Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwoweUstawy, poz. 8765 [X]

Grodzisk, dnia 8 sierpnia 2016 r.

Ustawa Sejmu nr 293

Kodeks postępowania sądowego (uchylony)

Spis treści

TYTUŁ I
PRZEPISY OGÓLNE

DZIAŁ I
Przepis wstępny

Art. 1. Ustawa normuje postępowanie przed organami sprawującymi władzę sądowniczą, zwane dalej „postępowaniem sądowym”.

DZIAŁ II
Definicje

Rozdział 1
Sąd, sędzia i organ postępowania

Art. 2. § 1. Określenie „sąd” oznacza organ sprawujący władzę sądowniczą.

§ 2. Określenie „sędzia” oznacza członka sądu.

Art. 3. Określenie „organ postępowania sądowego” oznacza przewodniczącego sądu oraz przewodniczącego składu.

Rozdział 2
Sprawy

Art. 4. Określenie „sprawa karna” oznacza sprawę o wymierzenie kary.

Art. 5. Określenie „sprawa cywilna” oznacza sprawę ze stosunków cywilnoprawnych.

Art. 6. Określenie „sprawa ustrojowa” oznacza sprawę o kontrolę zgodności aktu normatywnego z aktem normatywnym wyższym hierarchicznie oraz sprawę o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni prawa.

Art. 7. Określenie „sprawa kontrolna” oznacza sprawę o kontrolę działalności organu władzy publicznej.

Art. 8. Określenie „sprawa drobna” oznacza sprawę inną niż te, o których mowa w art. 4–7, a należącą do właściwości sądu, w szczególności odwołanie od kary wymierzonej przez organ władzy publicznej niebędący sądem.

Rozdział 3
Uczestnik zainteresowany

Art. 9. Określenie „uczestnik zainteresowany” oznacza uczestnika postępowania sądowego:

TYTUŁ II
POSTĘPOWANIE SĄDOWE W OGÓLNOŚCI

DZIAŁ I
Przepisy ogólne

Art. 10. Sąd i organy postępowania sądowego dążą do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki oraz przeciwdziałają niepotrzebnemu przedłużaniu postępowania sądowego.

Art. 11. § 1. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie jednego sędziego, chyba że szczególny przepis ustawy przewiduje inną liczebność składu.

§ 2. Jeżeli sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie jednego sędziego, sędzia ów ma prawa i obowiązki przewodniczącego.

Art. 12. Posiedzeniem sądu kieruje przewodniczący składu.

Art. 13. Posiedzenie sądu jest jawne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Art. 14. Jeżeli organ postępowania sądowego swoją czynnością urzeczywistnił dla uczestnika postępowania sądowego obowiązek lub upoważnienie, obowiązany jest zawiadomić go o tym za pośrednictwem Poczty Konnej.

Art. 15. § 1. Jeżeli organ postępowania sądowego może wykonać pewną czynność fakultatywnie, uczestnik zainteresowany może wnieść doń, aby tej czynności dokonał.

§ 2. Uczestnik obowiązany jest należycie uzasadnić swój wniosek.

§ 3. Jeżeli organ stwierdził niecelowość wykonania czynności, postanawia oddalić wniosek uczestnika.

§ 4. Jeżeli uczestnik nie uzasadnił należycie swojego wniosku, organ postanawia odrzucić wniosek.

Art. 16. § 1. Uczestnik postępowania sądowego obowiązany jest wykonywać swoje czynności w terminie; czynność wykonana po terminie jest nieważna.

§ 2. Jeżeli obowiązek lub upoważnienie do wykonania czynności zaktualizowało się dla uczestnika wskutek czynności organu postępowania sądowego, a ustawa nie określa terminu wykonania czynności, wykonując swoją czynność organ wyznacza termin wykonania czynności uczestnika, nie krótszy niż 2 dni od dnia wykonania czynności organu.

§ 3. Przewodniczący składu może przedłużyć biegnący termin wykonania czynności uczestnika postępowania sądowego, a termin, który upłynął — przywrócić, jeżeli uczestnik odpowiednio nie jest albo nie był w stanie wykonać czynności w terminie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Art. 17. Organ postępowania sądowego wydaje zarządzenia, chyba że przepis szczególny przewiduje wydanie postanowienia.

Art. 18. Sąd wydaje wyroki, chyba że przepis szczególny przewiduje wydanie postanowienia.

DZIAŁ II
Wszczęcie postępowania

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 19. Postępowanie sądowe wszczyna przewodniczący sądu.

Art. 20. § 1. Wszczynając postępowanie sądowe, przewodniczący sądu wyznacza skład, w jakim sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

§ 2. Jeżeli wymaga tego zawiłość sprawy, interes publiczny, dobro wymiaru sprawiedliwości lub ważny interes uczestnika zainteresowanego, przewodniczący sądu może wyznaczyć skład o liczebności zwiększonej o jednego albo dwóch sędziów.

§ 3. Jeżeli skład nie jest jednoosobowy, przewodniczący sądu wyznacza także przewodniczącego składu.

Art. 21. § 1. Wszczynając postępowanie sądowe, przewodniczący sądu ustala jego unikalny numer.

§ 2. Numer postępowania sądowego powinien pozwalać na identyfikację sądu, przed którym rozpoczęło się postępowanie, oraz rodzaju sprawy, która jest przedmiotem postępowania.

Rozdział 2
Wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy

Art. 22. § 1. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę karną na wniosek:

§ 2. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę cywilną na wniosek osoby, która żąda ochrony swojego prawa.

§ 3. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę ustrojową na wniosek:

§ 4. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę drobną na wniosek podmiotu wskazanego w ustawie.

Art. 23. § 1. Wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, zwany dalej „wnioskiem inicjalnym” zawiera:

§ 2. Wniosek składa się na ręce przewodniczącego sądu.

Art. 24. Na wniosek inicjalny przewodniczący sądu wszczyna postępowanie sądowe, z zastrzeżeniem art. 25.

Art. 25. § 1. Jeżeli sprawa nie wymaga rozpoznania i rozstrzygnięcia przez sąd, przewodniczący sądu postanawia oddalić wniosek inicjalny.

§ 2. Przewodniczący sądu postanawia odrzucić wniosek inicjalny, jeżeli:

§ 3. Jeżeli wniosek inicjalny złożono na ręce przewodniczącego sądu, który nie jest właściwy w sprawie, przewodniczący przekazuje wniosek na ręce przewodniczącego właściwego sądu, a jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądów w ogóle, postanawia odrzucić wniosek.

Art. 26. § 1. Jeżeli wszczęto postępowanie sądowe na wniosek inicjalny, mimo że podlegał odrzuceniu jako nieodpowiadający wymaganiom z art. 23 § 1, przewodniczący składu wzywa inicjatora do uzupełnienia braków.

§ 2. Inicjator uzupełnia braki suplementem do wniosku inicjalnego, który składa na ręce przewodniczącego składu.

§ 3. Jeżeli inicjator nie uzupełni braków w terminie, przewodniczący składu postanawia umorzyć postępowanie sądowe.

Rozdział 3
Wszczęcie postępowania w sprawie kontrolnej

Art. 27. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę kontrolną z urzędu.

Art. 28. Przewodniczący sądu wszczyna postępowanie sądowe w sprawie kontrolnej, jeżeli istnieje przypuszczenie, że w działalności organu władzy publicznej wystąpiły nieprawidłowości.

Art. 29. § 1. Obywatel może złożyć na ręce przewodniczącego sądu zawiadomienie o wystąpieniu nieprawidłowości w działalności organu władzy publicznej.

§ 2. Obywatel obowiązany jest należycie uzasadnić swoje przypuszczenie o wystąpieniu nieprawidłowości.

§ 3. Na zawiadomienie przewodniczący sądu obowiązany jest zbadać, czy nie zachodzi potrzeba kontroli działalności organu i w ciągu 7 dni od dnia złożenia zawiadomienia wszcząć postępowanie sądowe albo udzielić odpowiedzi na zawiadomienie, należycie uzasadniając, dlaczego uznał kontrolę działalności organu za niepotrzebną.

DZIAŁ III
Rozprawa

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 30. § 1. Sąd rozpoznaje sprawę na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

§ 2. Rozprawa jest to posiedzenie sądu szczególnego rodzaju, mające na celu przesłuchanie osób mających wiedzę istotną dla należytego wyjaśnienia rozpoznawanej sprawy, w szczególności uczestników zainteresowanych, a w przypadku rozpoznawania sprawy o charakterze sporu także skonfrontowanie stron sporu.

Art. 31. Uczestnikami rozprawy są:

Art. 32. Jeżeli dla wykonania pewnej czynności na rozprawie uczestnikowi zainteresowanemu potrzebna jest zgoda przewodniczącego składu, przewodniczący może postanowić odmówić zgody tylko jeżeli uczestnik zainteresowany:

Rozdział 2
Świadek

Art. 33. Świadkiem może być osoba, która ma wiedzę istotną dla należytego wyjaśnienia rozpoznawanej sprawy.

Art. 34. § 1. Przewodniczący składu wzywa świadka na wniosek uczestnika zainteresowanego, przy czym może postanowić oddalić wniosek, jeżeli przesłuchiwanie świadka niepotrzebnie przedłużałoby postępowanie sądowe.

§ 2. Uczestnik zainteresowany obowiązany jest zwięźle uzasadnić swój wniosek.

§ 3. Przewodniczący składu może także wezwać świadka z własnej inicjatywy albo na wniosek zainteresowanego.

Art. 35. Przewodniczący składu może postanowić odesłać świadka, jeżeli:

Art. 36. Z chwilą zamknięcia rozprawy wszystkich świadków uważa się za odesłanych.

Art. 37. Jeżeli po odesłaniu świadka ujawniły się nowe, istotne okoliczności faktyczne sprawy, przewodniczący składu może odesłanego świadka wezwać ponownie.

Rozdział 3
Przebieg rozprawy

Oddział 1
Otwarcie rozprawy

Art. 38. Przewodniczący składu otwiera rozprawę i zawiadamia o tym, za pośrednictwem Poczty Konnej, uczestników zainteresowanych.

Oddział 2
Pierwsze stanowisko w sprawie

Art. 39. § 1. Uczestnik zainteresowany obowiązany jest zająć pierwsze stanowisko w sprawie w ciągu 3 dni od dnia otwarcia rozprawy, przy czym nie dotyczy to inicjatora, za którego pierwsze stanowisko uważa się uzasadnienie z wniosku inicjalnego.

§ 2. Do zajęcia pierwszego stanowiska w sprawie nie stosuje się art. 16 § 3.

Art. 40. § 1. Uczestnik zainteresowany w pierwszym stanowisku w sprawie obowiązany jest przedstawić wszelkie okoliczności faktyczne sprawy oraz dowody, na jakie zamierza się powoływać; rozstrzygając sprawę, sąd może pominąć okoliczność faktyczną albo dowód, który uczestnik przedstawił dopiero w późniejszym czasie, chyba że uczestnik uprawdopodobnił, że w czasie zajmowania pierwszego stanowiska nie mógł tego uczynić lub nie mógł wiedzieć, że powołanie się na okoliczność faktyczną czy dowód okaże się potrzebne.

§ 2. Uczestnik zainteresowany do pierwszego stanowiska w sprawie obowiązany jest załączyć wszelkie wnioski o wezwanie świadka; przewodniczący składu może postanowić odrzucić wniosek o wezwanie świadka, który uczestnik zainteresowany złożył dopiero w późniejszym czasie, chyba że uczestnik uprawdopodobnił, że w czasie zajmowania pierwszego stanowiska nie mógł wiedzieć, że przesłuchanie świadka okaże się potrzebne.

Art. 41. § 1. Do czasu zajęcia pierwszego stanowiska w sprawie przez wszystkich uczestników zainteresowanych albo upływu terminu, o którym mowa w art. 39 § 1, uczestnicy rozprawy nie wykonują innych czynności.

§ 2. Do tego samego czasu przewodniczący składu nie wykonuje czynności innych niż wezwanie świadka.

Oddział 3
Dalsza część rozprawy

Art. 42. Uczestnicy zainteresowani mogą zajmować dalsze stanowiska w sprawie za zgodą przewodniczącego składu.

Art. 43. Świadkowie mogą składać oświadczenia w sprawie za zgodą przewodniczącego składu.

Art. 44. § 1. Przewodniczący składu może zadawać pytania uczestnikom zainteresowanym.

§ 2. Uczestnik zainteresowany może odmówić odpowiedzi.

§ 3. Uczestnik zainteresowany może odmówić odpowiedzi na wszelkie pytania, wówczas przewodniczący składu nie zadaje mu pytań.

Art. 45. § 1. Przewodniczący składu może zadawać pytania świadkom, przy czym art. 14 nie stosuje się w związku z § 3.

§ 2. Uczestnik zainteresowany może zadawać pytania świadkom, których wezwano na jego wniosek, a także innym świadkom, za zgodą przewodniczącego składu.

§ 3. Świadek obowiązany jest odpowiedzieć na zadane mu pytanie w ciągu 2 dni od dnia zadania pytania.

§ 4. Jeżeli odpowiadając na pytanie, świadek musiałby ujawnić tajemnicę państwową:

Oddział 4
Zamknięcie rozprawy

Art. 46. Gdy wszystkie okoliczności sprawy zostały należycie wyjaśnione, jeżeli warunki odesłania, o których mowa w art. 35, są spełnione w odniesieniu do wszystkich świadków i nie biegnie termin wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na rozprawie, przewodniczący składu postanawia zamknąć rozprawę.

Art. 47. Jeżeli po zamknięciu rozprawy ujawniły się nowe, istotne okoliczności faktyczne sprawy, przewodniczący składu, za zgodą przewodniczącego sądu, może otworzyć rozprawę na nowo.

DZIAŁ IV
Orzeczenie

Rozdział 1
Przepis wstępny

Art. 48. Po rozpoznaniu sprawy, sąd rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie.

Rozdział 2
Podstawa i zakres orzeczenia

Art. 49. § 1. Rozstrzygając sprawę, sąd bierze pod uwagę okoliczności faktyczne i dowody przedstawione przez uczestników postępowania sądowego podczas rozpoznawania sprawy, z zastrzeżeniem art. 40 § 1, a także okoliczności faktyczne znane powszechnie lub znane sądowi z urzędu.

§ 2. Sąd jest związany wcześniejszymi orzeczeniami sądów.

Art. 50. Sąd nie rozstrzyga w przedmiocie, którego nie obejmował wniosek inicjalny.

Rozdział 3
Narada

Art. 51. § 1. Sąd wydaje orzeczenie po niejawnej naradzie.

§ 2. Narada obejmuje dyskusję, głosowanie nad rozstrzygnięciem sprawy i uzasadnieniem orzeczenia oraz sporządzenie orzeczenia.

Art. 52. Jeżeli w głosowaniu żadna z propozycji nie uzyskała większości, głosowanie powtarza się, a jeśli wówczas sytuacja taka powtórzy się, decyduje głos przewodniczącego składu.

Art. 53. Jeżeli podczas dyskusji większość składu wyraziła wątpliwość co do zgodności aktu normatywnego, który miałby być podstawą rozstrzygnięcia sprawy, z aktem normatywnym wyższym hierarchicznie albo co do prawidłowej wykładni prawa w rozstrzyganej sprawie, przewodniczący składu odracza naradę i składa na ręce przewodniczącego właściwego sądu wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy ustrojowej.

Rozdział 4
Części składowe orzeczenia

Art. 54. § 1. Orzeczenie składa się z sentencji i uzasadnienia.

§ 2. Sentencja zawiera:

§ 3. Uzasadnienie zawiera wskazanie podstawy prawnej i podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy.

Art. 55. Wyłącznie sentencja orzeczenia ma moc wiążącą.

Rozdział 5
Ogłoszenie orzeczenia

Art. 56. § 1. Po sporządzeniu orzeczenia przewodniczący składu zamyka naradę i podaje orzeczenie do wiadomości publicznej.

§ 2. Jako czas wydania orzeczenia przyjmuje się czas jego podania do wiadomości publicznej.

Art. 57. Od czasu wydania orzeczenia wiąże ono organy władzy publicznej oraz uczestników zainteresowanych i podlega wykonaniu bez względu na to, czy przysługują środki jego zaskarżenia.

Art. 58. § 1. Jeżeli sąd wydaje wyrok, sędzia, który w głosowaniu głosował za innym rozstrzygnięciem sprawy, niż to przyjęte w wyroku, może sporządzić zdanie odrębne.

§ 2. Zdanie odrębne załącza się do wyroku.

§ 3. Jeżeli oczekiwanie na sporządzenie zdania odrębnego znacząco opóźniłoby podanie wyroku do wiadomości publicznej, przewodniczący składu może uczynić to niezwłocznie, a zdanie odrębne dołączyć do wyroku w późniejszym czasie.

DZIAŁ V
Środki zaskarżenia

Rozdział 1
Środki zaskarżenia wyroku

Oddział 1
Przepisy ogólne

Art. 59. Środkami zaskarżenia wyroku są:

Art. 60. Środki zaskarżenia przysługują uczestnikowi zainteresowanemu.

Art. 61. § 1. Środek zaskarżenia wnosi się na ręce przewodniczącego właściwego sądu, zwanego dalej „sądem odwoławczym”.

§ 2. Jeżeli ustawa nie wskazuje sądu odwoławczego, to jest nim sąd, który wydał zaskarżony wyrok, zwany dalej „sądem pierwotnym”.

Art. 62. Wniesienie środka zaskarżenia nie skutkuje tym, że zaskarżony wyrok nie podlega wykonaniu.

Oddział 2
Apelacja

Art. 63. § 1. Apelacja jest środkiem odwoławczym.

§ 2. Uczestnik zainteresowany może wnieść apelację w ciągu 7 dni od dnia wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji.

Art. 64. Apelacja zawiera:

Art. 65. § 1. Na apelację przewodniczący sądu odwoławczego stwierdza przyjęcie apelacji i przenosi postępowanie sądowe przed sąd odwoławczy, przy czym stosuje się odpowiednio art. 20, z zastrzeżeniem § 2 i art. 66.

§ 2. Jeżeli postępowanie sądowe przeniesiono przed sąd odwoławczy na apelację innego uczestnika zainteresowanego, przewodniczący sądu odwoławczego poprzestaje na stwierdzeniu przyjęcia apelacji.

Art. 66. § 1. Jeżeli zarzuty z apelacji są w oczywisty sposób bezzasadne, przewodniczący sądu odwoławczego postanawia oddalić apelację.

§ 2. Jeżeli apelacja nie odpowiada wymaganiom z art. 64, została wniesiona po upływie terminu lub została wniesiona przez podmiot, któremu apelacja nie przysługuje, przewodniczący sądu odwoławczego postanawia odrzucić apelację.

§ 3. Jeżeli apelację wniesiono na ręce przewodniczącego niewłaściwego sądu, przewodniczący sądu przekazuje ją na ręce przewodniczącego sądu odwoławczego.

Art. 67. § 1. Sąd odwoławczy rozpoznaje i rozstryga sprawę w składzie trzech sędziów, a jeżeli sąd pierwotny rozpoznał i rozstrzygnął sprawę w składzie liczniejszym, to w składzie o tożsamej liczebności, chyba że stoi temu na przeszkodzie liczba sędziów sądu odwoławczego.

§ 2. Przewodniczący sądu odwoławczego nie wyznacza do składu, w jakim sąd apelacyjny rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, sędziego, który uczestniczył w wydaniu zaskarżonego wyroku, chyba że jest to konieczne ze względu na liczbę sędziów sądu odwoławczego.

Art. 68. § 1. Jeżeli na apelację stwierdzono przyjęcie apelacji, mimo że podlegała odrzuceniu jako nieodpowiadająca wymaganiom z art. 64, przewodniczący składu wzywa apelanta do uzupełnienia braków.

§ 2. Apelant uzupełnia braki suplementem do apelacji, który składa na ręce przewodniczącego składu.

§ 3. Jeżeli apelant nie uzupełni braków w terminie, przewodniczący składu postanawia pominąć apelację.

Art. 69. Jeżeli na apelację stwierdzono przyjęcie apelacji, mimo że podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu lub wniesiona przez podmiot, któremu apelacja nie przysługuje, przewodniczący składu postanawia pominąć apelację.

Art. 70. Jeżeli postępowanie sądowe przeniesiono przed sąd odwoławczy, ale w późniejszym czasie wszystkie wniesione apelacje pominięto, a termin, o którym mowa w art. 63 § 2, upłynął, sąd odwoławczy nie rozpoznaje i rozstrzyga sprawy.

Art. 71. § 1. Sąd odwoławczy rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w zakresie żądania apelacyjnego.

§ 2. Do sądu odwoławczego nie stosuje się art. 49 § 2 w odniesieniu do zaskarżonego wyroku.

Art. 72. Od wyroku sądu odwoławczego nie przysługuje apelacja.

Oddział 3
Skarga o stwierdzenie bezprawności

Art. 73. § 1. Wyrok sądu jest bezprawny, jeżeli:

§ 2. Wyrok bezprawny jest nieważny.

Art. 74. § 1. Skarga o stwierdzenie bezprawności jest nadzywczajnym środkiem zaskarżenia.

§ 2. Skargę o stwierdzenie bezprawności może wnieść uczestnik zainteresowany w ciągu 14 dni od dnia wydania wyroku przez sąd pierwszej instancji.

Art. 75. § 1. Jeżeli od wyroku wniesiono apelację, termin wniesienia skargi jest zawieszony z mocy prawa do czasu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy na skutek apelacji albo pominięcia apelacji.

§ 2. Jeżeli od wyroku wniesiono apelację i na jej skutek rozpoznano i rozstrzygnięto sprawę, nie wnosi się skargi o stwierdzenie bezprawności na wyrok zaskarżony apelacją.

§ 3. Jeżeli uczestnik zainteresowany wniósł skargę o stwierdzenie bezprawności, nie wnoszą jej pozostali uczestnicy, chyba że skarga została oddalona albo odrzucona.

Art. 76. Skarga o stwierdzenie bezprawności zawiera:

Art. 77. Na skargę o stwierdzenie bezprawności przewodniczący sądu odwoławczego stwierdza przyjęcie skargi i przenosi postępowanie sądowe przed sąd odwoławczy, przy czym stosuje się odpowiednio art. 20, z zastrzeżeniem art. 78.

Art. 78. § 1. Jeżeli zarzuty ze skargi o stwierdzenie bezprawności są w oczywisty sposób bezzasadne, przewodniczący sądu odwoławczego postanawia oddalić skargę.

§ 2. Jeżeli skarga o stwierdzenie bezprawności została wniesiona wbrew art. 75 § 2–3, nie odpowiada wymaganiom z art. 76, została wniesiona po terminie lub została wniesiona przez podmiot, któremu skarga o stwierdzenie bezprawności nie przysługuje, przewodniczący sądu odwoławczego postanawia odrzucić skargę.

Art. 79. § 1. Jeżeli na skargę o stwierdzenie bezprawności stwierdzono przyjęcie skargi, mimo że podlegała odrzuceniu jako nieodpowiadająca wymaganiom z art. 76, przewodniczący składu wzywa skarżącego do uzupełnienia braków.

§ 2. Skarżący uzupełnia braki suplementem do skargi o stwierdzenie bezprawności, który składa na ręce przewodniczącego składu.

§ 3. Jeżeli skarżący nie uzupełni braków w terminie, przewodniczący składu postanawia pominąć skargę.

Art. 80. Jeżeli na skargę o stwierdzenie bezprawności stwierdzono przyjęcie skargi, mimo że podlegała odrzuceniu jako wniesiona wbrew art. 75 § 2–3, wniesiona po terminie lub wniesiona przez podmiot, któremu skarga o stwierdzenie bezprawności nie przysługuje, przewodniczący składu postanawia pominąć skargę.

Art. 81. § 1. Sąd odwoławczy bada bezprawność zaskarżonego wyroku na posiedzeniu niejawnym, przy czym nie jest związany zakresem zarzutów ze skargi o stwierdzenie bezprawności.

§ 2. Jeżeli zaskarżony wyrok wydano na skutek apelacji, sąd odwoławczy z urzędu bada także bezprawność wyroku, od którego wniesiono apelację.

Art. 82. Sąd odwoławczy rozstryga, wydając postanowienie, o bezprawności zaskarżonego wyroku oraz, w przypadku, o którym mowa w art. 81 § 2, o bezprawności wyroku, od którego wniesiono apelację.

Art. 83. § 1. Jeżeli sąd odwoławczy stwierdził bezprawność zaskarżonego wyroku, a zaskarżony wyrok wydano na skutek apelacji i sąd odwoławczy stwierdził także bezprawność wyroku, od którego wniesiono apelację, przewodniczący sądu odwoławczego przekazuje postępowanie sądowe przed sąd, który wydał wyrok, od którego wniesiono apelację.

§ 2. Jeżeli sąd odwoławczy stwierdził bezprawność zaskarżonego wyroku, a zaskarżonego wyroku nie wydano na skutek apelacji albo sąd odwoławczy nie stwierdził bezprawności wyroku, od którego wniesiono apelację, przewodniczący sądu odwoławczego przekazuje postępowanie sądowe przed sąd, który wydał zaskarżony wyrok.

§ 3. Sąd, przed który przekazano postępowanie sądowe, rozstrzyga sprawę na nowo.

Art. 84. Jeżeli sąd odwoławczy nie stwierdził bezprawności zaskarżonego wyroku, ale zaskarżony wyrok wydano na skutek apelacji, a sąd odwoławczy stwierdził bezprawność wyroku, od którego wniesiono apelację, zaskarżony wyrok jest ważny.

Rozdział 2
Zażalenie

Art. 85. § 1. Zażalenie jest środkiem odwoławczym od postanowienia organu postępowania sądowego.

§ 2. Zażalenie wnosi się do:

§ 3. Zażalenie może wnieść:

w ciągu 2 dni od dnia wydania postanowienia, przy czym nie stosuje się art. 16 § 3.

Art. 86. § 1. W przypadku, o którym mowa w art. 85 § 2 pkt 2, sąd rozpoznaje zażalenie i rozstrzyga w jego przedmiocie w składzie, w który rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, w której wydano postanowienie.

§ 2. Sąd rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym.

§ 3. Sąd rozstrzyga w przedmiocie zażalenia postanowieniem.

Art. 87. Rozstrzygający w przedmiocie zażalenia, jeżeli je uzna, unieważnia zaskarżone postanowienie i w razie potrzeby sam rozstrzyga sprawę, która była przedmiotem zaskarżonego postanowienia.

DZIAŁ VI
Czynności nadzwyczajne

Rozdział 1
Zmiana składu

Art. 88. Przewodniczący sądu może postanowić zmienić skład, w jakim sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, z ważnej przyczyny, w szczególności jeżeli:

Art. 89. Przewodniczący składu, za zgodą przewodniczącego sądu, może przekazać swoją funkcję innemu członkowi składu.

Rozdział 2
Umorzenie postępowania

Art. 90. Przewodniczący składu postanawia umorzyć postępowanie sądowe:

TYTUŁ III
SZCZEGÓLNE POSTĘPOWANIE SĄDOWE

DZIAŁ I
Postępowanie karne i cywilne

Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 91. Przepisy niniejszego działu stosuje się do postępowania sądowego w sprawie karnej lub w sprawie cywilnej.

Art. 92. § 1. Wniosek inicjalny zawiera dodatkowy element — określenie rozstrzygnięcia sprawy żądanego przez inicjatora, zwanego dalej „żądaniem procesowym”.

§ 2. W toku postępowania inicjator może zmienić żądanie procesowe oświadczeniem złożonym na ręce przewodniczącego składu, o ile nie spowodowałoby to zmiany właściwej liczebności składu, w którym sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

Art. 93. W sprawie o charakterze sporu sąd nie wyrokuje ponad żądanie procesowe.

Rozdział 2
Środki nadzwyczajne

Oddział 1
Zakres stosowania

Art. 94. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się, jeżeli żaden z uczestników zainteresowanych nie jest oskarżycielem publicznym ani publiczną osobą prawną.

Oddział 2
Utajnienie rozprawy

Art. 95. § 1. Na wniosek uczestnika zainteresowanego, przewodniczący składu może utajnić rozprawę.

§ 2. Na sprzeciw innego uczestnika zainteresowanego, wniesiony na ręce przewodniczącego składu w ciągu 2 dni od dnia utajnienia rozprawy, przewodniczący składu przywraca jawność rozprawy.

Art. 96. § 1. Rozprawę utajnioną przeprowadza się w sposób zapewniający niejawność jej przebiegu dla osób niebędących uczestnikami rozprawy lub sędziami sądu rozpoznającego sprawę.

§ 2. Jeżeli stwierdzono przyjęcie apelacji od wyroku wydanego po rozpoznaniu sprawy na rozprawie utajnionej, przewodniczący sądu pierwszej instancji udostępnia zapis przebiegu rozprawy przewodniczącego składu, w którym sąd odwoławczy rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

Art. 97. Przewodniczący składu podaje uzasadnienie orzeczenia wydanego po rozpoznaniu sprawy na rozprawie utajnionej wyłącznie do wiadomości uczestników zainteresowanych.

Oddział 3
Mediacja

Art. 98. § 1. Na zgodny wniosek uczestników zainteresowanych, przewodniczący składu zawiesza postępowanie sądowe w sprawie o charakterze sporu i ustanawia dla stron sporu mediatora.

§ 2. Wniosek może zawierać wskazanie osoby, która miałaby być mediatorem, jednak nie wiąże ono przewodniczącego składu.

Art. 99. Jeżeli w ciągu 14 dni od dnia ustanowienia mediatora strony sporu zawarły przed mediatorem ugodę, przewodniczący sądu umarza postępowanie sądowe, a w przeciwnym razie znosi mediatora i podejmuje postępowanie sądowe.

Rozdział 3
Postępowanie karne

Art. 100. Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do postępowania sądowego w sprawie karnej.

Art. 101. § 1. Wniosek inicjalny zawiera dodatkowy element — wskazanie podstawy prawnej wymierzenia żądanej kary.

§ 2. Przy określaniu właściwej liczebności domniemywa się prawidłowość wskazania, co nie stoi na przeszkodzie, by rozstrzygając sprawę, sąd wymierzył karę na innej podstawie.

Art. 102. Jeżeli sprawca przedmiotowego czynu zabronionego nie podlega karze banicji ani karze więzienia równej albo przekraczającej miesiąc, sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Art. 103. § 1. Jeżeli sprawca przedmiotowego czynu zabronionego podlega karze więzienia przekraczającego miesiąc, a inicjatorem jest oskarżyciel publiczny, sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie dwóch sędziów.

§ 2. Jeżeli sprawca przedmiotowego czynu zabronionego podlega karze więzienia przekraczającego 3 miesiące lub karze banicji, sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie trzech sędziów.

Rozdział 4
Postępowanie cywilne

Art. 104. Przepisy niniejszego działu stosuje się do postępowania sądowego w sprawie cywilnej.

Art. 105. § 1. Jeżeli sprawa ma charakter sporu, a wartość przedmiotu sporu przekracza stukrotność minimalnego dziennego wynagrodzenia funkcjonariusza publicznego, sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie dwóch sędziów.

§ 2. Jeżeli sprawa ma charakter sporu, a wartość przedmiotu sporu przekracza trzystukrotność minimalnego dziennego wynagrodzenia funkcjonariusza publicznego, sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie trzech sędziów.

DZIAŁ II
Postępowanie w sprawie ustrojowej

Art. 106. Przepisy niniejszego działu stosuje się do postępowania sądowego w sprawie ustrojowej.

Art. 107. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie trzech sędziów.

Art. 108. § 1. W ciągu 3 dni od dnia wszczęcia postępowania sądowego podmiot będący jednym z tych, o których mowa w art. 22 § 3, może przystąpić do sprawy.

§ 2. Przystępujący do sprawy staje się uczestnikiem zainteresowanym.

§ 3. Do czasu upłynięcia terminu z § 1, przewodniczący składu nie otwiera rozprawy.

Art. 109. Nie stosuje się art. 33–37, art. 40, art. 44 § 2–3 i art. 45.

Art. 110. Kompetencję z art. 44 § 1 mają wszyscy członkowie składu, w którym sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

Art. 111. Od wyroku sądu nie przysługuje apelacja.

DZIAŁ III
Postępowanie w sprawie kontrolnej

Art. 112. Przepisy niniejszego działu stosuje się do postępowania sądowego w sprawie kontrolnej.

Art. 113. Uczestnikiem zainteresowanym jest z urzędu przewodniczący organu władzy publicznej będącego przedmiotem kontroli.

Art. 114. Kompetencje z art. 44 § 1 i art. 45 § 1 mają wszyscy członkowie składu, w którym sąd rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

Art. 115. Sąd rozstrzyga sprawę postanowieniem.

DZIAŁ IV
Postępowanie w sprawie drobnej

Art. 116. Przepisy niniejszego działu stosuje się do postępowania sądowego w sprawie drobnej.

Art. 117. Nie stosuje się art. 20 § 3.

Art. 118. Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Art. 119. Sąd rozstrzyga sprawę postanowieniem.

DZIAŁ V
Łączne postępowanie sądowe

Art. 120. Sąd może rozpoznać i rozstrzygnąć w łącznym postępowaniu sądowym:

Art. 121. Sąd rozpoznaje i rozstrzyga wszystkie sprawy w łącznym postępowaniu sądowym w jednym składzie, o liczebności właściwej dla tej ze spraw, dla której przewidziana jest największa liczebność składu.

Art. 122. § 1. Do łącznego postępowania sądowego stosuje się przepisy o postępowaniu sądowym, które znajdują zastosowanie do postępowania w choćby jednej ze spraw, przy czym w razie ich sprzeczności:

a pierwszeństwo jest przechodnie.

§ 2. Przepis § 1 stosuje się z zastrzeżeniem art. 121 i art. 123.

Art. 123. Sąd rozstrzyga wszystkie sprawy w łącznym postępowaniu sądowym jednym orzeczeniem — wyrokiem, jeżeli w choćby jednej ze spraw przewidziane jest wydanie wyroku, a w przeciwnym razie postanowieniem.

TYTUŁ IV
PRZEPISY KARNE I PRZEPIS O WEJŚCIU USTAWY W ŻYCIE

DZIAŁ I
Przepisy karne

Art. 124. § 1. Kary, o których mowa w niniejszym dziale, wymierza przewodniczący składu, a jeżeli czyn zabroniony popełniono poza postępowaniem sądowym, przewodniczący sądu.

§ 2. Od zarządzenia o wymierzeniu kary w ciągu 7 dni od dnia jego wydania przysługuje odwołanie do sądu.

Art. 125. Kto narusza powagę, spokój lub porządek czynności urzędowych sądu, podlega karze więzienia do 14 dni albo karze grzywny do 100 000 lt albo obu tym karom łącznie.

Art. 126. Świadek, który nie odpowiada w terminie na zadane mu pytanie i nie usprawiedliwia się należycie w ciągu 2 dni następujących, podlega karze grzywny do 25 000 lt.

DZIAŁ II
Przepis o wejściu ustawy w życie

Art. 127. Ustawa wchodzi w życie w terminie określonym w ustawie konstytucyjnej z dnia 8 sierpnia 2016 r. — Przepisy wprowadzające kodeks postępowania sądowego.

(—) Tomasz Ivo Hugo

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny