Konstytucja Księstwa Sarmacji Ustawy Rozporządzenia wykonawcze Księstwo Sarmacji Dziennik Praw Księstwa Sarmacji

Prawo państwowe: jednolite i obowiązująceUstawy, poz. 9186 [X]

Grodzisk, dnia 4 lutego 2017 r.

Ustawa Sejmu nr 317

Kodeks postępowania przed Trybunałem Koronnym

ROZDZIAŁ 1
PRZEPISY OGÓLNE

Art. 1. § 1. Ustawa normuje postępowanie przed Trybunałem Koronnym, zwanym dalej „Trybunałem”.
§ 2. Trybunał dąży do rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki oraz przeciwdziała niepotrzebnemu przedłużaniu postępowania sądowego.

ROZDZIAŁ 2
DEFINICJE

Art. 2. § 1. Określenie „sprawa karna” oznacza sprawę o wymierzenie kary.
§ 2. Określenie „sprawa cywilna” oznacza sprawę ze stosunków cywilnoprawnych.
§ 3. Określenie „sprawa ustrojowa” oznacza sprawę o kontrolę zgodności aktu normatywnego niższego rzędu z aktem normatywnym wyższym hierarchicznie oraz sprawę o ustalenie powszechnie obowiązującej wykładni prawa.
§ 4. Określenie „sprawa kontrolna” oznacza sprawę o kontrolę działalności organu władzy publicznej.

Art. 3. Określenie „uczestnik postępowania” oznacza:
1) stronę, w przypadku spraw o charakterze sporu;
2) wnioskodawcę w przypadku spraw o charakterze niespornym;
3) organ lub przewodniczący organu władzy publicznej będącego przedmiotem kontroli w sprawach kontrolnych.

Art. 3a. § 1. Określenie „Obrońca” oznacza osobę, która nie jest Asesorem Trybunału, a która wyraziła wolę na reprezentowanie uczestników postępowania i została zewidencjonowana w spisie, o którym mowa w art. 16a. § 1.
§ 2. Określenie „reprezentowanie” oznacza podejmowanie czynności procesowych w określonym postępowaniu przed Trybunałem Koronnym na korzyść uczestnika postępowania.

(Art. 3a. dodany Ustawą Sejmu nr 326 z dnia 19 czerwca 2017 roku o ustanowieniu obrońców procesowych finansowanych z budżetu państwa)

ROZDZIAŁ 3
POSTĘPOWANIE PRZED TRYBUNAŁEM - PRZEPISY OGÓLNE

Art. 4. § 1. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie jednego asesora, chyba że szczególny przepis ustawy przewiduje inną liczebność składu.
§ 2. Jeżeli wymaga tego zawiłość sprawy, interes publiczny, dobro wymiaru sprawiedliwości lub ważny interes uczestnika postępowania, przewodniczący Trybunału może wyznaczyć skład o liczebności zwiększonej o jednego albo dwóch asesorów, a w przypadku spraw ustrojowych liczebność ta może być zwiększona o większą liczbę asesorów.
§ 3. Jeżeli czyn zabroniony jest zagrożony karą więzienia przekraczającą miesiąc, Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie dwóch asesorów.
§ 4. Jeżeli czyn zabroniony jest zagrożony karą więzienia przekraczającą 3 miesiące lub karą banicji, Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie trzech asesorów.
§ 5. Trybunał w sprawach odwoławczych rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie powiększonym o jednego asesora w stosunku do liczebności składu orzekającego w sprawie, chyba że stoi temu na przeszkodzie liczba asesorów Trybunału.
§ 6. Książę (Marszałek Trybunału) nie wyznacza do składu, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę apelacyjną, asesora, który uczestniczył w wydaniu zaskarżonego wyroku, chyba że jest to konieczne ze względu na liczbę asesorów Trybunału.
§ 7. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę ustrojową oraz w przedmiocie skargi kasacyjnej w składzie trzech asesorów.

Art. 5. § 1. Posiedzeniem Trybunału kieruje przewodniczący składu.
§ 2. Jeżeli Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę w składzie jednego asesora, ma on prawa i obowiązki przewodniczącego.

Art. 6. § 1. Posiedzenie Trybunału jest jawne z zastrzeżeniem §§ 2-9.
§ 2. Na wniosek co najmniej jednej strony sprawy karnej wszczętej z oskarżenia prywatnego, rozprawa może zostać utajniona.
§ 3. Wniosek o utajnienie sprawy może zostać złożony jako klauzula we wniosku o wszczęcie postępowania, bądź jako wniosek formalny w trakcie rozprawy.
§ 4. Strona przeciwna może w czasie 24 godzin od złożenia wniosku o utajnienie rozprawy złożyć wniosek o procedowanie w normalnym trybie.
§ 5. Decyzję o utajnieniu rozprawy podejmuje, jeżeli wniosek został złożony przed rozprawą - Książę (Marszałek Trybunału), a jeśli został złożony w jej trakcie – skład orzekający stosownym postanowieniem.
§ 6. Rozprawę utajnioną przeprowadza się w ukrytym poddziale działu Trybunału Koronnego na Forum Centralnym.
§ 7. Dostęp ciągły do ukrytego poddziału posiadają asesorzy. Na czas rozprawy, do jej zakończenia, dostęp tymczasowy otrzymują strony postępowania.
§ 8. Asesor orzekający w sprawie nie może ujawnić treści rozprawy utajnionej bez zgody obu stron postępowania. Strony postępowania nie mogą ujawniać treści bądź informacji dotyczących innych trwających rozpraw utajnionych lub mediacji.
§ 9. W sprawach o utajonym przebiegu na forum Trybunału Koronnego publikuje się jedynie wyrok w sprawie, zaś treść przeprowadzonej rozprawy zostaje zarchiwizowana w dedykowanej Tajnej Kancelarii, do której dostęp mają jedynie Asesorzy.

Art. 7. § 1. Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia strony o otwarciu rozprawy, wezwaniu do pierwszych wystąpień, a świadków i biegłych o wezwaniu do stawienia się na rozprawie
§ 2. Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia w formie ogłoszenia na Forum Centralnym podmioty uprawnione do złożenia wniosku o wszczęcie sprawy ustrojowej o możliwości przystąpienia do rozprawy ustrojowej. Podmioty te mają na przystąpienie do rozprawy 72h od zawiadomienia.
§ 3. Strony, organy przystępujące do sprawy ustrojowej oraz wezwani świadkowie i biegli, są zobowiązani do śledzenia rozprawy i podejmowania czynności, do których zostali zobowiązani lub upoważnieni oraz odpowiadania na pytania asesorów i upoważnionych uczestników postępowania.

(Art. 7 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 8. § 1. Uczestnik postępowania może złożyć do Trybunału lub przewodniczącego składu należycie umotywowany wniosek o dokonanie określonej ustawą czynności.
§ 2. Jeżeli wniosek nie jest uzasadniony należycie lub wykonanie czynności jest niecelowe, przewodniczący składu postanawia o jego odrzuceniu. Na postanowienie służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 9. § 1. Uczestnik postępowania obowiązany jest wykonywać swoje czynności w terminie. Czynność wykonana po terminie jest nieważna.
§ 2. Książę, a w trakcie rozprawy przewodniczący składu orzekającego, wyznacza termin wykonania czynności uczestnika, nie krótszy niż 2 dni od dnia wykonania czynności organu.
§ 3. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek zobowiązanego, biegnący termin może zostać wydłużony, a termin, który upłynął — przywrócony.

Art. 10. § 1. Postępowanie wszczyna przewodniczący Trybunału.
§ 2. Wszczynając postępowanie, przewodniczący Trybunału wyznacza skład, w tym przewodniczącego składu wieloosobowego, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę.

Art. 11. § 1. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę karną na wniosek oskarżyciela publicznego lub oskarżyciela prywatnego, jeżeli ustawa tak stanowi.
§ 2. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę cywilną na wniosek osoby, która żąda ochrony swojego prawa.
§ 3. Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę ustrojową na wniosek:
1) Księcia;
2) Marszałka Sejmu;
3) Kanclerza;
4) przewodniczącego Trybunału;
5) prowincji;
6) przedstawiciela grupy posłów w liczbie stanowiącej jedną trzecią liczby posłów;
7) przedstawiciela grupy obywateli w liczbie stanowiącej jedną dziesiątą liczby obywateli;
8) przewodniczącego składu, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, w przypadku, o którym mowa w art. 33.

Art. 12. § 1. Przewodniczący Trybunału wszczyna postępowanie sądowe w sprawie kontrolnej, jeżeli istnieje przypuszczenie, że w działalności organu władzy publicznej wystąpiły nieprawidłowości.
§ 2. Obywatel może złożyć na ręce przewodniczącego Trybunału zawiadomienie o wystąpieniu nieprawidłowości w działalności organu władzy publicznej. Przepisu art. 23. § 1 ust. 2 nie stosuje się.
§ 3. Na zawiadomienie przewodniczący Trybunału obowiązany jest zbadać, czy nie zachodzi potrzeba kontroli działalności organu i w ciągu 7 dni od dnia złożenia zawiadomienia wszcząć postępowanie sądowe albo udzielić odpowiedzi na zawiadomienie, należycie uzasadniając, dlaczego uznał kontrolę działalności organu za niepotrzebną.

Art. 13. § 1. Wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy musi znajdować się na serwerach Księstwa Sarmacji oraz zawierać:
1. oznaczenie uczestników postępowania, w tym uprawnionego wnioskodawcy;
2. wnioskowane rozstrzygnięcie;
3. uzasadnienie;
4. w przypadku spraw ustrojowych - wskazanie przepisów mających być przedmiotem sprawy, przy czym w przypadku wniosku o kontrolę zgodności aktu normatywnego - także wskazanie przepisów aktu normatywnym wyższego hierarchicznie,
5. dodatkowe elementy, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
§ 2. Wniosek składa się na ręce przewodniczącego Trybunału.
W przypadku czynów zabronionych popełnionych w miejscach publicznych za określenie stanu faktycznego wystarcza odsyłacz oraz wskazanie zarzucanego czynu.
§ 3. Składającego wniosek, o którym mowa w § 1, można wezwać do uzupełnienia wniosku w podanym terminie, jeżeli treść wniosku nie jest wystarczająca dla rozpoznania sprawy.
§ 4. Wniosek może zostać odrzucony, jeżeli:
1. wniosek nie spełnia wymagań określonych § 1,
2. wnioskodawca nie uzupełnił wniosku w terminie określonym w ust. 3,
3. nie ma przesłanek do nadania biegu sprawie,
4. postępowanie w danej sprawie toczy się lub zostało zakończone,
5. sprawa nie należy do właściwości Trybunału Koronnego,
6. karalność czynu zabronionego uległa przedawnieniu.
§ 5. Na postanowienie w sprawie zwrócenia wniosku przysługuje zażalenie do Marszałka, a jeżeli postanowienie wydał Marszałek — do Księcia.

(Art. 13 § 1 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 14. § 1. Jeżeli wszczęto postępowanie na wniosek, mimo że podlegał odrzuceniu jako nieodpowiadający wymaganiom z art. 13 § 1, przewodniczący składu wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia braków.

§ 2. Jeżeli wnioskodawca nie uzupełni braków w terminie, przewodniczący składu może postanowić umorzyć postępowanie sądowe. Na postanowienie służy składającemu wniosek, o którym mowa w art. 13 § 1, zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).
§ 3. Jeżeli wszczęto postępowanie na wniosek, mimo że podlegał odrzuceniu na podstawie art. 13 § 4, przewodniczący składu postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Na postanowienie służy składającemu wniosek, o którym mowa w art. 13 § 1, zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 15. § 1. Trybunał rozpoznaje sprawę na rozprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
§ 2. Rozprawa jest to posiedzenie Trybunału – wyznaczonego składu orzekającego, mające na celu przesłuchanie osób mających wiedzę istotną dla należytego wyjaśnienia rozpoznawanej sprawy, w szczególności uczestników postępowania, a w przypadku rozpoznawania sprawy o charakterze sporu także skonfrontowanie stron sporu.

Art. 16. Uczestnikami rozprawy są:
1. uczestnicy postępowania;
2. świadkowie, z wyłączeniem spraw ustrojowych,
3. biegli.

(Art. 16 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 16a. § 1. Przewodniczący Trybunału prowadzi w przeznaczonym do tego dziale Trybunału na Forum Centralnym, spis (listę) obrońców. Usługi obrońców opłacane są z budżetu państwa.
§ 2. Uzyskanie statusu obrońcy lub jego zrzeczenie się odbywa się po przez złożenie oświadczenia przed Przewodniczącym Trybunału.
§ 3. Uczestnik postępowania ma prawo do ustanowienia obrońcy. Do skutecznego ustanowienia obrońcy przez uczestnika postępowania konieczna jest zgoda obrońcy. Zgodę obrońcy uczestnik postępowania uzyskuje samodzielnie, w drodze indywidualnych ustaleń.
§ 4. Jeżeli obrońca zgodzi się na reprezentowanie uczestnika postępowania przed Trybunałem, przedkłada Trybunałowi stosowne pełnomocnictwo.
§ 5. Obrońca dostaje wynagrodzenie z rachunku Rady Ministrów za każdy dzień reprezentowania uczestnika postępowania. Za dzień rozpoczęcia reprezentowania przyjmuje się dzień udzielenia pełnomocnictwa przez uczestnika postępowania, o którym mowa w §4. Za dzień zakończenia reprezentowania przyjmuje się dzień wycofania pełnomocnictwa lub dzień opublikowania wyroku przez Trybunał.
§ 6. Stawki dzienne wynagrodzenia dla obrońców określa rozporządzenie Rady Ministrów.
§ 7. Rozporządzenie Rady Ministrów może szczegółowo określić zasady wynagradzania, mając na uwadze ochronę przed wyłudzeniami funduszy z budżetu państwa oraz dookreślenie zasad nieujętych niniejszą ustawą, w tym ustanowić możliwość skorzystania z obrońcy w innych procesach bądź czynnościach przed Trybunałem. Rozporządzenie te może uzależniać wynagrodzenie za reprezentację od różnych warunków, w szczególności stanu majątku obywatela lub jego stażu w Księstwie Sarmacji.

(Art. 16a. dodany Ustawą Sejmu nr 326 z dnia 19 czerwca 2017 roku o ustanowieniu obrońców procesowych finansowanych z budżetu państwa)

ROZDZIAŁ 4
PRZEBIEG ROZPRAWY

Art. 17. Przewodniczący składu otwiera rozprawę bez zbędnej zwłoki.

Art. 18. Uczestnik postępowania obowiązany jest zająć pierwsze stanowisko w sprawie w ciągu 3 dni od dnia otwarcia rozprawy, przy czym nie dotyczy to wnioskodawcy, za którego pierwsze stanowisko uważa się uzasadnienie z wniosku inicjalnego.

Art. 19. § 1. Uczestnik postępowania w pierwszym stanowisku w sprawie obowiązany jest przedstawić wszelkie okoliczności faktyczne sprawy, dowody, na jakie zamierza się powoływać oraz wszelkie wnioski o powołanie świadków, pod rygorem pominięcia przez Trybunał.
§ 2. Przepisów § 1, nie stosuje się do spraw ustrojowych oraz, jeśli uczestnik uprawdopodobni, że w czasie zajmowania pierwszego stanowiska nie mógł tego uczynić lub nie mógł wiedzieć, że powołanie się na okoliczność faktyczną czy dowód lub przesłuchanie świadka okaże się potrzebne.
§ 3. Wszelkie dowody, niezależnie od swojej postaci, muszą znajdować się na serwerach Księstwa Sarmacji, pod rygorem ich pominięcia przez Trybunał. Przewodniczący składu może wezwać uczestnika postępowania do uzupełnienia braków, jeżeli dowody nie spełniają warunków określonych w zdaniu poprzednim.

(Art. 19 § 3 dodany Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 20. § 1. Uczestnicy postępowania mogą zajmować dalsze stanowiska w sprawie za zgodą przewodniczącego składu.
§ 2. Świadkowie i biegli mogą składać oświadczenia w sprawie za zgodą przewodniczącego składu.

(Art. 20 § 2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 21. § 1. Przewodniczący składu, a sprawach ustrojowych i kontrolnych – wszyscy członkowie składu, może zadawać pytania uczestnikom postępowania.
§ 2. Uczestnik postępowania może odmówić odpowiedzi, a jeśli odmówi odpowiedzi na wszelkie pytania, wówczas przewodniczący składu nie zadaje mu pytań. Przepisów zdania poprzedzającego nie stosuje się do spraw ustrojowych.

Art. 22. § 1. Przewodniczący, a sprawach ustrojowych i kontrolnych – wszyscy członkowie składu, składu może zadawać pytania świadkom i biegłym.
§ 2. Uczestnik postępowania może zadawać pytania świadkom, których wezwano na jego wniosek, a także innym świadkom i biegłym, za zgodą przewodniczącego składu.
§ 3. Świadek i biegły obowiązany jest odpowiedzieć na zadane mu pytanie w ciągu 2 dni od dnia zadania pytania.
§ 4. Jeżeli odpowiadając na pytanie, świadek lub biegły musiałby ujawnić tajemnicę państwową odpowiedź składa przewodniczącemu składu niejawnie, za pośrednictwem Poczty Konnej. Przepisy art. 19 § 3 stosuje się odpowiednio.

(Art. 22 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 23. § 1. Jeżeli dla wykonania pewnej czynności na rozprawie uczestnikowi postępowania potrzebna jest zgoda przewodniczącego składu, przewodniczący może postanowić odmówić zgody tylko jeżeli:
1) uczestnik postępowania w oczywisty sposób dąży do niepotrzebnego przedłużenia postępowania sądowego;
2) wykonanie czynności, o którą wnosi uczestnik postępowania może naruszyć dobre obyczaje.
§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1 służy uczestnikowi postępowania, któremu odmówiono zgody, zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 24. § 1. Świadkiem może być osoba, która ma wiedzę istotną dla należytego wyjaśnienia rozpoznawanej sprawy.
§ 2. Przewodniczący składu wzywa świadka na zwięźle uzasadniony wniosek uczestnika postępowania, a także świadka z własnej inicjatywy albo na wniosek postępowania
§ 3. Przewodniczący może postanowić oddalić wniosek, jeżeli przesłuchiwanie świadka niepotrzebnie przedłużałoby postępowanie sądowe. Na postanowienie uczestnikowi postępowania służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).
§ 4. Biegłym jest osoba niewezwana na świadka, a która wedle wiedzy członka składu może posiadać wiedzę istotną do należytego wyjaśnienia sprawy.

(Art. 24 § 4 dodany Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 25 Przewodniczący składu może postanowić odesłać biegłego w każdym momencie, a świadka, jeżeli:
1. świadek odpowiedział na każde z zadanych mu pytań, a ponadto każdy z uczestników postępowania oświadczył, że nie ma do świadka dalszych pytań lub upłynęły co najmniej 2 dni od dnia zadania świadkowi ostatniego pytania;
2. uczestnicząc w rozprawie, świadek naruszył dobre obyczaje;
3. dalsze przesłuchiwanie świadka niepotrzebnie przedłużałoby postępowanie sądowe.

(Art. 25 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 26. Z chwilą zamknięcia rozprawy wszystkich świadków i biegłych uważa się za odesłanych.

(Art. 26 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

Art. 27. Jeżeli po odesłaniu świadka ujawniły się nowe, istotne okoliczności faktyczne sprawy, przewodniczący składu może odesłanego świadka wezwać ponownie.

Art. 28. Gdy wszystkie okoliczności sprawy zostały należycie wyjaśnione i nie biegnie termin wniesienia zażalenia na postanowienie wydane na rozprawie, za wyjątkiem postanowienia, o którym mowa w art. 47, przewodniczący składu postanawia zamknąć rozprawę.

Art. 29. Jeżeli po zamknięciu rozprawy ujawniły się nowe, istotne okoliczności faktyczne sprawy, przewodniczący składu, za zgodą przewodniczącego Trybunału, może otworzyć rozprawę na nowo.

ROZDZIAŁ 5
WYROKOWANIE

Art. 30. § 1. Po rozpoznaniu sprawy, Trybunał rozstrzyga sprawę, wydając orzeczenie.
§ 2. Trybunał rozstrzyga sprawę kontrolną postanowieniem, a pozostałe wyrokami.

Art. 31. § 1. Rozstrzygając sprawę, Trybunał bierze pod uwagę okoliczności faktyczne i dowody przedstawione przez uczestników postępowania sądowego podczas rozpoznawania sprawy, z zastrzeżeniem art. 19 § 1, które Trybunał ocenia zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, a także okoliczności faktyczne znane powszechnie lub znane Trybunałowi z urzędu.
§ 2. Trybunał nie jest związany wcześniejszymi orzeczeniami Trybunałów, wydanymi w sprawach innych niż ustrojowe.

Art. 32. § 1. Trybunał nie rozstrzyga w przedmiocie, którego nie obejmował wniosek, z zastrzeżeniem § 2.
§ 2. Trybunał nie jest związany oceną prawną czynu zarzucanego we wniosku w sprawie karnej.

Art. 33. § 1. Trybunał wydaje orzeczenie po niejawnej naradzie, która obejmuje dyskusję, głosowanie nad rozstrzygnięciem sprawy i uzasadnieniem orzeczenia oraz sporządzenie orzeczenia.
§ 2. Jeżeli w głosowaniu żadna z propozycji nie uzyskała większości, głosowanie powtarza się, a jeśli wówczas sytuacja taka powtórzy się, decyduje głos przewodniczącego składu.
§ 3. Jeżeli podczas dyskusji większość składu wyraziła wątpliwość co do zgodności aktu normatywnego, który miałby być podstawą rozstrzygnięcia sprawy, z aktem normatywnym wyższym hierarchicznie albo co do prawidłowej wykładni prawa w rozstrzyganej sprawie, przewodniczący składu odracza naradę i składa na ręce przewodniczącego właściwego Trybunału wniosek o rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy ustrojowej.

Art. 34. § 1. Orzeczenie składa się z sentencji i uzasadnienia.
§ 2. Sentencja zawiera:
1) wymienienie członków składu, w którym Trybunał rozstrzyga sprawę;
2) wymienienie uczestników postępowania, z wyszczególnieniem tego, który złożył wniosek;
3) zwięzłe określenie rozstrzyganej sprawy;
4) rozstrzygnięcie sprawy,
5) w przypadku spraw ustrojowych wskazanie przepisów, będących przedmiotem rozstrzygnięcia, przy czym w przypadku sprawy o kontrolę zgodności aktu normatywnego niższego rzędu - także wskazanie przepisów aktu normatywnym wyższego hierarchicznie.
§ 3. Uzasadnienie zawiera wskazanie podstawy prawnej i podstawy faktycznej rozstrzygnięcia sprawy.
§ 4. Wyłącznie sentencja orzeczenia ma moc wiążącą.

Art. 35. § 1. Po sporządzeniu orzeczenia przewodniczący składu zamyka naradę i podaje orzeczenie do wiadomości publicznej.
§ 2. Jako czas wydania orzeczenia przyjmuje się czas jego podania do wiadomości publicznej.
§ 3. Asesor, który głosował za innym rozstrzygnięciem sprawy, niż to przyjęte w wyroku, może sporządzić zdanie odrębne, które jest załączane do orzeczenia przez przewodniczącego składu lub, gdy nie jest gotowe w chwili ogłaszania – odrębnie przez asesora.

Art. 36. § 1. Orzeczenie jest prawomocne z chwilą ogłoszenia.
§ 2. Od wyroku Trybunału w sprawie ustrojowej i apelacji nie przysługuje apelacja. 

ROZDZIAŁ 6
ŚRODKI ZASKARŻENIA

ODDZIAŁ 1
APELACJA

Art. 37. § 1. Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, strona może w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia złożyć apelację; przepisy art. 13 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Sytuacja strony, niebędącej oskarżycielem publicznym lub prywatnym, może ulec pogorszeniu w następstwie ponownego rozpoznania sprawy tylko jeżeli została złożona apelacja na jej niekorzyść.
§ 3. Apelację wnosi się na ręce Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 38. § 1. Jeżeli zarzuty z apelacji są w oczywisty sposób bezzasadne, przewodniczący Trybunału odwoławczego postanawia oddalić apelację. Na postanowienie służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).
§ 2. Jeżeli apelacja została wniesiona po upływie terminu lub została wniesiona przez podmiot, któremu apelacja nie przysługuje, Książę (Marszałek Trybunału) postanawia odrzucić apelację. Na postanowienie składającemu apelację służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 39. Jeżeli apelacja została przyjęta, mimo że podlegała odrzuceniu jako wniesiona po upływie terminu lub wniesiona przez podmiot, któremu apelacja nie przysługuje, przewodniczący składu postanawia umorzyć apelację. Na postanowienie składającemu apelację służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

Art. 40. § 1. Rozpoznając i rozstrzygając w przedmiocie apelacji, Trybunał jest związany zakresem żądania apelacyjnego, z zastrzeżeniem § 2.
§ 2. Jeżeli w toku rozpoznania, skład orzekający stwierdził, że zaskarżany wyrok został wydany w niewłaściwym składzie lub jego sentencja nie odpowiadała wymogom art. 34 § 2, nawet gdy nie było to przedmiotem apelacji, postanawia o nieważności wyroku i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. Do ponownego rozpatrzenia sprawy przepisy art. 37 § 2 stosuje się odpowiednio.

ODDZIAŁ 2
SKARGA KASACYJNA

Art. 41. § 1. W przypadku, gdy orzeczenie w przedmiocie apelacji, zostało wydane w niewłaściwym składzie lub jego sentencja nie odpowiadała wymogom art. 34 § 2, strona może złożyć na ręce Księcia skargę kasacyjną.
§ 2. Jeżeli w toku rozpoznania, skład orzekający stwierdził, że zaskarżany wyrok został wydany w niewłaściwym składzie lub jego sentencja nie odpowiadała wymogom art. 34 § 2, postanawia o nieważności wyroku i przekazuje sprawę do ponownej apelacji.

ODDZIAŁ 3
ZAŻALENIE

Art. 42. § 1. Zażalenie wnosi się, w ciągu 2 dni od dnia wydania postanowienia, jeśli ustawa tak stanowi do:
1) przewodniczącego Trybunału, w przypadku zażalenia na postanowienie innego organu postępowania sądowego;
2) Marszałka Trybunału, w przypadku zażalenie na postanowienie Księcia;
3) Księcia, w przypadku zażalenia na postanowienie Marszałka Trybunału.
§ 2. Jeśli przepis szczegółowy nie stanowi inaczej, zażalenie wnosi się w ciągu 2 dni od dnia wydania postanowienia.
§ 3. W przedmiocie zażalenia rozstrzygnięcie następuje w drodze postanowienia wydanego po posiedzeniu niejawnym, bez przeprowadzania rozprawy.
§ 4. Rozstrzygającym w przedmiocie zażalenia jest organ, o którym mowa w § 1. Jeżeli rozstrzygający uzna zażalenie, unieważnia zaskarżone postanowienie i w razie potrzeby sam rozstrzyga sprawę, która była przedmiotem zaskarżonego postanowienia.

(Art. 42.  §§ 3. i 4.  w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 327 z dnia 10 lipca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed TK)

ROZDZIAŁ 7
CZYNNOŚCI NADZWYCZAJNE

ODDZIAŁ 1
ZMIANA SKŁADU

Art. 43. § 1. Przewodniczący Trybunału może postanowić zmienić skład, w jakim Trybunał rozpoznaje i rozstrzyga sprawę, z ważnej przyczyny, w szczególności jeżeli:
1) bezstronność członka składu została poddana w poważną wątpliwość;
2) przewodniczący składu lub jego większość pozostaje bezczynna przez ponad 7 dni;
3) członek składu przestał być asesorem Trybunału rozpoznającego i rozstrzygającego sprawę;
4) zażądał tego członek składu.
§ 2. Jeśli zmiana składu spowoduje, że liczebność składu nie będzie odpowiadać wymogom ustawowym, zmiana taka może polegać wyłącznie na odwołaniu ze składu i powołaniu nowego członka, a jeżeli odwołany członek odwoływany był przewodniczącym składu — także wyznaczeniu nowego przewodniczącego.
§ 3. Przewodniczący składu, za zgodą przewodniczącego Trybunału, może przekazać swoją funkcję innemu członkowi składu.
§ 4. Na postanowienie w przedmiocie zmiany składu przysługuje uczestnikom postępowania oraz odwołanemu asesorowi zażalenie.

ODDZIAŁ 2
UMORZENIE

Art. 44. § 1. Poza przypadkami wymienionymi w ustawie, przewodniczący składu postanawia umorzyć postępowanie sądowe:
1) na wniosek uczestnika postępowania, chyba że inny uczestnik postępowania wniesie sprzeciw w ciągu 3 dni od dnia złożenia wniosku;
2) jeżeli na skutek znaczącej zmiany stosunków rozpoznawanie i rozstrzyganie sprawy przez Trybunał stało się niecelowe.
§ 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie do Księcia (Marszałka Trybunału).

ODDZIAŁ 3
MEDIACJA

Art. 45. § 1. Na umotywowany wniosek co najmniej jednej strony postępowania, w zakresie spraw cywilnych oraz wszczętych z oskarżenia prywatnego, jeśli strona przeciwna nie wyrazi sprzeciwu, może zostać zarządzona mediacja. W takim przypadku przewodniczący składu zawiesza postępowanie sądowe i ustanawia dla stron sporu mediatora.
§ 2. Wniosek może zawierać wskazanie osoby, która miałaby być mediatorem, jednak nie wiąże ono przewodniczącego składu.
§ 3. Wniosek o wszczęcie mediacji może zostać złożony przez którąkolwiek ze stron postępowania nie później niż w ciągu 48 godzin od momentu złożenia wniosku.

Art. 46. § 1. Mediacja może zostać przeprowadzona w ukrytym poddziale działu Trybunału Koronnego na Forum Centralnym bądź na wydzielonym kanale IRC. Jeżeli do mediacji wykorzystano kanał IRC, zapis rozmów mediacyjnych ma zostać dołączony do akt sprawy.
§ 2. Wynikiem mediacji jest ugoda procesowa, stwierdzająca zawarcie porozumienia między stronami i warunki owego porozumienia przez strony ustalone. Warunki powinny być zgodne z prawem sarmackim.
§ 3. Ugoda uzyskuje moc prawną, jeżeli zostanie potwierdzona i podpisana przez Asesora prowadzącego. Ugoda powinna zostać ogłoszona publicznie.
§ 4. Jeżeli w ciągu 14 dni od dnia ustanowienia mediatora strony sporu zawarły przed mediatorem ugodę, przewodniczący Trybunału umarza postępowanie sądowe, a w przeciwnym razie znosi mediatora i podejmuje postępowanie sądowe.

ROZDZIAŁ 8
PRZEPISY PORZĄDKOWE

Art. 47. § 1. W razie naruszenia powagi, spokoju lub porządku czynności urzędowych przewodniczący składu orzekającego, a przed otwarciem sprawy — Książę (Marszałek), może ukarać winnego karą do dwóch tygodni więzienia albo karą grzywny do 50 000 lt albo oboma karami łącznie.
§ 2. Na świadka lub biegłego, który bez usprawiedliwienia nie stawił się na wezwanie, przewodniczący składu orzekającego może nałożyć karę grzywny do 50 000 lt. Karę należy uchylić, jeżeli ukarany dostatecznie usprawiedliwi swe niestawiennictwo.
§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do przedstawiciela organu władzy publicznej, który nie wykonuje wydanego przez Księcia (Marszałka) lub przewodniczącego składu orzekającego polecenia podjęcia lub zaniechania określonych czynności.
§ 4. Od postanowienia o wymierzeniu kary w ciągu 7 dni od dnia jego wydania ukaranemu przysługuje zażalenie.

(Art. 47 § 2 w brzmieniu ustalonym Ustawą Sejmu nr 320 z dnia 14 marca 2017 roku o zmianie Kodeksu postępowania przed Trybunałem Koronnym)

ROZDZIAŁ 9
PRZEPISY PRZEJŚCIOWE I KOŃCOWE


Art. 48. Do spraw otwartych przed wejściem w życie niniejszej ustawy mają zastosowanie przepisy Ustawy Sejmu nr 293 o — Kodeks postępowania sądowego z dnia 8 sierpnia 2016 r.

Art. 49. § 1. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia
§ 2. Traci moc Ustawa Sejmu nr 293 o — Kodeks postępowania sądowego z dnia 8 sierpnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 48.

(—) Tomasz Ivo Hugo

Księstwo Sarmacji 2002-2005-2009-2012–2016 :: Webdesign HR :: Panel administracyjny