierność Konstytucji.

Art. 10. [Kompetencje i zadania Księcia]

  1. Książę jest informowany przez Radę Ministrów o jej pracach i zamierzeniach.
  2. Książę, na wniosek Rady Ministrów:
    1. zawiera, ratyfikuje i wypowiada umowy międzynarodowe,
    2. powołuje i odwołuje przedstawicieli dyplomatycznych Księstwa Sarmacji oraz przyjmuje listy uwierzytelniające i odwołujące przedstawicieli innych mikronacji,
    3. może ogłaszać stany wyjątkowe.
  3. Książę, z własnej inicjatywy lub na wniosek Rady Ministrów, stosuje prawo łaski oraz ogłasza abolicję i amnestię. Książę nie może być adresatem prawa łaski, abolicji lub amnestii.
  4. Książę jest najwyższym zwierzchnikiem i naczelnym dowódcą sił zbrojnych.
  5. Książę dysponuje domeną i serwerami Księstwa Sarmacji oraz sprawuje nad nimi nadzór, na zasadach określonych w ustawie.
  6. Książę wydaje rozporządzenia na podstawie upoważnień zawartych w ustawach.
  7. Książę wykonuje inne kompetencje, obowiązki i zadania określone w Konstytucji i ustawach.

Art. 11. [Tytuły, lenna i herby]

  1. Książę nadaje tytuły arystokratyczne i szlacheckie, lenna oraz herby.
  2. Książę zezwala na posługiwanie się tytułami honorowymi i herbami innych mikronacji, prowincji oraz przynależnymi małżonkom arystokratów lub szlachciców. Zezwolenie może zostać udzielone również w drodze umowy międzynarodowej.
  3. Szczegóły określa rozporządzenie Księcia.

Art. 13. [Tymczasowe sprawowanie władzy książęcej]

  1. Podczas nieobecności Księcia lub w przypadku opróżnienia tronu książęcego władzę książęcą sprawują tymczasowo:
    1. podczas nieobecności trwającej do 21 dni — Regent powoływany i odwoływany przez Księcia,
    2. podczas nieobecności trwającej ponad 21 dni albo w przypadku niepowołania Regenta przez Księcia lub opróżnienia tronu książęcego, w następującym porządku, jako Regenci — Marszałek Sejmu, namiestnik Gellonii i Starosarmacji, namiestnik Teutonii, namiestnik Sclavinii.
  2. W przypadku rozwiązania Sejmu Marszałek Sejmu sprawuje funkcję Regenta do czasu wyboru Marszałka przez nowo wybrany Sejm.

Art. 14. [Stan wyjątkowy]

  1. Stan wyjątkowy może zostać ogłoszony w sytuacji szczególnego zagrożenia prawidłowego funkcjonowania Państwa, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające.
  2. Działania podjęte w następstwie ogłoszenia stanu wyjątkowego muszą odpowiadać stopniowi zagrożenia i powinny zmierzać do jak najszybszego przywrócenia normalnego funkcjonowania Państwa.
  3. Rozporządzenie w sprawie ogłoszenia stanu wyjątkowego może wejść w życie z chwilą ogłoszenia. Rozporządzenie podlega niezwłocznemu rozpatrzeniu przez Sejm.

Art. 14a. [Odpowiedzialność Księcia]

  1. Książę nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez uprzedniej zgody Sejmu wyrażonej w drodze uchwały przyjętej większością co najmniej dwóch trzecich głosów, w głosowaniu tajnym.
  2. Sprawowanie władzy książęcej ulega zawieszeniu od chwili podjęcia przez Sejm uchwały, o której mowa w ust. 1, do chwili ogłoszenia prawomocnego wyroku uniewinniającego lub rozstrzygnięcia przez Sejm w przedmiocie opróżnienia tronu książęcego; przepis art. 13 stosuje się odpowiednio.

Rozdział IV
RADA MINISTRÓW

Art. 28. [Rada Ministrów]

  1. Rada Ministrów prowadzi politykę wewnętrzną i zewnętrzną Księstwa Sarmacji. Do jej kompetencji należą sprawy niezastrzeżone dla innych organów władzy publicznej.
  2. Rada Ministrów kieruje administracją rządową.

Art. 29. [Skład Rady Ministrów]

  1. Rada Ministrów składa się z Kanclerza i ministrów.
  2. Co najmniej jeden z ministrów pełni funkcję Podkanclerzego, który zastępuje Kanclerza podczas jego nieobecności oraz w zakresie ustalonego podziału obowiązków. Przepis art. 30 ust. 2* stosuje się odpowiednio.

* Obecnie art. 7 ust. 2 Ustawy konstytucyjnej o Sejmie Walnym: „Książę powołuje i odwołuje ministrów na wniosek Kanclerza”.

Art. 32. [Wotum nieufności]

  1. Sejm może wyrazić Kanclerzowi wotum nieufności, składając wniosek o powołanie nowego Kanclerza.
  2. Sejm może wyrazić ministrowi wotum nieufności. Książę odwołuje ministra, któremu Sejm wyraził wotum nieufności.
  3. Książę odwołuje członka Rady Ministrów, który nie udzielił w terminie siedmiu dni odpowiedzi na zapytanie lub interpelację posła albo zapytanie prowincji, jeżeli niedopełnienie obowiązku nie miało miejsca z powodu siły wyższej.

Art. 33. [Kanclerz]

  1. Kanclerz reprezentuje Radę Ministrów, wyznacza jej skład, kieruje jej pracami oraz określa kompetencje, zadania i obowiązki ministrów.
  2. Kanclerz wydaje rozporządzenia.

Art. 34. [Zastępowanie funkcjonariuszy publicznych]

  1. Książę lub Kanclerz może dokonać czynności prawnej w zastępstwie funkcjonariusza publicznego niedokonującego jej w terminie.
  2. Przepis ust. 1 stosuje się do czynności prawnej, której dokonanie jest wymagane przepisami prawa, a jej istota jest niezależna od rozstrzygnięcia funkcjonariusza publicznego niedokonującego jej w terminie.
  3. Terminem, o którym mowa w ust. 1, jest termin określony przepisami prawa, a w przypadku jego braku — termin siedmiu dni.

Art. 35. [Książę wykonujący obowiązki Kanclerza]

  1. Sejm może powierzyć Księciu, na jego wniosek lub za jego uprzednią zgodą, wykonywanie obowiązków Kanclerza.
  2. W przypadku powierzenia Księciu wykonywania obowiązków Kanclerza, akty urzędowe Księcia określone w art. 10 ust. 2 oraz art. 18 pkt 2 (rozwiązanie Sejmu na wniosek Kanclerza) dla swej ważności wymagają podpisu Marszałka Sejmu.
  3. Powierzenie Księciu wykonywania obowiązków Kanclerza jest równoznaczne z wnioskiem o powołanie Kanclerza, o którym mowa w art. 30 ust. 1 oraz art. 31; przepis art. 32 ust. 1 stosuje się odpowiednio do Księcia wykonującego obowiązki Kanclerza.

Rozdział VI
PROWINCJE

Art. 40. [Prowincje]

  1. Jednostkami samorządu terytorialnego są prowincje.
  2. Zmiana granic prowincji następuje za ich zgodą.
  3. (skreślony)

Art. 40 ust. 3 skreślony przez Ustawę konstytucyjneą o zmianie zasad ustanawiania podatków.

Art. 41. [Akt zasadniczy prowincji]

  1. O ustroju prowincji stanowi jej akt zasadniczy.
  2. Akt zasadniczy określa organ władzy publicznej, który reprezentuje prowincję na zewnątrz.
  3. Zmiana aktu zasadniczego następuje w trybie przez niego przewidzianym.

Art. 42. [Kompetencje prowincji]

  1. Prowincja ma prawo do:
    1. powoływania i odwoływania funkcjonariuszy publicznych,
    2. tworzenia i znoszenia instytucji publicznych oraz normowania ich zadań,
    3. stanowienia i egzekwowania przepisów porządkowych,
    4. zarządzania własnymi stronami internetowymi oraz miejscami publicznymi,
    5. gospodarowania własnym majątkiem,
    6. ustalania nazw geograficznych oraz nadawania nazw miejscom publicznym,
    7. ustanawiania własnych symboli i odznaczeń,
    8. podejmowania, w porozumieniu z Radą Ministrów, współpracy z innymi mikronacjami lub ich samorządami terytorialnymi,
    9. kierowania zapytań do członków Rady Ministrów.
  2. Ustawa może normować korzystanie przez prowincję z praw, o których mowa w ust. 1.
  3. Ustawa może przewidywać wydawanie przez prowincję przepisów wykonawczych w zakresie i na zasadach przez nią określonych.
  4. Ustawa może zlecić prowincji wykonywanie zadań publicznych.

Art. 43. [Prawa publiczne w prowincji]

  1. Prowincja może uzależnić korzystanie przez obywatela z praw publicznych od okresu zamieszkania w prowincji.
  2. Prowincja może uzależnić korzystanie przez obywatela z praw publicznych od spełniania określonego ustawą kryterium aktywności.

Rozdział VII
WOLNOŚCI, PRAWA I OBOWIĄZKI

Art. 44. [Obywatelstwo sarmackie]

  1. Książę ma prawo do nadawania, stwierdzania utraty oraz pozbawiania obywatelstwa sarmackiego.
  2. Nadawanie, stwierdzanie utraty oraz pozbawianie obywatelstwa sarmackiego normuje ustawa.

Art. 45. [Zakres podmiotowy praw i wolności]

Osoby nieposiadające obywatelstwa sarmackiego, przebywające na terytorium Księstwa Sarmacji, posiadają wszystkie prawa i wolności gwarantowane przez Konstytucję, o ile prawo nie stanowi inaczej.

Art. 46. [Dopuszczalność ograniczenia wolności]

Żadna z wolności nie jest absolutna, ale ograniczenie którejkolwiek może mieć miejsce tylko w ramach przewidzianych przez prawo.

Art. 47. [Wolności, prawa i obowiązki]

  1. Każdemu obywatelowi przysługuje wolność do:
    1. zgromadzeń oraz wnoszenia petycji w dowolnej sprawie przy zachowaniu postępowania pokojowego i bez użycia przemocy;
    2. odbywania praktyk religijnych, ateistyczne czy też związane z wyznawanymi wierzeniami – samemu lub razem z innymi, prywatnie lub publicznie;
    3. wyrażania i rozpowszechniania informacji, opinii i wierzeń w mowie, piśmie i obrazie;
    4. stowarzyszania się oraz wchodzenia w porozumienia, związki i inne organizacje jeśli ich cele są pokojowe i nie zakładają przemocy;
    5. nauki i nauczania oraz uprawiania sztuki;
    6. przemieszczania się w obrębie państwa;
    7. rozporządzania swoją własnością.
  2. Każdy obywatel ma prawo do:
    1. uczestnictwa w kierowaniu sprawami publicznymi bezpośrednio lub za pośrednictwem swobodnie wybranych przedstawicieli;
    2. tajemnicy korespondencji i komunikowania się;
    3. dostępu do informacji i idei;
    4. swobodnego wykonywania zawodu, profesji czy sposobu zarobkowania, zakładania i prowadzenia przedsięwzięć handlowych i produkcyjnych oraz rozprowadzania towarów i świadczenia usług;
    5. wchodzenia w wiążące umowy zawierające wyłącznie dobrowolnie przyjęte postanowienia.
  3. Każdy obywatel jest zobowiązany do:
    1. wierności Księstwu Sarmacji i jego symbolom;
    2. przestrzegania prawa Księstwa Sarmacji;
    3. troski o wspólne dobro Księstwa Sarmacji i jego Narodu;
    4. dbania o miejsca publiczne Księstwa Sarmacji i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie szkody.

Art. 48. [System prawa karnego]

  1. System prawa karnego nie może być użyty w żadnych okolicznościach do ukarania osoby niewinnej zarzucanego czynu, nie może też on nigdy chronić przed karą sprawców przestępstw.
  2. Naruszenia prawa lub pomyłki popełnione przez organy ścigania podczas postępowania przygotowawczego nie mogą powodować u sądu uprzedzenia wpływającego na ocenę co do winy lub niewinności podejrzanego.

Art. 49. [Prawo do obrony]

W każdym momencie postępowania procesowego oskarżony ma prawo do informacji o oskarżeniu wniesionym przeciw niemu. Ma też on prawo do korzystania z pomocy obrońcy.

Art. 50. [Domniemanie niewinności]

  1. Oskarżony ma prawo do prawidłowego, publicznego i szybkiego postępowania przed niezależnym i bezstronnym sądem, który ostatecznie rozstrzyga o jego winie.
  2. Oskarżony będzie uważany za niewinnego do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia przez sąd o jego winie lub upłynięcia terminu przewidzianego na odwołanie się do sądu od kary wymierzonej przez organ administracji publicznej.
  3. Oskarżony nie może być zmuszany do świadczenia przeciwko sobie lub osobie bliskiej.
  4. Nikt nie może być sądzony za to samo przestępstwo więcej niż jeden raz.

Art. 51. [Nietykalność i wolność osobista]

  1. Prawo wszystkich osób do nietykalności i wolności osobistej nie może być naruszane inaczej, niż w wyniku decyzji wydanej na podstawie ustawy, z wystarczającej przyczyny.
  2. Prawo wszystkich osób do bezpieczeństwa własnego domu, dochodów i majątku wobec wkroczeń, rewizji i zajęć nie może być naruszane inaczej, niż w wyniku decyzji wydanej na podstawie ustawy, z wystarczającej przyczyny.
  3. Osoba, która została bezprawnie pozbawiona wolności może otrzymać odszkodowanie za poniesioną skutkiem tego szkodę.

(—) Piotr II Grzegorz

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny