Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwowe: jednolite i obowiązująceKonstytucja Księstwa Sarmacji, poz. 8360 [X]

Grodzisk, dnia 24 stycznia 2011 r.

Konstytucja Księstwa Sarmacji

(Tekst skonsolidowany 24 marca 2016 r. — ze zmianą numeracji rozdziałów, artykułów, ustępów i odesłań do nich. Poprzednia wersja ustawy znajduje się w archiwum Dziennika Praw.)

Rozdział I
KSIĘSTWO SARMACJI

Art. 1. [Księstwo Sarmacji]

  1. Księstwo Sarmacji jest wolnym państwem, którego celem jest ochrona, obrona i popieranie wolności w obrębie jego granic.
  2. Księstwo Sarmacji strzeże niepodległości, nienaruszalności i integralności swojego terytorium oraz otacza opieką obywateli i dziedzictwo narodowe.

Art. 2. [Prawo]

  1. Prawo Księstwa Sarmacji stanowią, w hierarchii ważności: Konstytucja, ratyfikowane umowy międzynarodowe, ustawy, rozporządzenia, prawo samorządów terytorialnych na ich obszarze oraz normy prawa zwyczajowego.
  2. Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na zasadach i w trybie określonych w ustawie.
  3. Określenie podmiotów zobowiązanych do ponoszenia podatków, opłat i innych obowiązków oraz ich przedmiotu i wysokości lub zakresu, a także zasad korzystania z ulg i zwolnień, może nastąpić tylko w ustawie lub w trybie i na zasadach określonych ustawą.

Art. 3. [Suwerenność Narodu]

  1. Władza w Księstwie Sarmacji należy do Narodu — wszystkich obywateli sarmackich.
  2. Formą rządów Księstwa Sarmacji jest monarchia parlamentarna.
  3. Wyłącznie obywatele sarmaccy mają prawo do sprawowania funkcji publicznych.

Art. 4. [Podział władzy]

Władzę ustawodawczą w Księstwie Sarmacji sprawuje Sejm, władzę wykonawczą — Rada Ministrów, władzę sądowniczą — Trybunał Koronny.

(art. 4 w brzmieniu ustalonym przez art. 2 pkt 1 ustawy konstytucyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. — Przepisy wprowadzające kodeks postępowania sądowego)

Art. 5. [Symbole i stolica]

  1. Herbem wielkim Księstwa Sarmacji jest „Orzeł Biały (srebrny) z dziobem i łapami złotymi w tarczy dwudzielnej w słup, której prawa połowa jest barwy czerwonej, zaś lewa połowa barwy niebieskiej. Całość umieszczona na płaszczu gronostajowym zwieńczonym mitrą książęcą”. Herbem małym Księstwa Sarmacji jest „Orzeł Biały (srebrny) z dziobem i łapami złotymi w zwieńczonej mitrą książęcą tarczy dwudzielnej w słup, której prawa połowa jest barwy czerwonej, zaś lewa połowa barwy niebieskiej”.
  2. Barwami Księstwa Sarmacji są kolory biały, czerwony i niebieski, ułożone w trzech poziomych, równoległych pasach, z których górny, o szerokości równej łącznej szerokości pasów środkowego i dolnego, jest koloru białego, zaś środkowy i dolny są kolorów czerwonego i niebieskiego. Flagą Księstwa Sarmacji jest prostokąt o barwach Księstwa Sarmacji, którego stosunek długości do szerokości wynosi 8:5.
  3. Hymnem Księstwa Sarmacji jest „Wielka Sarmacjo”.
  4. Stolicą Księstwa Sarmacji oraz siedzibą Księcia i Sejmu jest Książęce Miasto Grodzisk. Siedzibą Rady Ministrów jest Cesarskie Miasto Srebrny Róg.

Rozdział II
KSIĄŻĘ

Art. 6. [Książę]

Książę jest głową Państwa oraz symbolem jedności Narodu.

Art. 7. [Opróżnienie tronu]

  1. Opróżnienie tronu książęcego następuje wskutek:
    1. abdykacji,
    2. śmierci,
    3. opuszczenia Księstwa Sarmacji przez okres dłuższy niż trzy miesiące lub
    4. uchwały Sejmu, w przypadku wystąpienia określonej w ustawie przesłanki złożenia z tronu na mocy lub w następstwie prawomocnego wyroku sądu.
  2. Opróżnienie tronu książęcego w przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1, 2 i 4 stwierdza Marszałek Sejmu, a jeżeli funkcja Marszałka Sejmu jest opróżniona — Kanclerz.
  3. Opróżnienie tronu książęcego w przypadku określonym w ust. 1 pkt 3 stwierdza Sejm większością co najmniej dwóch trzecich głosów.

Art. 8. [Wolna elekcja]

  1. W przypadku opróżnienia tronu książęcego Regent zarządza wolną elekcję.
  2. Wybór Księcia jest powszechny oraz odbywa się w głosowaniu tajnym, w systemie pojedynczego głosu przechodniego.
  3. Ustawa określa warunki wybieralności oraz siłę głosu przysługującą obywatelom spełniającym określone ustawą kryterium aktywności.
  4. Książę obejmuje tron po złożeniu przed Narodem przysięgi na wierność Konstytucji.

Art. 9. [Kompetencje i zadania Księcia]

  1. Książę jest informowany przez Radę Ministrów o jej pracach i zamierzeniach.
  2. Książę, na wniosek Rady Ministrów:
    1. (uchylony),
    2. (uchylony),
    3. może ogłaszać stany wyjątkowe.
  3. Książę, z własnej inicjatywy lub na wniosek Rady Ministrów, stosuje prawo łaski oraz ogłasza abolicję i amnestię. Książę nie może być adresatem prawa łaski, abolicji lub amnestii.
  4. Książę jest najwyższym zwierzchnikiem i naczelnym dowódcą sił zbrojnych.
  5. Książę dysponuje domeną i serwerami Księstwa Sarmacji oraz sprawuje nad nimi nadzór, na zasadach określonych w ustawie.
  6. Książę wydaje rozporządzenia na podstawie upoważnień zawartych w ustawach.
  7. Książę wykonuje inne kompetencje, obowiązki i zadania określone w Konstytucji i ustawach.
  8. Książę prowadzi politykę zewnętrzną Księstwa Sarmacji, w szczególności:
    1. zawiera, ratyfikuje i wypowiada umowy międzynarodowe;
    2. powołuje i odwołuje przedstawicieli dyplomatycznych Księstwa Sarmacji oraz przyjmuje listy uwierzytelniające i odwołujące przedstawicieli innych mikronacji.

(w art. 9 w ust. 2 pkt 1 i 2 uchylone ustawą konstytucyjną z dnia 14 lipca 2016 r. o przeniesieniu prerogatyw związanych z prowadzeniem polityki zagranicznej)

(w art. 9 ust. 8 dodany ustawą konstytucyjną z dnia 14 lipca 2016 r. o przeniesieniu prerogatyw związanych z prowadzeniem polityki zagranicznej)

Art. 10. [Tytuły, lenna i herby]

  1. Książę nadaje tytuły arystokratyczne i szlacheckie, lenna oraz herby.
  2. Książę zezwala na posługiwanie się tytułami honorowymi i herbami innych mikronacji, prowincji oraz przynależnymi małżonkom arystokratów lub szlachciców. Zezwolenie może zostać udzielone również w drodze umowy międzynarodowej.
  3. Szczegóły określa rozporządzenie Księcia.

Art. 11. [Tymczasowe sprawowanie władzy książęcej]

  1. Podczas nieobecności Księcia lub w przypadku opróżnienia tronu książęcego władzę książęcą sprawują tymczasowo:
    1. podczas nieobecności trwającej do 21 dni — Regent powoływany i odwoływany przez Księcia,
    2. podczas nieobecności trwającej ponad 21 dni albo w przypadku niepowołania Regenta przez Księcia lub opróżnienia tronu książęcego, w następującym porządku, jako Regenci — Marszałek Sejmu, namiestnik Korony Księstwa Sarmacji, namiestnik Teutonii, namiestnik Sclavinii.
  2. W przypadku rozwiązania Sejmu Marszałek Sejmu sprawuje funkcję Regenta do czasu wyboru Marszałka przez nowo wybrany Sejm.
  3. Regent podpisuje ustawę o zmianie Konstytucji po jej uprzednim zatwierdzeniu w drodze referendum.

Art. 12. [Stan wyjątkowy]

  1. Stan wyjątkowy może zostać ogłoszony w sytuacji szczególnego zagrożenia prawidłowego funkcjonowania Państwa, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające.
  2. Działania podjęte w następstwie ogłoszenia stanu wyjątkowego muszą odpowiadać stopniowi zagrożenia i powinny zmierzać do jak najszybszego przywrócenia normalnego funkcjonowania Państwa.
  3. Rozporządzenie w sprawie ogłoszenia stanu wyjątkowego może wejść w życie z chwilą ogłoszenia. Rozporządzenie podlega niezwłocznemu rozpatrzeniu przez Sejm.

Art. 13. [Odpowiedzialność Księcia]

  1. Książę nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej bez uprzedniej zgody Sejmu wyrażonej w drodze uchwały przyjętej większością co najmniej dwóch trzecich głosów, w głosowaniu tajnym.
  2. Sprawowanie władzy książęcej ulega zawieszeniu od chwili podjęcia przez Sejm uchwały, o której mowa w ust. 1, do chwili ogłoszenia prawomocnego wyroku, którego skutkiem nie jest wystąpienie określonej w ustawie przesłanki złożenia z tronu, lub rozstrzygnięcia przez Sejm w przedmiocie opróżnienia tronu książęcego; przepis art. 11 stosuje się odpowiednio.

Rozdział III
SEJM

Art. 14. [Sejm]

  1. Sejm składa się z posłów w liczbie nie mniejszej od siedmiu i nie większej od trzynastu.
  2. Wybory do Sejmu są powszechne oraz odbywają się w głosowaniu tajnym.

Art. 15. [Kadencja Sejmu]

  1. Sejm jest wybierany na kadencję trwającą trzy miesiące. Kadencja Sejmu ulega odpowiedniemu przedłużeniu na czas rozpatrywania rozporządzenia w sprawie ogłoszenia stanu wyjątkowego oraz do czasu podjęcia przez Księcia czynności określonych w art. 46.
  2. Rozwiązanie Sejmu przed upływem kadencji następuje w drodze:
    1. uchwały Sejmu,
    2. postanowienia Księcia wydanego na wniosek Kanclerza lub w przypadku określonym w art. 27 albo
    3. referendum.
  3. Sejm nie może być rozwiązany przed rozpatrzeniem rozporządzenia w sprawie ogłoszenia stanu wyjątkowego.
  4. Ustawa określa warunki wybieralności oraz normuje objęcie i wygaśnięcie mandatu posła.

Art. 16. [Marszałkowie]

  1. Pracami Sejmu kieruje Marszałek Sejmu wybrany przez Sejm z jego grona. Wybór przeprowadza Marszałek-Senior powoływany i odwoływany przez Księcia.
  2. Marszałek Sejmu powołuje i odwołuje Wicemarszałków Sejmu, którzy zastępują go podczas jego nieobecności oraz w zakresie ustalonego podziału obowiązków.
  3. Ustawa określa postępowanie ustawodawcze i uchwałodawcze.

Art. 17. [Kompetencje Sejmu]

Do kompetencji Sejmu należą ustawodawstwo oraz kontrola nad Radą Ministrów.

Art. 18. [Inicjatywa ustawodawcza]

Inicjatywę ustawodawczą posiadają Książę, posłowie, Rada Ministrów, prowincje oraz grupa obywateli w liczbie stanowiącej co najmniej dziesięć procent liczby obywateli głosujących w ostatnich wyborach do Sejmu.

(Art. 18. w brzmieniu ustalonym Ustawą Konstytucyjną o obronie praw obywateli i samorządów z dnia 13 kwietnia 2016 roku)

Art. 19. [Przyjmowanie ustaw i uchwał]

  1. Sejm uchwala ustawy zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy uprawnionych do głosowania, chyba, że szczególny przepis Konstytucji przewiduje inny tryb.
  2. Sejm przyjmuje uchwały, w tym o wyrażeniu zgody na zawarcie albo wypowiedzenie umowy międzynarodowej, o zatwierdzeniu rozporządzenia i o uchyleniu rozporządzenia w sprawie ogłoszenia stanu wyjątkowego, zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy uprawnionych do głosowania, chyba że szczególny przepis Konstytucji albo ustawy przewiduje inny tryb.
  3. Jeżeli ustawa tak stanowi, wydane na jej podstawie i w granicach zawartego w niej upoważnienia rozporządzenie Księcia nie podlega zatwierdzeniu przez Sejm.

(Art. 4 w brzmieniu ustalonym ustawą konstytucyjną z dnia 6 lipca 2016 r. o zmianie Konstytucji i ustawy o Trybunale Koronnym)

Art. 20. [Promulgacja ustaw]

  1. Marszałek Sejmu przekazuje uchwaloną ustawę do podpisu Księciu. Książę podpisuje ustawę w terminie siedmiu dni, z zastrzeżeniem ust. 2–6.
  2. Przed podpisaniem ustawy Książę może wystąpić do określonego ustawą organu władzy państwowej z wnioskiem o zbadanie zgodności ustawy z Konstytucją. Książę nie może odmówić podpisania ustawy uznanej za zgodną z Konstytucją.
  3. Książę odmawia podpisania ustawy, która została uznana za niezgodną z Konstytucją. Jeżeli jednak niezgodność z Konstytucją dotyczy poszczególnych przepisów ustawy, a z orzeczenia wynika, że nie są one nierozerwalnie związane z całą ustawą, Książę, po zasięgnięciu opinii Marszałka Sejmu, podpisuje ustawę z pominięciem przepisów uznanych za niezgodne z Konstytucją albo zwraca ustawę Sejmowi w celu usunięcia niezgodności.
  4. Jeżeli Książę nie wystąpił z wnioskiem określonym w ust. 2, może z umotywowanym wnioskiem zaproponować Sejmowi ponowne rozpatrzenie ustawy. Po ponownym uchwaleniu ustawy przez Sejm, większością 2/3 głosów ustawowej liczby posłów, Książę w terminie siedmiu dni podpisuje ustawę.
  5. Wystąpienie Księcia z wnioskiem o zbadanie zgodności ustawy z Konstytucją lub z wnioskiem do Sejmu o ponowne rozpatrzenie ustawy wstrzymuje bieg terminu przewidzianego na podpisanie ustawy.
  6. Jeżeli Książę nie podejmuje czynności określonych w ustępach poprzedzających, ustawę podpisuje Marszałek Sejmu.

(Art. 20. ust. 4. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 298 o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji z dnia 19 września 2016 roku)

(Art. 20. ust. 4. w brzmieniu ustalonym Ustawą konstytucyjną z dnia 12 lipca 2017 roku o eutanazji Sejmu Wielkiego)

Rozdział IV
REFERENDUM

Art. 21. [Referendum zarządzone przez Księcia]

  1. Książę może zarządzić referendum w sprawie:
    1. ustawy, w tym o zmianie Konstytucji, przed jej podpisaniem,
    2. rozporządzenia zatwierdzonego przez Sejm,
    3. rozwiązania Sejmu przed upływem kadencji.
  2. Referendum w sprawie ustawy może zostać zarządzone w przypadku określonym w art. 20 ust. 4, a w sprawie ustawy o zmianie Konstytucji — w przypadku określonym w art. 46 ust. 3.
  3. Bieg terminu przewidzianego na podpisanie ustawy wstrzymuje się w okresie od dnia zarządzenia referendum do dnia ogłoszenia jego wyniku.

Art. 22. [Referendum zarządzone na wniosek obywateli]

  1. Marszałek Sejmu niezwłocznie zarządza referendum na wniosek grupy obywateli w liczbie stanowiącej co najmniej trzecią część liczby obywateli głosujących w ostatnich wyborach do Sejmu lub czwartą część aktualnej liczby obywateli, w sprawie:
    1. ustawy, po jej podpisaniu,
    2. rozporządzenia zatwierdzonego lub niewymagającego zatwierdzenia przez Sejm,
    3. umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Księcia,
    4. rozwiązania Sejmu przed upływem kadencji.
  2. Wniosek w sprawie określonej w ust. 1 pkt 1–3 może zostać złożony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia odpowiednio ustawy, rozporządzenia lub aktu ratyfikacji.
  3. Zbieranie podpisów pod wnioskiem rozpoczyna się z chwilą jego złożenia i trwa przez siedem dni, chyba że wcześniej uzyskano wymaganą liczbę podpisów.
  4. Jeżeli we wniosku o przeprowadzenie referendum nad obowiązywaniem określonej ustawy zwykłej lub rozporządzenia, lub jedynie niektórych ich przepisów, zostało zawarte żądanie zawieszenia mocy obowiązującej tych norm, a za wnioskiem o przeprowadzenie referendum opowiedziały się co najmniej dwie piąte obywateli sarmackich z chwili złożenia wniosku, do czasu ogłoszenia wyników referendum moc obowiązująca przepisów, których dotyczy żądanie, ulega zawieszeniu.
  5. Przedmiotem referendum nie może być rozporządzenie w sprawie ogłoszenia stanu wyjątkowego.

(Art. 22. Ust. 1. w brzmieniu ustalonym, Art. 22. Ust. 4. dodany, a numeracja ustępów następujących ustalona Ustawą Konstytucyjną o obronie praw obywateli i samorządów z dnia 13 kwietnia 2016 roku)

Art. 23. [Referendum konstytucyjne]

  1. Książę niezwłocznie zarządza referendum w sprawie zmiany Konstytucji:
    1. dokonanej przez Sejm w drodze ustawy, przed jej podpisaniem, chyba, że została ona przyjęta większością co najmniej czterech piątych głosów liczby posłów;
    2. dokonanej przez Sejm w drodze ustawy przyjętej większością co najmniej czterech piątych głosów liczby posłów, na złożony w ciągu tygodnia od ogłoszenia ustawy wniosek przedstawiciela grupy obywateli w liczbie stanowiącej co najmniej trzecią część liczby obywateli głosujących w ostatnich wyborach do Sejmu lub czwartą część liczby obywateli;
    3. dokonanej przez Sejm w drodze ustawy, jeżeli ustanawia ona, zmienia lub uchyla przepis Konstytucji dotyczący prowincji, na wniosek co najmniej połowy prowincji złożony w ciągu dwóch tygodni od dnia ogłoszenia ustawy;
    4. w przypadku, o którym mowa w art. 47 ust. 2.
  2. Jeżeli we wniosku o przeprowadzenie referendum nad obowiązywaniem ustawy lub jedynie niektórych jej przepisów, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, zostało zawarte żądanie zawieszenia mocy obowiązującej tych norm, a — w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 — za wnioskiem o przeprowadzenie referendum opowiedziały się co najmniej dwie piąte obywateli sarmackich z chwili złożenia wniosku, do czasu ogłoszenia wyników referendum moc obowiązująca przepisów, których dotyczy żądanie, ulega zawieszeniu.

(Art. 23. w brzmieniu ustalonym Ustawą Konstytucyjną o obronie praw obywateli i samorządów z dnia 13 kwietnia 2016 roku)

(Art. 23. Ust. 2. dodany Ustawą Konstytucyjną o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji z dnia 1 maja 2016 roku)

Rozdział V
RADA MINISTRÓW

Art. 24. [Rada Ministrów]

  1. Rada Ministrów prowadzi politykę wewnętrzną Księstwa Sarmacji. Do jej kompetencji należą sprawy niezastrzeżone dla innych organów władzy publicznej.
  2. Rada Ministrów kieruje administracją rządową.

(w art. 24 ust. 1 zmieniony ustawą konstytucyjną z dnia 14 lipca 2016 r. o przeniesieniu prerogatyw związanych z prowadzeniem polityki zagranicznej)

Art. 25. [Skład Rady Ministrów]

  1. Rada Ministrów składa się z Kanclerza i ministrów.
  2. Co najmniej jeden z ministrów pełni funkcję Podkanclerzego, który zastępuje Kanclerza podczas jego nieobecności oraz w zakresie ustalonego podziału obowiązków. Przepis art. 26 ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Art. 26. [Powoływanie Rady Ministrów]

  1. Kanclerz jest wybierany w wyborach powszechnych, bezpośrednich, większościowych i tajnych. Szczegóły określa ustawa.
  2. Książę powołuje i odwołuje ministrów na wniosek Kanclerza.
  3. Kadencja Kanclerza trwa 4 miesiące.
  4. W przypadku złożenia przez Kanclerza rezygnacji Książę niezwłocznie zarządza wybory nowego Kanclerza, który obejmuje urząd w momencie ogłoszenia wyników wyborów. Termin określony w ust. 3 rozpoczyna bieg na nowo.

(art. 26 w brzmieniu uchwalonym ustawą konstytucyjną z dnia 17 października 2016 r. o  bezpośrednim wyborze Kanclerza)

(art. 26 ust. 4 w brzmieniu uchwalonym Ustawą Sejmu nr 319 o dostosowaniu przepisów do sytuacji rezygnacji Kanclerza z dnia 17 lutego 2017 r.)

Art. 27. [Powoływanie Kanclerza przez Księcia]

(skreślony)

(art. 27 skreślony ustawą konstytucyjną z dnia 17 października 2016 r. o  bezpośrednim wyborze Kanclerza)

Art. 28. [Wotum nieufności]

  1. Sejm może wyrazić Kanclerzowi wotum nieufności większością co najmniej czterech piątych głosów ustawowej liczby posłów. Jeśli wotum nieufności zostanie wyrażone Książę niezwłocznie zarządza wybory Kanclerza.
  2. Sejm może wyrazić ministrowi wotum nieufności większością co najmniej dwóch trzecich ustawowej liczby posłów. Książę odwołuje ministra, któremu Sejm wyraził wotum nieufności.
  3. Książę odwołuje członka Rady Ministrów, który nie udzielił w terminie siedmiu dni odpowiedzi na zapytanie lub interpelację posła albo zapytanie prowincji, jeżeli niedopełnienie obowiązku nie miało miejsca z powodu siły wyższej.

(art. 28 w brzmieniu uchwalonym ustawą konstytucyjną z dnia 17 października 2016 r. o  bezpośrednim wyborze Kanclerza)

(Art. 28. ust. 1. i 2. w brzmieniu ustalonym Ustawą konstytucyjną  z dnia 12 lipca 2017 roku o eutanazji Sejmu Wielkiego)

Art. 29. [Kanclerz]

Kanclerz reprezentuje Radę Ministrów, wyznacza jej skład, kieruje jej pracami oraz określa kompetencje, zadania i obowiązki ministrów.

Art. 30. [Rozporządzenia]

  1. Rada Ministrów wydaje rozporządzenia.
  2. Kanclerz, ministrowie i organy określone ustawą wydają rozporządzenia na podstawie upoważnień zawartych w ustawach.

Art. 31. [Zastępowanie funkcjonariuszy publicznych]

  1. Książę lub Kanclerz może dokonać czynności prawnej w zastępstwie funkcjonariusza publicznego niedokonującego jej w terminie.
  2. Przepis ust. 1 stosuje się do czynności prawnej, której dokonanie jest wymagane przepisami prawa, a jej istota jest niezależna od rozstrzygnięcia funkcjonariusza publicznego niedokonującego jej w terminie.
  3. Terminem, o którym mowa w ust. 1, jest termin określony przepisami prawa, a w przypadku jego braku — termin siedmiu dni.

Art. 32. [Książę wykonujący obowiązki Kanclerza]

(skreślony)

(art. 32 skreślony ustawą konstytucyjną z dnia 17 października 2016 r. o  bezpośrednim wyborze Kanclerza)

Rozdział Va
TRYBUNAŁ KORONNY

(rozdział Va i art. 32a – 32n dodane przez art. 2 pkt 2–3 ustawy konstytucyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. — Przepisy wprowadzające kodeks postępowania sądowego)

Art. 32a.

Trybunał Koronny wydaje wyroki w imieniu Księstwa Sarmacji.

Art. 32b.

Trybunał Koronny:

    1. wymierza kary, chyba, że przepis szczególny stanowi wyraźnie inaczej;
    2. rozstrzyga sprawy ze stosunków z zakresu prawa cywilnego;
    3. kontroluje działalność innych organów władzy publicznej;
    4. kontroluje zgodność aktów normatywnych z aktami normatywnymi wyższego rzędu;
    5. ustala powszechnie obowiązującą wykładnię prawa;
    6. rozpoznaje odwołania od kar wymierzonych przez inne organy;
    7. załatwia inne sprawy, przekazane do jego właściwości ustawą

(Art. 32b pkt 3 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

(Art. 32b. pkt. 3. w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 332 z dnia 5 listopada 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji)

Art. 32c.

Kontrolując działalność organu władzy publicznej, Trybunał Koronny może:

  1. unieważnić niezgodne z prawem postanowienie, decyzję, uchwałę czy inny, podobny akt organu;
  2. nakazać organowi:
    1. podjęcie działań, do których jest zobowiązany, a których zaniechał,
    2. zaniechanie działań, które podjął z przekroczeniem swoich kompetencji,
    3. podjęcie działań potrzebnych dla usunięcia skutków zaniechań lub przekroczeń kompetencji organu;
  3. złożyć z urzędu członka organu, który przyczynił się do rażącego naruszenia prawa.

Art. 32d.

  1. Trybunał Koronny uchyla akt normatywny niezgodny z aktem normatywnym wyższego rzędu, a także akty normatywne nierozerwalnie z nim związane.
  2. Można uchylić tylko niektóre przepisy aktu normatywnego, jeżeli wystarcza to do eliminacji niezgodności i zapewnienia spójności prawa.
  3. Jeżeli przemawia za tym ważny interes publiczny, można uchylone akty normatywne albo ich niektóre przepisy pozostawić czasowo w mocy, jednak na nie dłużej, niż 30 dni od dnia wydania wyroku.

Art. 32e.

  1. Wyrok Trybunału Koronnego w sprawie o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni prawa jest źródłem prawa na równi z aktem normatywnym, którego wykładnię nim ustalono.
  2. Jeżeli Trybunał Koronny ustalił powszechnie obowiązującą wykładnię przepisu, a przepis ten znowelizowano, to wyrok, którym ustalono wykładnię, uważa się za uchylony w części dotyczącej znowelizowanego przepisu, w zakresie, w jakim został on zmieniony.
  3. Ustalona wykładnia prawa nie podlega zmianie, jeżeli nie zmieniło się prawo.

Art. 32f.

Książę jest z urzędu przewodniczącym Trybunału Koronnego.

Art. 32g.

  1. Obok Księcia w skład Trybunału Koronnego wchodzą asesorzy.
  2. Liczbę asesorów Książę określi w drodze rozporządzenia, w przedziale od trzech do siedmiu.

Art. 32h.

Marszałek Trybunału Koronnego ma prawa i obowiązki przewodniczącego Trybunału Koronnego.

Art. 32ha.

  1. Asesorem może być obywatel sarmacki, który:
    1. nie jest posłem ani członkiem Rady Ministrów;
    2. nie jest obywatelem obcego państwa wirtualnego ani nie sprawuje w takim państwie funkcji publicznej;
    3. nie był prawomocnie skazany za umyślne przestępstwo.
  2. Asesora powołuje Sejm uchwałą podjętą większością dwóch trzecich głosów w obecności ponad połowy posłów. Szczegółowo tryb wyboru asesora określi ustawa.
  3. Książę ogłasza opróżnienie urzędu przez asesora z mocy prawa, gdy asesor:
    1. przestał być obywatelem sarmackim;
    2. został skazany prawomocnym wyrokiem Trybunału Koronnego za umyślne przestępstwo;
    3. objął mandat posła, urząd Kanclerza lub urząd ministra.
  4. Książę stwierdza opróżnienie urzędu przez asesora, który nabył obywatelstwo obcego państwa wirtualnego albo rozpoczął pełnienie funkcji publicznej w takim państwie.
  5. Książę odwołuje asesora, jeżeli ów oświadczył mu, że zrzeka się urzędu. Może on takie oświadczenie odrzucić, jednakże odwoła asesora, jeżeli ponowi on zrzeczenie po upływie trzech dni, ale nie później, niż po upływie tygodnia.

(Art. 32ha dodany Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

 Art. 32hb.

  1. Marszałka Trybunału Koronnego powołuje Książę spośród asesorów, ilekroć urząd ten pozostaje nieobsadzony, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia wakatu.
  2. Opróżnienie przez Marszałka Trybunału Koronnego urzędu asesorskiego skutkuje opróżnieniem przez niego także urzędu Marszałka.
  3. Książę odwołuje Marszałka Trybunału Koronnego, jeżeli ów oświadczył mu, że zrzeka się urzędu. Przepis art. 32ha ust. 5 zd. 2 stosuje się odpowiednio.

(Art. 32hb dodany Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

(Art. 32hb. ust. 1 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 325 z dnia 2 czerwca 2017 roku o obligatoryjnym powoływaniu Marszałka Trybunału Koronnego)

Art. 32i.

(uchylony)

(Art. 32i uchylony Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

Art. 32j.

(uchylony)

(Art. 32j uchylony Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

Art. 32k.

(uchylony)

(Art. 32k uchylony Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

Art. 32l.

(uchylony)

(Art. 32l uchylony Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

Art. 32m.

(uchylony)

(Art. 32m uchylony Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

Art. 32n.

  1. Asesor bądź Marszałek Trybunału Koronnego podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej, jeżeli zaniedbuje swoje obowiązki, wykonuje je nienależycie lub postępuje w sposób uchybiający godności sprawowanego urzędu.
  2. Odpowiedzialność dyscyplinarną egzekwuje Kolegium Trybunału Koronnego, które stanowią asesorzy, a któremu przewodniczy Marszałek Trybunału Koronnego.
  3. Karami dyscyplinarnymi są:
    1. złożenie z urzędu;
    2. grzywna;
    3. nagana.
  4. Postępowanie dyscyplinarne przed Kolegium rozpoczyna się wraz ze złożeniem wniosku o pociągnięcie asesora do odpowiedzialności dyscyplinarnej przez Marszałka Trybunału Koronnego, asesora, Księcia albo Sejm. We wniosku należy określić żądany wymiar kary.
  5. Jeżeli pociągnięty do odpowiedzialności miałby być Marszałek Trybunału Koronnego, w postępowaniu dyscyplinarnym przeciw niemu jego obowiązki pełni asesor najstarszy stażem. Na poczet stażu asesora zalicza się czas sprawowania przez niego urzędu asesorskiego w ciągu 12 miesięcy poprzedzających rozpoczęcie postępowania.
  6. Kolegium podejmuje uchwałę w sprawie pociągnięcia asesora do odpowiedzialności dyscyplinarnej większością dwóch trzecich głosów liczby uprawnionych do głosowania, a jeśli miałaby być wymierzona kara złożenia z urzędu, to jednomyślnie. Nie głosuje asesor, który miałby być pociągnięty do odpowiedzialności dyscyplinarnej ani asesor, który złożył wniosek wszczynający postępowanie.

(Art. 32n w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 321 z dnia 20 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji i ustawy — Regulamin Sejmu)

Rozdział VI
PROWINCJE

Art. 33. [Prowincje]

  1. Jednostkami samorządu terytorialnego są prowincje.
  2. Zmiana granic prowincji następuje za ich zgodą.

Art. 34. [Akt zasadniczy prowincji]

  1. O ustroju prowincji stanowi jej akt zasadniczy.
  2. Akt zasadniczy określa organ władzy publicznej, który reprezentuje prowincję na zewnątrz.
  3. Zmiana aktu zasadniczego następuje w trybie przez niego przewidzianym.

Art. 35. [Kompetencje prowincji]

  1. Prowincja ma prawo do:
    1. powoływania i odwoływania funkcjonariuszy publicznych,
    2. tworzenia i znoszenia instytucji publicznych oraz normowania ich zadań,
    3. stanowienia i egzekwowania przepisów porządkowych,
    4. zarządzania własnymi stronami internetowymi oraz miejscami publicznymi,
    5. gospodarowania własnym majątkiem,
    6. ustalania nazw geograficznych oraz nadawania nazw miejscom publicznym,
    7. ustanawiania własnych symboli i odznaczeń,
    8. podejmowania, w porozumieniu z Księciem Sarmacji, współpracy z innymi mikronacjami lub ich samorządami terytorialnymi,
    9. kierowania zapytań do członków Rady Ministrów.
  2. Ustawa może normować korzystanie przez prowincję z praw, o których mowa w ust. 1.
  3. Ustawa może przewidywać wydawanie przez prowincję przepisów wykonawczych w zakresie i na zasadach przez nią określonych.
  4. Ustawa może zlecić prowincji wykonywanie zadań publicznych.
  5. (skreślony).

(Art. 35. Ust. 5. skreślony Ustawą Konstytucyjną o obronie praw obywateli i samorządów z dnia 13 kwietnia 2016 roku)

(Art. 35. ust. 1. pkt. 8.  w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 322 z dnia 31 marca 2017 roku o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji)

 

Art. 36. [Prawa publiczne w prowincji]

Prowincja może uzależnić korzystanie przez obywateli z praw publicznych od:

  1. okresu zamieszkania w prowincji,
  2. spełniania określonego ustawą kryterium aktywności,
  3. spełnienia określonego prawem miejscowym obowiązku podatkowego,
  4. złożenia określonego prawem miejscowym ślubowania,
  5. posiadania tytułu arystokratycznego lub szlacheckiego.

Rozdział VII
WOLNOŚCI, PRAWA I OBOWIĄZKI

Art. 37. [Obywatelstwo sarmackie]

  1. Książę ma prawo do nadawania, stwierdzania utraty oraz pozbawiania obywatelstwa sarmackiego.
  2. Nadawanie, stwierdzanie utraty oraz pozbawianie obywatelstwa sarmackiego normuje ustawa.

Art. 38. [Zakres podmiotowy praw i wolności]

Osoby nieposiadające obywatelstwa sarmackiego, przebywające na terytorium Księstwa Sarmacji, posiadają wszystkie prawa i wolności gwarantowane przez Konstytucję, o ile prawo nie stanowi inaczej.

Art. 39. [Dopuszczalność ograniczenia wolności]

Żadna z wolności nie jest absolutna, ale ograniczenie którejkolwiek może mieć miejsce tylko w ramach przewidzianych przez prawo.

Art. 40. [Wolności, prawa i obowiązki]

  1. Każdemu obywatelowi przysługuje wolność do:
    1. zgromadzeń oraz wnoszenia petycji w dowolnej sprawie przy zachowaniu postępowania pokojowego i bez użycia przemocy;
    2. odbywania praktyk religijnych, ateistyczne czy też związane z wyznawanymi wierzeniami – samemu lub razem z innymi, prywatnie lub publicznie;
    3. wyrażania i rozpowszechniania informacji, opinii i wierzeń w mowie, piśmie i obrazie;
    4. stowarzyszania się oraz wchodzenia w porozumienia, związki i inne organizacje jeśli ich cele są pokojowe i nie zakładają przemocy;
    5. nauki i nauczania oraz uprawiania sztuki;
    6. przemieszczania się w obrębie państwa;
    7. rozporządzania swoją własnością.
  2. Każdy obywatel ma prawo do:
    1. uczestnictwa w kierowaniu sprawami publicznymi bezpośrednio lub za pośrednictwem swobodnie wybranych przedstawicieli;
    2. tajemnicy korespondencji i komunikowania się;
    3. dostępu do informacji i idei;
    4. swobodnego wykonywania zawodu, profesji czy sposobu zarobkowania, zakładania i prowadzenia przedsięwzięć handlowych i produkcyjnych oraz rozprowadzania towarów i świadczenia usług;
    5. wchodzenia w wiążące umowy zawierające wyłącznie dobrowolnie przyjęte postanowienia.
  3. Każdy obywatel jest zobowiązany do:
    1. wierności Księstwu Sarmacji i jego symbolom;
    2. przestrzegania prawa Księstwa Sarmacji;
    3. troski o wspólne dobro Księstwa Sarmacji i jego Narodu;
    4. dbania o miejsca publiczne Księstwa Sarmacji i ponosi odpowiedzialność za spowodowane przez siebie szkody.

Art. 41. [System prawa karnego]

  1. System prawa karnego nie może być użyty w żadnych okolicznościach do ukarania osoby niewinnej zarzucanego czynu, nie może też on nigdy chronić przed karą sprawców przestępstw.
  2. Naruszenia prawa lub pomyłki popełnione przez organy ścigania podczas postępowania przygotowawczego nie mogą powodować u sądu uprzedzenia wpływającego na ocenę co do winy lub niewinności podejrzanego.

Art. 42. [Prawo do obrony]

W każdym momencie postępowania procesowego oskarżony ma prawo do informacji o oskarżeniu wniesionym przeciw niemu. Ma też on prawo do korzystania z pomocy obrońcy.

Art. 43. [Domniemanie niewinności]

  1. Oskarżony ma prawo do prawidłowego, publicznego i szybkiego postępowania przed niezależnym i bezstronnym sądem, który ostatecznie rozstrzyga o jego winie.
  2. Oskarżony będzie uważany za niewinnego do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia przez sąd o jego winie lub upłynięcia terminu przewidzianego na odwołanie się do sądu od kary wymierzonej przez organ administracji publicznej.
  3. Oskarżony nie może być zmuszany do świadczenia przeciwko sobie lub osobie bliskiej.
  4. Nikt nie może być sądzony za to samo przestępstwo więcej niż jeden raz.

Art. 44. [Nietykalność i wolność osobista]

  1. Prawo wszystkich osób do nietykalności i wolności osobistej nie może być naruszane inaczej, niż w wyniku decyzji wydanej na podstawie ustawy, z wystarczającej przyczyny.
  2. Prawo wszystkich osób do bezpieczeństwa własnego domu, dochodów i majątku wobec wkroczeń, rewizji i zajęć nie może być naruszane inaczej, niż w wyniku decyzji wydanej na podstawie ustawy, z wystarczającej przyczyny.
  3. Osoba, która została bezprawnie pozbawiona wolności może otrzymać odszkodowanie za poniesioną skutkiem tego szkodę.

Rozdział VIII
ZMIANA KONSTYTUCJI

Art. 45. [Tryb zmiany Konstytucji]

  1. Zmiana Konstytucji następuje w drodze ustawy uchwalonej większością co najmniej dwóch trzecich głosów.
  2. Zmiana Konstytucji następuje także w drodze referendum, w trybie określonym w art. 23.

Art. 46. [Ustawa o zmianie Konstytucji]

  1. Marszałek Sejmu przekazuje uchwaloną ustawę o zmianie Konstytucji do podpisu Księciu.
  2. Książę może zaproponować Sejmowi uchwalenie poprawek do ustawy. Sejm głosuje nad całością poprawek oraz uchwala je większością co najmniej dwóch trzecich głosów. W przypadku uchwalenia poprawek przez Sejm Książę w terminie siedmiu dni podpisuje ustawę.
  3. Książę, w przypadku nieskorzystania z prawa do zaproponowania poprawek lub odrzucenia przez Sejm zaproponowanych przez niego poprawek, w terminie siedmiu dni podpisuje ustawę lub zarządza referendum w sprawie jej zatwierdzenia.
  4. Książę w terminie siedmiu dni podpisuje ustawę zatwierdzoną w drodze referendum.
  5. Jeżeli Książę nie podejmuje czynności określonych w ust. 1–4, ustawę podpisuje Marszałek Sejmu.
  6. Przepis ustawy o zmianie Konstytucji, który ustanawia, zmienia lub uchyla przepis Konstytucji dotyczący prowincji, wchodzi w życie nie wcześniej, niż po upływie dwóch tygodni od dnia ogłoszenia.

(Art. 46. Ust. 6. dodany Ustawą Konstytucyjną o obronie praw obywateli i samorządów z dnia 13 kwietnia 2016 roku)

Art. 47. [Konstytucyjna inicjatywa ustawodawcza obywateli]

  1. Przedstawiciel grupy obywateli w liczbie stanowiącej co najmniej trzecią część liczby obywateli głosujących w ostatnich wyborach do Sejmu lub czwartą część liczby obywateli może przedłożyć Sejmowi projekt ustawy o zmianie Konstytucji (obywatelski projekt ustawy konstytucyjnej).
  2. Jeżeli Sejm odrzuci obywatelski projekt ustawy konstytucyjnej albo przyjmie go w brzmieniu innym, niż oryginalnie mu przedłożone — z ewentualnymi autopoprawkami projektodawcy i poprawkami redakcyjnymi — na złożony w ciągu tygodnia od przyjęcia ustawy wniosek projektodawcy zarządza się w tej sprawie referendum.
  3. Referendum, o którym mowa w ust. 2, rozstrzyga o:
    1. przyjęciu albo odrzuceniu poszczególnych poprawek — innych niż autopoprawki projektodawcy i poprawki redakcyjne — wprowadzonych do obywatelskiego projektu ustawy konstytucyjnej, jeżeli Sejm go przyjął;
    2. przyjęciu obywatelskiego projektu ustawy konstytucyjnej, jeżeli Sejm go odrzucił.
  4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, Marszałek Sejmu przekazuje uchwaloną ustawę o zmianie Konstytucji do podpisu Księciu dopiero po bezskutecznym upływie terminu złożenia wniosku o zarządzenie referendum.

(Art. 47 dodany Ustawą Konstytucyjną o obronie praw obywateli i samorządów z dnia 13 kwietnia 2016 roku)


Artykuły 14-19 oraz 45-47, zawieszone mocą Ustawy konstytucyjnej z dnia 27 października 2016 roku o Sejmie Wielkim, zostały przywrócone mocą Ustawy konstytucyjnej z dnia 12 lipca 2017 roku o eutanazji Sejmu Wielkiego

(—) Piotr II Grzegorz.

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny