Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Królestwo BaridasuOrdonanse — zmiany, poz. 9170 [X]

Almera, dnia 27 stycznia 2017 r.

Ordonans

o srebrze (uchylony)

Rozdział I
Miary

Art. 1.

1. Surowcem wymiany jest srebro.
2. Srebro nie stanowi pieniądza w rozumieniu prawa sarmackiego, w szczególności nie jest ono prawnym środkiem zwalniania się od zobowiązań.
3. Jednostka srebra nosi nazwę grosza. Dopuszczalne jest używanie nazwy „grosz baridajski” lub „srebrny grosz” albo skrótu „gr.”.

Art. 2.

1. Sześćdziesiąt jednostek srebra czyni stos srebra.
2. Stos srebra narracyjnie opisuje się jako jednostkę złota.
3. Stos srebra nosi nazwę korony. Dopuszczalne jest używanie nazwy „korona baridajska” lub „złota korona” albo skrótu „kr.”.

Art. 3.

1. Sześćdziesiąta część jednostki srebra czyni szczyptę srebra.
2. Szczyptę srebra narracyjnie opisuje się jako jednostkę miedzi.
3. Szczypta srebra nosi nazwę szeląga. Dopuszczalne jest używanie nazwy „szeląg baridajski” lub „miedziak” albo skrótu „sz.

Art. 4.

1. W koronach można oznaczać ceny.
2. W groszach oznacza się ceny oraz wartość przelewów.
3. W szelągach można oznaczyć ceny jednostkowe, innych niż srebro, surowców na giełdzie towarowej. Zapłata może nastąpić także w szelągach.
4. W szelągach można oznaczać pozostałe ceny. Jeżeli z okoliczności nie wynika inaczej, zapłata następuje po zaokrągleniu ceny do pełnego grosza w górę.
5. Oznaczając sumę pieniężną dwoma lub trzema jednostkami stosuje się pomiędzy nimi znak dwukropka.
6. Srebro wydobywa się w stosach, jednostkach i szczyptach.

Rozdział II
Skarbiec

Art. 5.

1. Srebro składuje się w banku.
2. Przeniesienie własności srebra następuje w drodze przelewu.
3. Bankiem zarządza strażnik kluczy.

Art. 6.

1. Srebro składuje się na rachunkach mieszkańców lub królestwa.
2. Rachunek martwej duszy pomniejsza się raz dziennie o dwa promile, zaokrąglając wartość pozostałego srebra do pełnego szeląga w dół. Srebro uzyskane w wyniku takiego pomniejszenia niszczy się.
3. Od martwej duszy można ponadto pobrać raz dziennie podatek, stanowiący dochód królestwa. Podatek zaokrągla się do pełnego szeląga w górę. Podatek nie wyższy od dwudziestu promili wyraża się w procentach lub promilach.

Rozdział III
Wymiana

Art. 7.

1. Bank zapewnia mieszkańcom wymianę srebra na pieniądz sarmacki oraz pieniądza sarmackiego na srebro, po kursie oznaczonym przy użyciu indeksu rezerwy.
2. Transakcja polega skupie albo emisji srebra przez bank. Przedmiotem jednej transakcji mogą być pełne jednostki srebra, nie więcej jednakże od sześćdziesięciu. Dzienna ilość transakcji dla jednego mieszkańca nie jest ograniczona.
3. W razie skupu srebra, surowiec podlega zniszczeniu a z rachunku rezerwy przelewa się na sarmacki rachunek mieszkańca odpowiednią ilość pieniądza sarmackiego. W razie emisji srebra przez, surowiec jest tworzony, a z sarmackiego rachunku mieszkańca przelewa się na rachunek rezerwy odpowiednią ilość pieniądza sarmackiego.

Art. 8.

1. Indeks rezerwy jest zmienną zapisywaną w bazie danych królestwa.
2. Indeks rezerwy zmienia się po każdej transakcji. W razie skupu indeks pomniejsza się o ilość zapłaconego mieszkańcowi pieniądza sarmackiego. W razie emisji indeks powiększa się o ilość zapłaconego przez mieszkańca pieniądza sarmackiego.
3. Indeks rezerwy zmniejsza raz dziennie o przybliżoną wartość podatku od środków zgromadzonych na rachunku rezerwy.
4. Strażnik kluczy, bacząc by wartość indeksu rezerwy była zbliżona do rzeczywistych środków na rachunku rezerwy może dokonywać stosownych korekt indeksu rezerwy.
5. Wartości indeksu rezerwy nie podaje się do publicznej wiadomości.

Art. 9.


1. Bank płaci mieszkańcowi za jednego grosza sto libertów, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustępach następujących.
2. Jeżeli indeks rezerwy przekracza:

1) milion libertów – bank płaci mieszkańcowi za każdego grosza jedną dziesięciotysięczną indeksu rezerwy, zaokrągloną do pełnego liberta w dół;
2) dwa miliony libertów – bank płaci mieszkańcowi za każdego grosza jedną dwumilionową indeksu rezerwy podniesioną do potęgi drugiego stopnia a następnie pomnożoną przez dwieście i zaokrągloną do pełnego liberta w dół;
3) dziesięć milionów libertów – płaci mieszkańcowi za każdego grosza pięć tysięcy libertów.

3. Jeżeli indeks rezerwy nie przekracza:

1) pół miliona libertów – bank płaci mieszkańcowi za każdego grosza jedną pięciotysięczną indeksu rezerwy, zaokrągloną do pełnego liberta w dół.
2) dwustu tysięcy libertów – bank płaci za każdego grosza jedną stutysięczną indeksu rezerw podniesioną do potęgi drugiego stopnia a następnie pomnożoną przez dziesięć i zaokrągloną do pełnego liberta w dół;
3) trzydziestu pięciu tysięcy libertów – bank nie skupuje srebra automatycznie, aż do skorygowania indeksu rezerw.

4. Ilekroć w ordonansie mowa o cenie skupu, należy przez to rozumieć cenę obliczoną z zastosowaniem niniejszego artykułu.

Art. 10.


1. Mieszkaniec płaci bankowi za jednego grosza cenę emisji.
2. Cenę emisji oblicza się tak jak cenę skupu, z tymi zastrzeżeniami że:

1) zamiast indeksu rezerwy stosuje się indeks emisji.
2) zaokrąglenia dokonuje się w górę;
3) ograniczenia o którym mowa w art. 6 ust. 2 pkt 3 nie stosuje się;
4) cena emisji nie może być mniejsza od pięćdziesięciu libertów.

3. Indeks emisji równa się indeksowi rezerwy powiększonemu o studwudziestokrotność ceny skupu jednego grosza.

Art. 11.

1. Przepisy rozdziału niniejszego nie wyłączają obrotu srebrem na zasadach rynkowych.
2. Nie można wywodzić roszczeń z tego tylko tytułu, że zmieniono zasady wymiany albo czasowo lub trwale wymiany zaniechano.

Rozdział IV
Pieniądz sarmacki

Art. 12.

1. Bank gromadzi pieniądz sarmacki na głównym rachunku królestwa, na rachunku rezerwy oraz na pozostałych rachunkach królestwa.
2. Dochody królestwa w sarmackim systemie informatycznym gromadzi się na głównym rachunku królestwa. Ilekroć prawo sarmackie przyznaje królestwu prawo ustalania stawki podatku lokalnego obowiązuje najniższa dopuszczalna stawka.
3. Rachunkiem rezerwy jest rachunek instytucji „Złota Wolność” w sarmackim systemie informatycznym.

Art. 13.

Przelewów między rachunkami dokonuje strażnik kluczy, chyba przepis szczególny stanowi inaczej, albo strażnik kluczy postanowi inaczej, w bieżącym toku czynności.

Rozdział V
Przepisy wykonawcze i wprowadzające

Art. 14.


1. Rada w drodze konstytucji określa:

1) stawkę podatku od martwych dusz,
2) zasady wydatkowania środków królestwa w srebrze,
3) zasady wydatkowania środków królestwa w libertach.

2. Wydatkowanie środków królestwa w libertach następuje z głównego rachunku królestwa.

Art.14 uchylony przez art.9 ust. 2 pkt. 1 Ordonansu z dnia 6 kwietnia 2017 roku - przepisy wprowadzające ordonansy ustrojowe i społeczne.
Art. 15.

1. Do wydania ordonansu o martwych duszach oraz wydania konstytucji, o której mowa w artykule poprzedzającym, podatku od martwych dusz nie pobiera się a wydatków dokonuje wicekról według swojego uznania. Król może upoważnić, chociażby w zwykłym toku czynności marszałka dworu lub podskarbiego do wykonywania wydatków, o których mowa w zdaniu poprzedzającym.
2. Do stworzenia odpowiednich narzędzi informatycznych ordonans stosuje się w takim zakresie, w jakim jest to możliwe.
3. Do dokonania niezbędnych czynności w sarmackim systemie informatycznym, podatki lokalne pobiera się w dotychczasowym wymiarze.
4. Za zgodą właściciela własność instytucji „Złota Wolność” przenosi się na królestwo.
5. Emituje się dwadzieścia koron na rachunku królestwa.

Art.15 ust. 1 uchylony przez art.9 ust. 2 pkt. 2 Ordonansu z dnia 6 kwietnia 2017 roku - przepisy wprowadzające ordonansy ustrojowe i społeczne.
Art. 16.

1. Uchyla się ustawę Rady Królestwa z dnia 10 sierpnia 2015 r. o finansach publicznych.
2. Ordonans wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.


Uchylono mocą art. 1 Ordonansu Króla o uchyleniu Ordonansu o srebrze z dnia 26 sierpnia 2018 roku (Dz. P. poz. 10344).

(—) Piotr II Grzegorz
Wicekról

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny